شهداء با تمام وجود خود از آب، خاک، میهن و ناموس شان دفاع کردند

به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج شهرستان ایذه؛ حجت الاسلام سید فخرالدین موسوی صالحی به همراه سرگرد پاسدار اقبال حسن‌پورفرمانده حوزه مقاومت بسیج شهری شهید بهشتی ناحیه ایذه و جمعی از بسیجیان حوزه به منظور ارج نهادن به مقام شامخ شهیدان والامقام با خانواده معلم جانباز و شهید شهرستان ایذه شهید علی اصغر سعیدی دیدار کردند

مسئول دفترنمایندگی ولی فقیه درناحیه مقاومت بسیج ایذه در این دیدار ضمن ابلاغ سلام فرمانده سپاه شهرستان ایذه و آرزوی عُلوّ درجات برای شهید سعیدی گفت؛ شهداء طبق منطق قرآن و دین، شاهد اعمال و کردار ما هستند به همین دلیل کسانی که در راه خدا کشته می شوند شهید نامیده می شوند
وی افزود: شهداء به خاطر این مقام والایی که با فدای عزیزترین متاع خود یعنی جان شیرین شان به دست آورده اند از مقام شفاعت برخوردار هستند.

معلم وجانباز شهید علی اصغر سعیدی، سال ۱۳۴۵ در ایذه و در خانواده ای متدين و مؤمن به دنيا آمد، تحصیلات خود را تا اخذ دیپلم در ايذه ادامه داد، در زمان تحصیل در دبيرستان، داوطلبانه چند مرحله در جبهه های نبرد حضور یافت، درپدافندی جزیره مجنون براثر موج انفجار مجروح شد و پس مدت کوتاهی مجدداً به مناطق جنگی اعزام شد و در عمليات والفجر ۸ در منطقه فاو نیز زخمی شد و به پشت جبهه منتقل گرديد و اين بار به خاطر شرايط جسمی که ناشی از تركش های در بدن و آثار شيميايی، پس از مرخص شدن به سنگر علم قدم گذاشت، ودر رشته «دينی و عربی»تربيت معلم ادامه تحصیل داد، مجدداً در آذر ماه ۱۳۶۵ به گردان حضرت رسول «صلی الله علیه وآله» پیوست ودر ماموریت های آن زمان گردان از جمله عملیات کربلای ۵ شرکت کرد.

پس از فراغت از تحصيل عملاً به آموزش علم، اخلاق، مهربانی و ساده زيستی می پرداخت، در سال ۱۳۶۹ ازدواج نمود و دو فرزند پسر از ايشان به يادگار مانده است، با این احوالات سنگر علم را رها نکرد و در سال ۱۳۷۳ در کنار تدریس در آموزش پرورش ایذه، موفق به اخذ ليسانس در رشته ی معارف اسلامی گرديد، آموزگار دين و اخلاق در حالی مشتاقانه، دروس دینی و قرآن را به فرزندان اين سرزمين  آموزش می داد که مدتها براثر جراحات شيميايی رنج می برد.

سرانجام این اواخر در بیمارستان الزهرای اصفهان بستری شد و ۵آذر ماه۱۳۷۸ به فیض عظیم شهادت نائل آمد، و پیکر مطهرش در ایذه قطعه شهدای روضة الزهرا سلام الله علیها آرام گرفت.

يكی از نزديكانش كه در زمان بستری در بیمارستان همراهش بود نقل کرد: «شب جمعه بود كه علی اصغر از همراهش خواست دعای كميل برايش بخواند، وی از شهید اجازه خواست كه فرصتی بدهد تا كتاب دعاتهيه کند، اما علی اصغر كه به علت درد زياد، نمی خواست تنها باشد قبول نكرد و بعد از مدتی به خواب رفت و در خواب اسم دوست شهيدش ملك حسين نوروزی را می آورد، بعدكه از خواب بيدار شد از همراهش پرسيد، ملک حسين را ديدی آمد برایم دعای كميل خواند؟».

در پایان این دیدار لوح تقدیر و هدیه ای تقدیم مادر بزرگوار شهید گرديد.