روزنامه رسمی دولت؛ حرم امن بهائیت!

ارگان رسمی دولت راسنگویان در صفحه 24 ، بخش «گزارش خبری 2» طی مطلبی با عنوان  " کتابی مرجع برای پژوهشگران" به  رپورتاژ «دانشنامه دانش‌گستر سودآور» اثر یکی از بزرگترین بنیاد‌های فرهنگی بهائیت پرداخت.

روزنامه ایران با اشاره به پنجاه و نهمین نشست خانه نقد کتاب، به تجلیل از دانشنامه‌ای وابسته به یکی از بزرگترین بنیاد‌های فرهنگی بهاییت پرداخت.وی همچنین ازقول عنصر بهائی شناخته شده‌ای چون کامران(رضوان الله) فانی نوشت: « وی با اشاره به چاپ دانشنامه «دانش‌گستر» به عنوان یکی از دانشنامه‌های عمومی اظهار کرد: تحقیقات نشان داده است، رواج انتشار دایره‌المعارف و دانشنامه در هر کشور نشان از درجه کنجکاوی و علم‌دوستی اهالی آن کشور است.»

گفتنی است حسینعلی سودآور، پسر فریدون سودآور(از کلان‌سرمایه‌داران بهایی و شناخته شده)، با بهره‌گیری از شهرت پدربزرگ مادری‌اش، حاج حسین آقا ملک، در سال‌های اخیر بنیادی به نام «مؤسسه‌ی دانش‌گستر سودآور» در ایران تأسیس کرد. این مؤسسه، انتشار دانش‌نامه‌ای را، به سرپرستی «کامران (رضوان‌الله)  فانی»، آغاز نموده که دوّمین دانش‌نامه‌ی بزرگ عمومی ایران، پس از دایرة‌المعارف مصاحب، خواهد بود.

کامران(رضوان الله)  فانی، دانش‌نامه‌ی سودآور را اوّلین دانش‌نامه‌ی ایرانی می‌خواند که «بخش خصوصی، در واقع یک فرد، هزینه‌ی تألیف آن را متقبل شده است.» 

دانشنامه‌ دانش‌گستر زیر نظر کامران(رضوان الله)  فانی، محمد علی سادات و علی رامین در موسسه علمی- فرهنگی دانش گستر تدوین شده و علاوه بر این‌سه تن افرادی  چون  ایرج افشار (او با حکم «فرح پهلوی» به عضویت هیات امنای «بنیاد فرهنگ ایران» جایگزین «منوچهر اقبال» شد و پس از انقلاب نیز با « بنیاد مطالعات ایران » -به ریاست اشرف پهلوی- همکاری نزدیک داشته است)، بهاءالدین خرمشاهی(از اعضای حلقه کیان)  نیز در مراحل مختلف تدوین این فرهنگ‌ یار و مددکار مجموعه دست‌اندرکاران بوده‌اند.

این نکته نیز شایان ذکر است که علی رامین که یکی از سر ویراستاران این دانش‌نامه است، تحصیل کرده‌ی دانشگاه هاروارد است و در سال‌های قبل از انقلاب با سودآور و گروه بنز خاور همکاری داشته است. او که فعالیت فرهنگی خود را با «انتشارات فرانکلین» (که وظیفه‌ی ترویج زندگی آمریکایی و برتری آن در مقابل اسلام و نگاه شرقی را در کتب ادبی دنبال می‌کرد) آغاز کرده بود در زمان دانشجویی با «حمید عنایت» از عناصر چپ‌گرا همکاری می‌کرد. وی بعدها به همکاری با ناشرانی چون «امیرکبیر، سروش، هرمش و نشرنی» پرداخت و ۵ سال به همکاری با اتحادیه‌ی ناشران و کتاب‌فروشان ادامه داد.

یادآور می‌شود رامین، برای هم‌فکری در راه انتشار دانش‌نامه حتی سفری به آمریکا داشته و با «احسان یارشاطر» بهایی شناخته شده، ملاقاتی داشته و با او درباره‌ی دانش‌نامه هم‌فکری داشته و از او مشاوره گرفته است.

تنها یک سوال در ذهن متبادر می‌شود اینکه آیا رپورتاژ فرقه ضاله بهائیت امری این‌چنین تحسین شده است که این‌گونه روزنامه دولتی ایران در پناه وزارت به اصطلاح ارشاد دولت راستگویان  مشغول کف‌زنی برای آن است یا آنکه تیغ بران دستگاه قضایی در عرصه فرهنگی هم‌چنان کند است؟!