ایام الله از روزهایی است که قوم و ملتی از ظلمات بیرون می آیند و به نورهدایت روشن می‌شوند وخداوند از پیامبرانش میخواهد این روزها رابه آنان مکررا یاد آوری کنند.

نهم دی یکی از روزهای فراموش ناشدنی در تاریخ نظام جمهوری اسلامی است؛ روزی که مردم سراسر ایران اسلامی فارغ از هرگونه تمایلات و گرایشات سیاسی و اجتماعی به صحنه آمدند تا از خاندان رسالت و ولایت فقیه که عمود وحدت و استقلال کشور است، حمایت کنند.

در تاریخ 37 ساله نظام جمهوری اسلامی ایران دشمنان و معاندان از بکارگیری هر ترفند و حیله و ابزاری برای مقابله و به زانو درآوردن نظام جمهوری اسلامی دریغ نورزیدند؛استکبار جهانی که در استراتژی تعیین شده‌اش غارت منابع و تصرف بازارهای ملل مسلمان در اولویت قرار داشت پس از طلیعه انقلاب اسلامی ایران غافلگیر شد و درصدد برآمد ضمن مقابله با این نظام نوبنیاد اجازه ندهد الگوی انقلاب اسلامی که همان ضرروت استقلال، فاعلیت و خودبنیادی ملل مسلمان است، در سایر جوامع و ممالک اسلامی منتشر شود.

به همین منظور استکبار جهانی از همان بدو پیروزی انقلاب اسلامی دو خط نفوذ و فتنه را به موازات هم پی گرفت؛ نفوذ در عناصر و کارگزاران سست اراده که غرب را قبله عالم می دانستند (و می دانند) و ایجاد فتنه و نفاق در میان آحاد جامعه.

در سال 88 در حالیکه کشتی انقلاب اسلامی در آستانه چهل سالگی نظام جمهوری اسلامی امواج و تلاطمات عدیده‌ای را پشت سرگذاشته بود، انتخاباتی باشکوه برگزار شد و در حالیکه مشارکت 85 درصدی مردم در انتخابات مزبور نشان از ظفرمندی الگوی مردم سالاری دینی داشت و چشمان ناظران بین‌المللی را خیره کرده بود، نقشه ترسیم شده در اتاق‌های فکر مستقر در لندن،واشنگتن و تل آویو با غفلت و خیانت برخی عناصر داخلی به مرحله اجرا درآمد و حلاوت مشارکت 85 درصدی مردم را با دروغ بزرگ تقلب که اسم رمز آشوب بود، به تلخی کشاند.

جریان فتنه که نسخه‌هایش از لندن و واشنگتن تجویز می‌شد توانست با بهره‌گیری از جاه‌طلبی برخی خواص و نخبگان و خیانت تعدادی از مزدوران، به مدت 8 ماه در کشور آشوب به پا کند و ضمن وارد آوردن خسارت‌های فراوان مادی و معنوی، دشمن قسم خورده گفتمان انقلاب اسلامی یعنی نظام سلطه و استکبار جهانی را امیدوار کند.

یکی از اقدامات جریان فتنه که از بدو شکل گیری، توسط طراحان به عنوان راهبردی کلان مطمح نظر قرار گرفته بود؛ قبح زدایی از مظاهر فساد و بی‌دینی با عناوین پرطمطراقی همچون آزادی و نواندیشی بود. استکبار جهانی و در راس آن‌ها آمریکا که با تبعیت از نظریه پردازانی همچون ساموئل هانتینگتون، دانسته بودند تفکر اسلام ناب تنها رقیب الگوی لیبرال دموکراسی است، ایام فتنه 88 را محملی مناسب برای پیاده سازی اغراض خود درضدیت با گفتمان اسلام ناب دانستند.

محرم 88 فرارسیده بود و حدود چندماه از اتمام حجت نظام با عناصر داخلی فتنه می‌گذشت اما عطش قدرت و همچنین وعده‌های رسیده از آن سوی مرزها مانع از بازگشت و توبه سران داخلی فتنه بود. از سویی دیگر بوق‌های تبلیغاتی دشمن نیز در داخل و خارج برای تدارک آشوب در روز عاشورا برنامه ریزی می‌کردند؛ در شب عاشورا یکی از سران فتنه با علم به اینکه اوضاع ملتهب است برای التهاب آفرینی بیشتر، برنامه سخنرانی تدارک دید و آن برنامه که با رقص و کف و سوت مستمعین در شب عاشورا همراه بود به عنوان مانور آشوب طلبان روز عاشورا درنظر گرفته شد.

در روز عاشورا نیز که مصادف با 6 دی 88 بود، چماقداران و مزدوران فتنه‌گر به خیابان‌ها آمدند و ضمن هتک حرمت عزای سالار شهیدان هر عمل منافی عفت و اخلاق را انجام دادند؛ خبرگزاری میزان در گزارشی که سه روز قبل در رابطه با عاشورای 88 منتشر کرده به صورت مبسوط به این واقعه پرداخته است که متن گزارش مزبور را می توانید اینجا بخوانید.

در روز 9 دی مردم ایران اسلامی از هر قشر و طبقه و دین و آیینی در سراسر کشور به خیابان‌ها آمدند و به تعبیر رهبر معظم انقلاب اسلامی یکی از قله‌های فراموش ناشدنی را فتح کردند و با بصیرت و موقعیت شناسی خود فضای غبارآلود را شکستند با اتکاء به ایمان و اراده الهی روزی ماندگار را در تاریخ انقلاب اسلامی رقم زدند.

"این تظاهرات، بزرگ ترین اجتماع در تهران از زمان تشییع پیكر آیت الله خمینی در سال 1989 به این طرف است"؛ این گزارش تحلیگر روزنامه نیویورک تایمز از حماسه 9 دی است؛ حماسه‌ای که میخ آخر را به تابوت جریان فتنه زد و ماهیت پلید فتنه گران داخلی و خارجی را برای آحاد مردم آشکار کرد.

ندای لبیک یا حسین(ع) که در روز 9 دی توسط حماسه آفرینان این روز سر داده شد، ندای لبیک یا خمینی و لبیک یا خامنه‌ای بود؛ ندایی که انزجار ملت ایران را از هتک حرمت کنندگان به خاندان رسالت به همراه داشت.

در نهم دی ماه 88 امت ولایتمدار ایران بصیرت خود را ثابت کردند و این روز را به جلوگاه بصیرت تبدیل کردند. مقام معظم رهبری در 19 دی سال 88 در دیدار با مردم قم در رابطه با حماسه 9 دی فرمودند: روزهاى سال، به طور طبیعى و به خودى خود همه مثل همند؛ این انسانها هستند، این اراده‌‌‌‌‌ها و مجاهدتهاست که یک روزى را از میان روزهاى دیگر برمیکشد و آن را مشخص میکند، متمایز میکند، متفاوت میکند و مثل یک پرچمى نگه میدارد تا راهنماى دیگران باشد. روز عاشورا - دهم محرم - فى نفسه با روزهاى دیگر فرقى ندارد؛ این حسین بن على (علیه السّلام) است که به این روز جان میدهد، معنا میدهد، او را تا عرش بالا میبرد؛ این مجاهدتهاى یاران حسین بن على (علیه السّلام) است که به این روز، این خطورت و اهمیت را میبخشد. روز نوزدهم دى هم همین جور است، روز نهم دىِ امسال هم از همین قبیل است. نهم دى با دهم دى فرقى ندارد؛ این مردمند که ناگهان با یک حرکت - که آن حرکت برخاسته از همان عواملى است که نوزدهم دىِ قم را تشکیل داد؛ یعنى برخاسته ى از بصیرت است، از دشمن‌‌‌‌‌شناسى است، از وقت‌‌‌‌‌شناسى است، از حضور در عرصه‌ى مجاهدانه است - روز نهم دى را هم متمایز می‌کنند.

مطمئن باشید که روز نهم دى امسال هم در تاریخ ماند؛ این هم یک روز متمایزى شد. شاید به یک معنا بشود گفت که در شرائط کنونى - که شرائط غبارآلودگىِ فضاست - این حرکت مردم اهمیت مضاعفى داشت؛ کار بزرگى بود. هرچه انسان در اطراف این قضایا فکر میکند، دست خداى متعال را، دست قدرت را، روح ولایت را، روح حسین بن على (علیه السّلام) را مى‌‌‌بیند. این کارها کارهائى نیست که با اراده‌‌‌‌ى امثال ما انجام بگیرد؛ این کار خداست، این دست قدرت الهى است؛ همان طور که امام در یک موقعیت حساسى - که من بارها این را نقل کرده‌‌‌‌ام - به بنده فرمودند: «من در تمام این مدت، دست قدرت الهى را در پشت این قضایا دیدم». درست دید آن مرد نافذِ بابصیرت، آن مرد خدا.

حماسه مردمی 9 دی البته با واكنش‌های مضحكی از سوی مخالفان داخلی و خارجی نظام جمهوری اسلامی روبرو شد. آنها ابتدا سعی كردند جمعیت میلیونی مردم را زیر سوال ببرند و آنرا چیزی در حد راهپیمایی‌های معمولی و سنتی و یا حتی كمتر از آن قلمداد كنند، اما خودشان می‌دانستند كه اشتباه می‌كنند. بنابراین برای توجیه این جمعیت عظیم، به توهین و تمسخر مردم ایران متوسل شدند و كارشان به جایی رسید كه ملت ایران را ملتی گرسنه معرفی كردند كه به خاطر یك ساندیس به خیابان آمده است!