مهدیه زارع

ائر شلمچه در دلنوشته اش، نوشته است: «شلمچه مثنوی بلند ایثار است و فرودگاه عشق و عروجگاه دل. صحرای خشکی که دریای مواج خون و اشک‌های عاشقانه در تربت پاکش دارد، با قلب خونینی که هنوز زیبا و دلنواز می‌تپد و خون غیرت و مردانگی را در رگ‌های این دیار می‌دواند و هرشب بلند حیات با عزت را زمزمه می‌کند.»