«تجدیدِ میثاق با خونِ مخلصان؛ مراسم وداع با کاپیتان شهید ابراهیمی‌نژادان، مخلصِ فیضِ شهادت»آبادان

  به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج درناحیه مقاومت بسیج آبادان،در پهنه‌ی تاریخ، تنها کسانی ماندگار می‌شوند که در لحظه‌ی آزمونِ سخت، جان را به پای حقیقت و میهن نثار می‌کنند. امروز، آسمانِ آبادان و خاکِ خوزستان، با شکوهی متفاوت، شاهدِ کوچِ مقتدرانه‌ی مردی است که زندگی‌اش در میدانِ خدمت و مرگش در اوجِ ایستادگی رقم خورد.

 ‌ [از فرماندهی تا فیضِ شهادت] کاپیتان ناصر ابراهیمی‌نژادان، مردی که فرماندهیِ او نه تنها در میدان‌های عملیاتی، بلکه در میدانِ ایمان و خدمت بود، در پیوند با دشمن و در اثر حمله‌ی بی‌رحمانه‌ی جانیان، راهِ رسیدن به محبوب‌ترین مقامِ انسانی را پیمود؛ مقامِ «شهادت». او که با روحیه جهادی و قلبِ سرشار از عشق به وطن، همواره در صف‌های نخستِ مقاومت ایستاده بود، در لحظه‌ای که دشمن با تمامِ توانِ خود به سوی حق هجوم آورد، با ایستادگیِ مقتدرانه‌ی خود، نشان داد که «مرگ در مسیرِ حق، آغازِ زندگیِ جاودان است». ‌

 [وداع با یک قهرمان؛ سوگِ میهن] مراسم وداع با این کاپیتانِ غیور، تنها یک مراسمِ عزاداری نیست؛ بلکه این آیین، بازخوانیِ حماسه‌ی ایستادگیِ او و تلاشی است برای پاسداشتِ میراثِ خونینِ او. ما امروز در برابرِ پیکرِ مطهرِ او، سر فرود نمی‌آوریم، بلکه با افتخار، بر ایستادگیِ او شهادت می‌دهیم. هر قطره از خونِ او، پیامی است به تمامِ جهانیان که «مقاومت، نه یک شعار، بلکه یک سبکِ زندگی است که ناصر ابراهیمی‌نژادان آن را با خونِ خود مهر کرد.»

 ‌ [پیوندِ خون و مقاومت] این حماسه، پیوندِ عمیقِ میانِ «ایمان» و «فداکاری» را نشان می‌دهد. کاپیتان شهید ابراهیمی‌نژادان، با رفتن به سوی لقای الهی، خلأ بزرگی در میانِ رزمندگان و خادمانِ انقلاب به جای گذاشت، اما روحِ او و ایثارش، به عنوانِ مشعلی در دلِ جوانانِ بسیجی و مخلص، باقی خواهد ماند. او در میانه‌ی آتشِ دشمن، به نورِ شهادت رسید و اکنون، در میانه‌ی ستایشِ مخلصان، جاودانه است.

 ‌ [دعوت به همراهی در عزاداری] از تمامیِ عزیزان، از همراهانِ راهِ مقاومت و از مردمانِ شریفِ آبادان دعوت می‌شود تا در این مراسمِ وداعِ باشکوه، در کنارِ خانواده‌ی مقتدر و هم‌رزمانِ شهید، حضور یافته و در این لحظه‌ی تلخ اما پرشکوه، با هم، هوایِ ایستادگیِ این قهرمان را بدرد. حضورِ شما، نوعی از ادایِ حق به این روحِ پاک و تأکیدی بر این حقیقت است که «ما، هرگز، قهرمانانِ خود را فراموش نمی‌کنیم.»