تفاوت روانپزشک و متخصص مغز و اعصاب

به گزارش خبرگزاری بسیج، دکتر رضا دانشمند درباره علم روان‌شناسی گفت: این علم به مباحث تئوریک مرتبط با ذهن و رفتار مربوط است که البته گرایش‌های مختلفی در جامعه در سطح بالینی دارد تا بتواند با بیماران ارتباط برقرار کند.

وی در ادامه افزود: بخشی از روان‌شناسان که بالینی هستند اگر آموزش‌های کافی را نیز دریافت کرده باشند می‌توانند دوره‌های روان درمانی را نیز انجام دهند و به طور عمومی همه روان‌شناسان از جمله عمومی و اجتماعی این صلاحیت را ندارند.

این روانپزشک در ادامه اظهار کرد: روا‌شناسان بالینی که در دوره آموزشی خود با بیماران سر و کار دارند با حضور در مراکز درمانی، بیماران را ویزیت می‌کنند اگر دوره‌های آموزشی روان درمانی را نیز گذرانده باشند می‌توانند کار روان درمانی بیماران را نیز انجام دهند.

روانپزشکان صلاحیت انواع مداخلات درمانی را دارند

دانشمند درباره روانپزشکی به عنوان شاخهٔ از طب ابراز داشت: فرد دوره طب عمومی را تمام می‌کند و سپس متخصص روانپزشکی می‌شود که به طب روان می‌پردازد؛ روانپزشکان صلاحیت انواع مداخلات درمانی را دارند.

وی با اشاره به این‌که کار بالینی و طب پایه آموزش روانپزشکی است، تاکید کرد: در این حالت روانپزشک صلاحیت روان درمانی و توان درمان‌های دارویی را دارد.

این روانپزشک درباره دو تخصص دیگر در طب گفت: یکی تخصص مغز و اعصاب است که پزشک به درمان بیماری‌های جسمی و ارگانیک سیستم عصبی می‌پردازد که بیماری‌هایی مانند صرع، تشنج و‌ام اس زیر نظر این متخصص درمان می‌شود.

دانشمند در ادامه افزود: تخصص جراحی اعصاب به عنوان دومین تخصص به مشکلات آسیب‌های جسمی قابل جراحی سیستم اعصاب می‌پردازد و ارتباطی به تخصص روانپزشکی ندارد؛ این اطبا هم آموزشی برای مداخلات و درمان اختلالات بیماری‌های روانپزشکی نگذرانده‌اند.

وی اظهار داشت: متخصص مغز و اعصاب و روانپزشک دو تخصص مجزا هستند و به روانپزشک، متخصص اعصاب و روان نیز گفته می‌شود پس یک عنوان مجزایی نیست؛ از سوی متخصص مغز و اعصاب صرفا به بیماری‌های سیستم عصبی می‌پردازد.