عليرضا آقاييراد در روزنامهی وابسته به حزب کارگزاران با یادداشتی لازمهی شکوفایی هنر را آزادی کامل هنرمندان دانست.
وی در روزنامهی آرمان نوشت:« هنرمند نجيب كشور ما تنها دلش اندكي امكانات اوليه ميخواهد و نگاهي از سر مهر به خودش و هنرش. اينكه اگر فيلمي ميسازد با نگاهي رئوفتر نگريسته شود. يك فيلم، يك موسيقي، يك تئاتر يا هر خلق ديگري در هر دستهاي از هنر، حاصل زحمات بسيار و خون دل خوردنهاي فراوان هنرمند است. تكهاي از وجود اوست. برخوردهايي از آن دست كه گاهي با فيلمها و كنسرتها ميشود، هنرمند را سرخورده ميكند. چرخه نه چندان متمول مالي هنر را دچار نقصان جدي ميكند و تمام اينها را ميشود مانع شد، با كمي تغيير نگرش و نگاهي از سر مهر به هنر و هنرمند. كسي جز اين نميخواهد.»
این اظهارات در حالی مطرح می شود که برخی از آرتیستهای ایرانی با نقاب هنرمندی برای جایزههای سیاسی آنور آبی دست به سیاهنمایی از کشورشان می زنند، در کنسرتهای خارج از کشور کشف حجاب می کنند،و یا افرادی که به لطف همین نظام و همین ملت لقب استادی گرفته اند به دامان بهاییان لندن نشین پناه برده و برای انتقامگیری از ملتی که کودتای صهیونیستیشان را ناکام گذاشتند امریهی عدم پخش صدای نحس ربنای منافقانهشان را میفرستند!
گفتنی است جریان فتنه آمریکایی اسراییلی 88 به راحتی در فضای رسانهای کشور جولان طلبکارانه میدهد و متاسفانه همچنان خبری از متولیان برخورد قانونی با این جریان خائن و آمریکایی نیست! جریانی که این روزها با پررویی مدعی فقدان آزادی هنرمندان و حمایت از جاسوسان بیبیسی و آوازخوانی زنان در ملاء عام و حضور زنان در ورزشگاههای مردانه و آزادی اینترنت و ماهواره و خلاصه هرآنچه به عنوان ابزار تهاجم فرهنگی مورد تاکید صهیونیسم جهانی است هستند!