مسؤولین به جای عزت یزیدی بدنبال عزت و حکمت حسینی باشند!

دشمن چنین  فرهنگی حتما خار است و شکست خورده. تاریخ شاهد بر این است که یزید گفت: خدا عبیدالله را بکشد، من نمی‌خواستم حسین را بکشم!

یزید در جای دیگر می‌گوید: حاضر بودم یکی از فرزندان من کشته شود، ولی حسین کشته نشود.

جنس نهضت امام حسین(علیه السلام) این است که قاتل و دشمن خود را می‌شکند، مهم نیست که یزید در گفتن این کلمات دروغ می‌گوید، مهم این است که با گفتن این جملات به خود پشت کرده است.

 مسلمانان وقتی مشکل داشته اند که دشمن دین خود را حقیر ندیده اند  اما حمکت امام حسین بصیرتی به ما خواهد داد که مومنین را با عظمت و عزت و کفار را با چشم ذلت و حفارت ببینیم. قدرت را در مسیر اسلام حسینی ببینیم نه در اسلام‌های دروغین و کفار.

در حکمت حسینی قدرت اسلحه‌ها نقش  اصلی را ندارند و همه‌ی امید به قدرت اسلحه بسته نشده است تا اگر قدرت نظامی مان کافی نبود از تحرّک باز بمانیم و از ادامه حیات مایوس گردیم و در نتیجه تسلیم دشمن شویم.

ای کاش برخی از مسؤولین ما متوجه می‌شدند که عزت یزیدی نه چاره راه است و نه راه  رسیدن به مقصد. بلکه حکمت حسینی است که انسان را به مقصد می‌رساند. فرهنک مقاومت حسینی است که ما را به پیروزی می رساند.

 ای کاش حسینی می‌اندیشیدیم تا یزیدیان در چشم ما حقیر باشند.

هرگاه ما این چشم و حکمت را از دست بدهیم ارزش‌های کاذب دشمن را برای خودمان ارزش می‌کنیم و مرغوب دشمن می‌شویم و در مقابل حیات اسلامی‌مان را از دست می‌دهیم و این اول سقوط و نابودی است.

روح الله حسینی مقدم