سروده‌هایی با حال و هوای روز عرفه

به گزارش بسیج، رضا اسماعیلی، شاعر و منتقد ادبی، همزمان با سالروز شهادت امام محمد باقر(ع) و در آستانه روز عرفه، 24 رباعی جدید با محوریت توحیدی را در اختیار این خبرگزاری قرار داده است.

این سروده‌ها با الهام گرفتن از یکی از احادیث امام محمدباقر(ع) درباره یکی از آیات الهی سروده شده‌اند. زرارة بن اعین، از اصحاب دانشمند امام باقر(ع) در باره آیه: «فطرة اللّه التی فطر الناس علیها» از امام سؤال کرد؛ امام باقر (ع) فرمود: خداوند آنگاه که از آنان بر معرفت خود پیمان گرفت، توحید را در فطرت آنان قرار داد. ( بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 3، صص 279 -278. )

همچنین بخشی از سروده‌ها این فراز از دعای حضرت سیدالشهدا(ع) در روز عرفه را به یاد می‌آورد:

«الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَیْسَ لِقَضَائِهِ دَافِعٌ وَ لاَ لِعَطَائِهِ مَانِعٌ وَ لاَ کَصُنْعِهِ صُنْعُ صَانِعٍ‏ ... فَلاَ إِلَهَ غَیْرُهُ وَ لاَ شَیْ‏ءَ یَعْدِلُهُ وَ لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْ‏ءٌ ...»؛ ستایش مخصوص آن خدایـــى است که هیچ کس در عالم ، سر از حکم و فرمانش نتواند کشید و بخشش او را منع نتواند کرد، و هیچ صانعــــى در آفرینش؛ مانند صنع او پدید نتواند ساخت . پس غیر آن ذات یکتا هیچ خدایــى نیست و او را عدیل نباشد و مثل و مانند ندارد.

1
ای نام خوش تو بر زبانم امشب
شد با تو شروع ، داستانم امشب
کو چارُق تو ؟ که من بدوزم ای خوب!
معشوقه تویی و من شبانم امشب

2

در وصف تو ، پای واژه در گل مانده
حیرت زده ، «بوعلی» به منزل مانده
«حافظ» به جنون کشیده کارش از عشق
در فلسفۀ فهم تو، «بیدل» مانده!

3

یک عمر تو را نفس کشیدم با عشق
دل بر صنمی نباختم ، ِالّا عشق
«لا» گفتم و «لا اله الا جانان»
با بندگی تو، قد کشیدم تا عشق

4

در هر نَفسی، تو در کنارم هستی
در هر گذری، در انتظارم هستی
ترسی به خدا ندارم از افتادن
چون مطمئنم، تو پاسدارم هستی

5

در ذره، تبسم تو را می‌بینم
روی لب خاک، َربَنا می‌بینم
هر لحظه و هر کجا، به قرآن سوگند!
یا می‌شنوم تو را، و یا می‌بینم

6

در سینۀ هر ذرّه نهانی، هستی
در جسم جهان ظهور جانی، هستی
تسبیح تو از زبان قرآن نیکوست:
تو «نور زمین و آسمانی»، هستی

7

یا حضرت ذوالجلال! سبحان الله
یا قادر بی زوال! سبحان الله
معبودِ ازل نشانِ عاری از عیب
ای مطلقِ هر کمال! سبحان الله

8

ای در همه حال همنشین و یارم
دریاب مرا که طالب دیدارم
در جان و دل منی، جدا از من نه
ای خوب! چگونه از تو دل بر دارم؟!

9

در قصه ... خیال ... ناکجا ...! می‌گردند
در دورترین ِدورها، می‌گردند
تو در نفحاتِ گل به ما می‌خندی
دنبال تو خلق، در کجا می‌گردند؟!

10

یک قدرت دشمن بشر ساخته‌ایم
در خاک ، جهنمی دگر ساخته‌ایم
چون سورۀ رحمت تو را کم خواندیم
ما از تو خدا، شگنجه‌گر ساخته‌ایم‌!

11

تو رود رونده‌ای، چرا ترس از تو؟
پرواز پرنده‌ای، چرا ترس از تو؟
سرچشمه زایندگی و زیبایی!
تو رامشِ بنده‌ای، چرا ترس از تو؟

12

از سیب، هوس، نگاهِ خود می‌ترسم
از نَفسِ زیاده خواه خود می‌ترسم
ای خوب! تو مهربان‌ترینی، شک نیست
من از تو نه، از گناه خود می‌ترسم

13

یکتایی و پاک و بی‌قرین، می‌دانم
تو قادر مطلقی، یقین می‌دانم
بی‌اذن تو، بی‌گمان نخواهد افتاد
برگی ز درخت بر زمین، می‌دانم

14

بی اذن تو ، غنچه‌ای شکوفا ...؟ هرگز
یا قطرۀ عاشقی به دریا ...؟ هرگز
بی اذن تو ، خندۀ زمین ...؟ ناممکن
امروز رسد به صبح فردا؟ هرگز

15

بی نور تو، باغ کهکشان می‌خشکد
خورشید به سقف آسمان می‌خشکد
در باغ وجود، بوی جان می‌میرد
ظلمت زده، ریشۀ جهان می‌خشکد

16

بی‌اذن تو باد، عاجز از طوفان است
بی اذن تو ابر، عاجز از باران است
بی اذن تو مِهر، شعله‌ای خاموش است
بی اذن تو ماه، در عدم پنهان است

17

توحید تبسم و خدا مقصد باش
در بندگی یگانه، صد در صد باش
عارف تو به « لا اله الا هو » شو
گوینده « لَم یَلِد و لَم یُولَد » باش

18

در آینه‌های نور، دیدم او را
با لهجه معرفت، شنیدم او را
در عالم ذر، به او «بَلی» گفتم من
با فطرت خویش، برگزیدم او را

19

او آمدن تگرگ را می‌داند
افتادن برگِ زرد را می‌داند
هم راز خجسته تولدها را؛
هم راز غریب مرگ را می‌داند

20

بشناس خدای بچه آهوها را
روزی دِه سهره و پرستوها را
دریاب تو آفریدگار گل را
تسبیح بگو خدای شب‌بوها را

21

هر سو نگری، از «او» نشان می‌بینی
آیات یگانه را، عیان می‌بینی
در آینه دلت نظر کن یک شب
نورست خدا، به چشم جان می‌بینی

22

در وادی ناگهان، چرا می‌گردی؟
در کوچه آسمان، چرا می‌گردی؟
سوگند به گل! خدا به ما نزدیک است
در دورترین مکان، چرا می‌گردی؟!

23

در مُلک جهان دو روزه ما مهمانیم
روزی‌خور خوان حضرت سلطانیم
او رازق و ذوالجلال و الاکرام است
بی‌لطف کریم، ما تهیدستانیم

24

هر چند مرام دلنوازان ناز است
او بنده نواز و مهربان آواز است
« ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکمْ » یعنی که:
آغوش خدا همیشه بازِ باز است