شهیدان علم و پرچم اسلام را تا لحظه مرگ بالای دستها نگه داشتند

خدایا تو شاهد باش که من هدفی جز تو و مقصودی جز راهی که تو خودت توسط پیامبر اکرم(ص) و امامان معصومت بمن نشان داده ای ندارم و عشقی جز شهادت در راه تو ندارم امیدم به توست و غیر تو پناهگاهی ندارم هر چند بنده ای گناه کارم و بار گناهانم بر دوشم سنگینی می کند منتها از درگاه لطف و کرمت نا امید نیستم و به فضل و کرمت چشم دوخته ام امیدوارم که هدیه ای که خودت بمن ارزانی داشته ای تقدیمت کنم .

جوانان ما باید قدر این نعمت بزرگ را بدانند و پیش از آنکه مرگ سیاه دامنگیرشان شود مرگ سرخ را استقبال نمایند.هرکس قدمی در راه خیر برداشت جهت سعادت خود برداشت و تو نیز قدمی بردار و با یکبار آمدن تیر اکتفا مکن هرچه کردی برای خود کردی اگر می خواهی کار هایت پسندیده باشد سعی کن رضایت رضای خدا باشد شهیدان علم و پرچم اسلام را تا لحظه مرگ بالای دستها نگه داشتند و ای برادر نگذار که به زمین افتد.

ای پدر ومادر مهربان و زحمتکش امید وارم مرا ببخشید چون از برای من زحماتی کشیدید و ای برادران و خواهرانم امید وارم مرا ببخشید و من از تمام آشایان حلالیت می خواهم امید وارم مرا حلال نمایند. ضمنا از تمام همرزمان و همکلاسان خود حلالیت می طلبم.

ای مادر عزیز اگر جنازه من به دست شما رسید مرا در کنار مزار شهدای کمیجان دفن نمایید و مادر عزیز و پدر گرانقدر و برادران عزیز و خواهران هرگز گریه نکنید و اگر گریه می کنید برای مظلومیت حسین گریه کنید

این وصیت نامه را لحظاتی قبل از رفتن به عملیات نوشتم والسلام