گفتگو با مقام اول کشور در رشته پرتوا
هفته جوان فرصتی شد تا به سراغ یکی از همین قهرمانان جوان بسیجیبرویم که در آخرین مسابقه خود مقام اول کشوری را در رشته ورزشی پرتوا کسب کرد.
به گزارش خبرنگاربسیج روابط عمومی ناحیه کمیجان، شهرستان کمیجان در زمینه ورزش کارنامه درخشانی دارد به طوری که در ۱۹ رشته ورزشی فعال در شهرستان در سال گذشته ورزشکاران شهرستان ۱۵ بار به مسابقات استانی و ۲۴ نفر نیز به مسابقات کشوری اعزام شدند که از میان آنان ۴ مقام تیمی و ۳۵ مقام انفرادی در سطح استان کسب شده و ۲۴ مقام نیز در سطح کشور به دست آمده است.
هفته جوان فرصتی شد تا به سراغ یکی از همین قهرمانان جوان بسیجیبرویم که در آخرین مسابقه خود مقام اول کشوری را در رشته ورزشی پرتوا کسب کرد.
خودتان را معرفی کنید و بگویید از چه موقعی ورزش را شروع کردید؟
احسان خسروبگی هستم متولد ۱۳۷۳، از ۱۳ سالگی شروع به ورزش کردم و چند رشته مختلف ورزشی را دنبال کردم که البته همه آن رشته ها رزمی بوده اند.وهم اکنون مسئول شورای تربیت بدنی پایگاه شهید بهشتی حوزه شهید نبیری کمیجان هستم
اولین رشته ورزشی من بوکس بوده که بعدا با توجه به علاقه ای که به رشته های رزمی دیگر داشتم به رشته کونگ فو رفتم و در این میان، رشته هایی مثل کیو کوشین کاراته، کیک بوکسینگ، تا بوکسینگ، رنجر کوماندو و چند رشته دیگر را انجام دادم و در اصل رشته ای که علاقه داشتم همین ورزش پرتوا است.
چه مقام هایی را در این رشته کسب کرده اید؟
از موقعی که در این رشته کار می کنم توانستم ۵ مقام کشوری بیاورم که یک بار دوم کشوری و چهار مقام اول کشوری بوده است. مقام های استانی هم که خیلی زیاد است و در حال حاضر مربی این رشته در شهرستان کمیجان هستم و تقریبا سه سال است که مربی گری می کنم و مدرک مربی گری فدراسیونی را هم از ورزش همگانی دارم که در سال ۱۳۹۲ اخذ کرده ام.
در مورد رشته ای که فعالیت می کنید توصیح دهید؟
ورزش پرتوا یک رشته ایرانی است یعنی کسی که این ورزش را ابداع کرده خودش ایرانی بوده و خوبی ورزش پرتوا نسبت به رشته های دیگر اولا ایرانی بودنش هست و دوم اینکه تمام تکنیک هایی که در آن اجرا می شود از تکنیک های کشورمان است.
یعنی ورزش زورخانه ای و یا کشتی را در آن داریم و حتی لباس این رشته اصالت ایرانی بودن خود را حفظ کرده است. رشته های ورزشی دیگر کمربند می بندند ولی ما شال بند تنمان می کنیم.
یا اینکه در لباسهایمان نقش ترنج که اصالت ایرانی بودن را نشان می دهد وجود دارد.
ورزش پرتوا هم رزمی است و هم اینکه با روح انسان سرو کار دارد و فقط ضربه زدن نیست بلکه با روح انسان هم سروکار دارد.
در ورزش پرتوا مثل رشته های دیگر برای طی مراحل، تکنیک خاصی وجود دارد و این تکنیک ها را آموزش می بینیم و در هر مرحله آزمونی داده می شود که می توانیم یک درجه ارتقا پیدا کنیم که همین ارتقا درجه باعث می شود که ما پیشرفت کنیم.
چرا وارد این رشته شدید؟
من نسبت به کشورم غیرتی ام و کشورم را خیلی دوست دارم و به خاطر اینکه رشته ام ایرانی بوده انتخابش کردم و اینکه نفراتی در این ورزش هستند که خودشان هم این غیرت را دارند و اینکه کشورمان را به چیز دیگری نمی فروشند.
برای آینده چه برنامه دارید؟
دو ماه دیگر در مسابقات بین المللی ورزش پرتوا شرکت می کنم.
ورزش پرتوا المپیک ندارد و مشکل هم هست اما ورزش ما ایرانی است و همین که داریم اصالت ایرانی بودن خودمان را حفظ می کنیم برایمان ارزش دارد.
چه توقع و انتظاری از مسئولین دارید؟
متاسفانه به ورزش در شهرستان کمیجان و به خصوص ورزش های رزمی اهمیتی داده نمی شود. از طرفی خوشبختانه نفرات خوبی را در باشگاه و در تمام رشته ها داریم و حرفی برای گفتن در مسابقات کشوری دارند و خیلی ها می توانند در مسابقات کشوری مقام اول را بیاورند. چون استعداد بچه های روستا نسبت به بچه های شهری خیلی بیشتر است ولی متاسفانه هیچ کمکی به ما نمی شود و حتی کمک که نمی شود جلوی پایمان سنگ اندازی هم می کنند. تنها ارگانی که به ما کمک کرده سپاه بوده و یک بار هم دانشگاه آزاد کمیجان و الا هیچ ارگانی به ما کمکی نکرده است.
ما نمی خواهیم هر ماه مبلغ بالایی برایمان هزینه کنند ما فقط حمایت مسئولین را می خواهیم لذا ما بیشتر به حمایت احتیاج دارم تا هزینه های مالی و اینکه حداقل به ما اهمیت بدهند.
وقتی که از مسابقات کشوری آمدم در اداره ورزش و جوانان وقتی گفتم که مقام آوردم اصلا انگار نه انگار و برگشتند به من گفتند یه بنر ۱*۲ بزن که حتی مسابقات استانی که ما رفته بودیم توسط سبکمان چهار پنج تا بنر برایمان زده بودند اینکه دیگر مسابقات کشوری و آن هم انتخابی تیم ملی بود.
خوبی سبک ما این بود که هزینه رفت و برگشت و دیگر هزینه ها را خود سبک به من داد و مسابقات در ورزشگاه آزادی و در بهترین جا در خانه کشتی شماره دو برگزار شد. من وقتی از مسابقات کشوری به شهرستان آمدم تازه یک هفته بعد می خواستند برایم بنر بزنند که در آخر هم بنر ها را به کمک بچه های بسیجی؛ خودم نصب کردم و این برایم بسیار رنج آور بود و شاید اگر کس دیگری بود ورزش را کنار می گذاشت.
چه توصیه ای به دیگر جوانان دارید؟
به عنوان برادر کوچکتر به همه هم سن و سالان خودم می گویم عقل سالم در تن سالم است وقتی که شما تن سالم داشته باشید عقل و فکر شما هم سالم خواهد بود اصلا به کمک کردن این و آن و حمایت دیگران توجه نکنید و ورزش را ادامه بدهید.
هر کسی که ورزش می کند به نظر من راه درستی را انتخاب کرده است لذا ورزش باعث می شود که انسان از انحرافات مصون بماند. یک ورزشکار به دلیل اینکه انرژی خود را در باشگاه تخلیه می کند باعث می شود که به جاهای دیگر کشیده نشود و احساس می کنم که کسی که ورزشکار باشد ۵۰ درصد زندگی اش را تکمیل کرده است.
در انتهای اگر صحبتی دارید بفرمایید.
در آخر از پدر و مادرم تقدیر و تشکر می کنم و اینکه به واقع مشوق من بودند و خیلی برایم کمک کردند خیلی از جاها بوده که از نظر مالی کسی کمکی نکرد ولی پدر و مادرم بدون اینکه توقعی از من داشته باشند و حتی با مشکلاتی که داشتند من را به مسابقات فرستادند.
خیلی از مسابقات بوده که موفق نشدم مقامی بیاورم ولی اصلا ناراحت نشدند و دوباره به من انرژی دادند که باعث شده مسابقات بعدی را با بهترین روحیه شرکت کنم و مسابقه بدهم و مقام بیاورم.
هفته جوان فرصتی شد تا به سراغ یکی از همین قهرمانان جوان بسیجیبرویم که در آخرین مسابقه خود مقام اول کشوری را در رشته ورزشی پرتوا کسب کرد.
خودتان را معرفی کنید و بگویید از چه موقعی ورزش را شروع کردید؟
احسان خسروبگی هستم متولد ۱۳۷۳، از ۱۳ سالگی شروع به ورزش کردم و چند رشته مختلف ورزشی را دنبال کردم که البته همه آن رشته ها رزمی بوده اند.وهم اکنون مسئول شورای تربیت بدنی پایگاه شهید بهشتی حوزه شهید نبیری کمیجان هستم
اولین رشته ورزشی من بوکس بوده که بعدا با توجه به علاقه ای که به رشته های رزمی دیگر داشتم به رشته کونگ فو رفتم و در این میان، رشته هایی مثل کیو کوشین کاراته، کیک بوکسینگ، تا بوکسینگ، رنجر کوماندو و چند رشته دیگر را انجام دادم و در اصل رشته ای که علاقه داشتم همین ورزش پرتوا است.
چه مقام هایی را در این رشته کسب کرده اید؟
از موقعی که در این رشته کار می کنم توانستم ۵ مقام کشوری بیاورم که یک بار دوم کشوری و چهار مقام اول کشوری بوده است. مقام های استانی هم که خیلی زیاد است و در حال حاضر مربی این رشته در شهرستان کمیجان هستم و تقریبا سه سال است که مربی گری می کنم و مدرک مربی گری فدراسیونی را هم از ورزش همگانی دارم که در سال ۱۳۹۲ اخذ کرده ام.
در مورد رشته ای که فعالیت می کنید توصیح دهید؟
ورزش پرتوا یک رشته ایرانی است یعنی کسی که این ورزش را ابداع کرده خودش ایرانی بوده و خوبی ورزش پرتوا نسبت به رشته های دیگر اولا ایرانی بودنش هست و دوم اینکه تمام تکنیک هایی که در آن اجرا می شود از تکنیک های کشورمان است.
یعنی ورزش زورخانه ای و یا کشتی را در آن داریم و حتی لباس این رشته اصالت ایرانی بودن خود را حفظ کرده است. رشته های ورزشی دیگر کمربند می بندند ولی ما شال بند تنمان می کنیم.
یا اینکه در لباسهایمان نقش ترنج که اصالت ایرانی بودن را نشان می دهد وجود دارد.
ورزش پرتوا هم رزمی است و هم اینکه با روح انسان سرو کار دارد و فقط ضربه زدن نیست بلکه با روح انسان هم سروکار دارد.
در ورزش پرتوا مثل رشته های دیگر برای طی مراحل، تکنیک خاصی وجود دارد و این تکنیک ها را آموزش می بینیم و در هر مرحله آزمونی داده می شود که می توانیم یک درجه ارتقا پیدا کنیم که همین ارتقا درجه باعث می شود که ما پیشرفت کنیم.
چرا وارد این رشته شدید؟
من نسبت به کشورم غیرتی ام و کشورم را خیلی دوست دارم و به خاطر اینکه رشته ام ایرانی بوده انتخابش کردم و اینکه نفراتی در این ورزش هستند که خودشان هم این غیرت را دارند و اینکه کشورمان را به چیز دیگری نمی فروشند.
برای آینده چه برنامه دارید؟
دو ماه دیگر در مسابقات بین المللی ورزش پرتوا شرکت می کنم.
ورزش پرتوا المپیک ندارد و مشکل هم هست اما ورزش ما ایرانی است و همین که داریم اصالت ایرانی بودن خودمان را حفظ می کنیم برایمان ارزش دارد.
چه توقع و انتظاری از مسئولین دارید؟
متاسفانه به ورزش در شهرستان کمیجان و به خصوص ورزش های رزمی اهمیتی داده نمی شود. از طرفی خوشبختانه نفرات خوبی را در باشگاه و در تمام رشته ها داریم و حرفی برای گفتن در مسابقات کشوری دارند و خیلی ها می توانند در مسابقات کشوری مقام اول را بیاورند. چون استعداد بچه های روستا نسبت به بچه های شهری خیلی بیشتر است ولی متاسفانه هیچ کمکی به ما نمی شود و حتی کمک که نمی شود جلوی پایمان سنگ اندازی هم می کنند. تنها ارگانی که به ما کمک کرده سپاه بوده و یک بار هم دانشگاه آزاد کمیجان و الا هیچ ارگانی به ما کمکی نکرده است.
ما نمی خواهیم هر ماه مبلغ بالایی برایمان هزینه کنند ما فقط حمایت مسئولین را می خواهیم لذا ما بیشتر به حمایت احتیاج دارم تا هزینه های مالی و اینکه حداقل به ما اهمیت بدهند.
وقتی که از مسابقات کشوری آمدم در اداره ورزش و جوانان وقتی گفتم که مقام آوردم اصلا انگار نه انگار و برگشتند به من گفتند یه بنر ۱*۲ بزن که حتی مسابقات استانی که ما رفته بودیم توسط سبکمان چهار پنج تا بنر برایمان زده بودند اینکه دیگر مسابقات کشوری و آن هم انتخابی تیم ملی بود.
خوبی سبک ما این بود که هزینه رفت و برگشت و دیگر هزینه ها را خود سبک به من داد و مسابقات در ورزشگاه آزادی و در بهترین جا در خانه کشتی شماره دو برگزار شد. من وقتی از مسابقات کشوری به شهرستان آمدم تازه یک هفته بعد می خواستند برایم بنر بزنند که در آخر هم بنر ها را به کمک بچه های بسیجی؛ خودم نصب کردم و این برایم بسیار رنج آور بود و شاید اگر کس دیگری بود ورزش را کنار می گذاشت.
چه توصیه ای به دیگر جوانان دارید؟
به عنوان برادر کوچکتر به همه هم سن و سالان خودم می گویم عقل سالم در تن سالم است وقتی که شما تن سالم داشته باشید عقل و فکر شما هم سالم خواهد بود اصلا به کمک کردن این و آن و حمایت دیگران توجه نکنید و ورزش را ادامه بدهید.
هر کسی که ورزش می کند به نظر من راه درستی را انتخاب کرده است لذا ورزش باعث می شود که انسان از انحرافات مصون بماند. یک ورزشکار به دلیل اینکه انرژی خود را در باشگاه تخلیه می کند باعث می شود که به جاهای دیگر کشیده نشود و احساس می کنم که کسی که ورزشکار باشد ۵۰ درصد زندگی اش را تکمیل کرده است.
در انتهای اگر صحبتی دارید بفرمایید.
در آخر از پدر و مادرم تقدیر و تشکر می کنم و اینکه به واقع مشوق من بودند و خیلی برایم کمک کردند خیلی از جاها بوده که از نظر مالی کسی کمکی نکرد ولی پدر و مادرم بدون اینکه توقعی از من داشته باشند و حتی با مشکلاتی که داشتند من را به مسابقات فرستادند.
خیلی از مسابقات بوده که موفق نشدم مقامی بیاورم ولی اصلا ناراحت نشدند و دوباره به من انرژی دادند که باعث شده مسابقات بعدی را با بهترین روحیه شرکت کنم و مسابقه بدهم و مقام بیاورم.
ارسال نظرات شما
