پايان خوشي كه پايان كار نبود
خبرگزاري بسيج - سرويس اخبار ويژه
این روزها پس از توافق مشروط هسته ای شاهد ذوق زدگی دور از اعتدال اعتدالیون هستیم و روزنامه هایی که از صدر تا ذیلشان مملو از یاداشت ها نظرات و افاضات شتابزده و دور از عقل است. ترفند کهنه برچسب زنی به منتقدان به عنوان افراطیون پیوسته در مطالب روزنامه های اصلاح طلب در حال تکرار شدن است ،گویی هر که کار را تمام شده فرض نکند و غرق در توهمات زود هنگام نگردد از سر افراط اوست!
افتاب یزد در گزارشی که تبدیل به تیتر اول روزنامه با عنوان «پایان جولان افراطیون» شده، جمله آغازین مطلبش را افراط گرانه آغاز میکند و مینویسد:"آخرین سکانس سریال مذاکرات هسته ای ایران و 6 قدرت جهان با یک پایان خوش و شیرین تمام شد." تعابیر اخرین سکانس،پایان خوش،پایان شیرین که همگی در یک جمله کوتاه جای گرفته اند اگر نگوییم دلیل بر ساده لوحی،دلیل شتابزدگی بی منطق است و این جمله حکایت مشتی از خروار است.در واقع مطالب این روزنامه ها بیش از ینکه به تحلیل و نقد خردمندانه بپردازدند سعی در ارائه بیانیه هایی صرفا احساسی دارند تا مگر مخاطب را به هیجان وادارند. در همین را ستا کافیست تنها میان تیترهای را این مطلب خالی از تحلیل را به عنوان مصداق مرور کنیم.توافق جامع مهر سکوتی بر لبان تند روهای داخلی، تغیییر رویکرد تندروها به دلیل هراس از مردم،آیا دلواپسان از مردم عذرخواهی میکنند؟
به زعم این نویسنده همه منتقدان تندرو اند و دلواپس بودن یعنی تندروی و مردم یعنی ان عده از عزیران همیشه آماده به قر که حتی پس از شکست تیم فوتبال از آرژانتین هم طاقت حبس قر در کمرشان ندارند و حالا این تندروها باید ازان مردم عذر بخواهند!
مطلب طنز دیگری که درین گزارش میتوان به ان اشاره کرد قیاس مع الفارقیست که مخالفان صهیونیست را در کنار منتقدین داخلی قرار میدهد و تحلیل میکند که فلذا این ها یکی هستند!! و اینچنین است که برخی در فکر کردن و تعقل هم مسیر اعتدال محض میپیمایند.
