هارون احمد یکی از این مهاجران گفت در هند بهتر است زیرا دست کم در اینجا زنده هستیم. اما شرایط زندگی در اینجا بسیار بد است. مردان ما شغل ندارند و ما به سختی می توانیم دو وعده غذا بخوریم.
به گزارش پرس تی وی، شماری از این مهاجران در حاشیه دهلی نو و جایی که زباله ها را در آنجا تخلیه می کنند، چادر زده و زندگی می کنند. در این محل آب آشامیدنی و سرویس بهداشتی و برق وجود ندارد.
فاطمه بگم از مهاجران روهینگیا گفت کودکان ما به علت آلودگی محیط اطراف ما اغلب مریض هستند و ما نمی توانیم برای آنها دارو تهیه کنیم زیرا پول کافی نداریم. ما هیچ آینده ای نداریم زیرا هیچ کشوری نداریم و هیچ کشوری نیز حاضر نیست به ما تابعیت بدهد.
هند صدها هزار مهاجر و پناهجو را در خود جای داده است. بسیاری از این مهاجران از مناطق جنگی نظیر افغانستان و میانمار فرار کرده اند. اما هند هیچ چارچوب قانونی برای حمایت از این مهاجران و پناهجویان بدون کشور ندارد. متاسفانه جامعه جهانی نیز به وضع این مهاجران آن طور که باید، توجه نمی کند.