به گزارش بسیج به نقل از دیده بان، فاجعه منا در روز عید قربان و اهمال دولت سعودی در مدیریت و رسیدگی پس از حادثه مسالهای است که باید توسط کمیتهای حقیقت یاب بررسی شود تا از تکرار آن در سالهای آنده جلوگیری بعمل بیاید. در این میان دولت سعودی بعنوان متهم درجه اول این فاجعه عظیم انسانی بجای پذیرش مسئولیت این مساله سعی در فرافکنی دارد.
در روزهای ابتدایی سعودی ها مشخصا بدون توجه به اهمیت رسیدگی سریع به جانباختگان و مجروحین احتمالی اجازه هرگونه کمک از سوی گروه های امدادی دیگر کشورها را نداده و در سخنانی مضحک حجاج ایرانی را مقصر این فاجعه عنوان کردند.
پس از این اظهار نظر موج سنگین حامیان آل سعود در فضاهای مجازی شروع شد و شبکه های وابسته به این خاندان سلطنتی شروع به پخش گزارش و مصاحبه های گوناگون علیه ایران کردند.
روند این سورفتارها بقدری آزاردهنده بود که عملا شناسایی مفقودین غیرممکن بود و نمی شد ابدان مطهر شهدا را به ایران بازگرداند، تا اینکه رهبر معظم انقلاب در هشداری صریح دولت سعودی را مورد خطاب قرار داده و وعده پایان خویشتنداری دادند. پس از این سخنان شاهد تلطیف فضا در عربستان و همکاری دولت سعودی در این رابطه بودیم.
هرچند که در این گیرودار بحرینی ها به جهت حمایت از دولت سعودی در اقدامی نابخردانه سفیر ایران را اخراج کرده و کاردار خود را فراخوانده اند اما واکنش های عمومی در بین سعودی ها نشان می دهد که به جای پذیرش مسئولیت این فاجعه سعی در اقداماتی کودکانه برای ایجاد اختلاف میان ایرانیان دارند.
بطور مثال محمد السلمی پژوهشگر و نویسنده سعودی، شامگاه جمعه ۲ اکتبر از راه تلویزیون" روتانا خلیجیه"، پیامی به زبان فارسی خطاب به مردم ایران داد و از آنها خواست از رژیم ایران بخواهند دست از هزینه کردن ثروتهایشان در کشورهای دیگر برای ایجاد دشمنی میان ملتها بردارد.در ادامه این پیام ملت ایران را به سر دادن شعار های نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران، و نه یمن، نه سوریه، نه بحرین، نه فلسطین، نه مصر، جانم فدای ایران، دعوت کرد.
این ادعاها در حالی مطرح می شود که هر روزه شاهد شهادت زنان و کودکان یمنی با موشک های سعودی و کشتار مردم بحرین توسط ارتش این کشور سلطنتی هستیم.
گفتنی است شعار "نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران" اولین بار توسط فتنه گرانی که به حمایت دستگاه های امنیتی سیاسی کشورهای غربی و بعضا برخی همسایگان، در سال 88 در ایران اغتشاش کردند استفاده شد و تکرار آن توسط این نویسنده سعودی نشان از دستوری بودن این شعار از بیرون دارد.
