به گزارش خبرگزاری بسیج، در این بسته گزارشی _ تحلیلی علاوه بر خوانش اخبار؛ سوابق و برخی تحلیلهای موجود پیرامون این مطالب نیز آورده شده است.
***
اقتصاد ایران در تحریمها «زندان» است!
«اقتصاد مقاومتی» باشد پس از لغو تحریمها...
محمد نهاوندیان، رئیس دفتر رئیسجمهور، روز جمعه گذشته در بخشی از سخنان خود در نشست با فعالان اقتصادی استان قم با بیان اینکه دولت، در اولویت گذاری وظیفههای خود نسبت به اقتصاد کشور، باز کردن میدان فعالیت برای فعالان اقتصادی کشور را در دستور کار قرار داده اظهار کرده است:
«تحریم صادرات و بانکهای ایران تغییری در معادله قدرت در بازار بینالمللی و ادامه توطئه در انزوا قرار دادن اقتصاد ایران بود و دولت وظیفه دارد اقتصاد ایران را از این زندان خارج کند و فعال اقتصادی کشور که میدان بازی کمتری در اختیار قرار دارد را در فضای رقابت قرار دهد.»
به گزارش ایرنا، نهاوندیان در بخش دیگری از صحبتهای خود نیز با برشمردن مختصات «اقتصاد مقاومتی» اظهار کرده است: پس از تحریمها باید به این سمت برویم!
او در این باره گفته است: اقتصاد مقاومتی درونزا و برونگراست و تنها باید به منابع داخلی تکیه کنیم و باید به دریای فکر و ابتکار فارغالتحصیلان دانشگاهها توجه داشته باشیم و فکر باید به عنوان یک سرمایه مطرح باشد و پس از تحریمها باید به این سمت برویم.
*شوربختانه بایستی اذعان کرد که همین مانیفست فکری «اولویتبخشی به رفع تحریمها» است که توسط دولت یازدهم و طی 2 سال گذشته پیگیری شده و چیزی به نام «رکود» و مهجور ماندن «اقتصاد مقاومتی» را به اقتصاد کشور هدیه داده است.
اینکه دولت، اولویت اقدامات اقتصادی خود را بر رفع تحریمهایی استوار کرده که به اذعان کارشناسان و مقامات کشور هیچگاه اثری بیش از 30 درصد بر اقتصاد ایران نداشته است؛ عامل اصلی رکود و دستنخوردگی ظرفیتهای داخلی اقتصاد کشور ارزیابی میشود.
بزرگان کشور و کارشناسان اقتصادی بارها و بارها بر درستی این نکته صحّه گذاشتهاند که راه علاج مشکلات اقتصادی کلان در ایران، توجه به ظرفیتهای داخلی و تلاش در جهت پویایی اقتصاد مقاومتی است نه امید بستن به خارج از مرزها.
جالب آنکه نهاوندیان در تکمله سخنان خود نیز نوبت را به اقتصاد مقاومتی میدهد اما «پس از تحریمها»!
البته او اولین نفری نیست که مسئله اقتصاد مقاومتی را در سخنانش به تحریمها گره میزند.
بر اساس دانستههای ما، قبل از او، محمد شریعتمداری، معاون اجرایی رئیسجمهور روحانی هم طی سخنانی در مراسم روز جهانی استاندارد، شبیه همین ادبیات را به کار برده بود.
شریعتمداری گفته بود: «امیدواریم با گشایشهای بینالمللی گره از پای فعالان اقتصادی برداشته شود و به تصمیمات راهبردی در تحقق اقتصاد مقاومتی به عنوان تنها راه دستیابی به اقتصاد رقابتی دست پیدا کنیم»!
در سمت دیگر محتوای سخنان نهاوندیان، بیان این مسئله هم ضروری مینماید که حتی اولویت اقتصادی دولت مبنی بر لغو تحریمها نیز اقلاً طی دو و نیم سال گذشته تاکنون هیچ موفقیتی نداشته و کار به تحریمهای پسابرجامی رسیده است.
چه اینکه پس از توافق موقت ژنو در 2 سال قبل هم، رهاوردی غیر از 100 تحریم جدید برای مردم و دولت به ارمغان نیامد و ایضاً پس از تفاهم سیاسی لوزان در ابتدای امسال هم تحریمهای جدیدی علیه ایران اعمال شد که عباس عراقچی، عضو ارشد تیم مذاکره کننده آنها را «بدقولی»! نامید.
اکنون و طی چند هفته اخیر نیز تحریمهای جدید آمریکا یکی پس از دیگری از راه میرسند و دولت محترم یا عنوان میکند که آمریکا برای عدم اعمال این تحریمها، بوسیله یک نامه، تعهد حقوقی داده و یا آنها را کار محافل صهیونیستی مخالف برجام عنوان میکند.
***
ترکان: «منتقدان رکود» اشک تمساح میریزند!
اکبر ترکان، مشاور رئیس جمهور و دبیر شورایعالی مناطق آزاد، اخیراً طی اظهاراتی که روزنامه اعتماد آنها را منتشر کرد، گفته است: اشخاصی که درباره ناکارآمدی دولت و فساد در مناطق آزاد سخن میرانند، 3 سال تاخیر دارند زیرا ما این مسائل را گفتیم و آنها فراموش کردهاند که ریلگذاری برای تغییر مسیر توسعه مناطق آزاد انجام شده است.
وی با بیان اینکه آنها حرفهای کهنهای میزنند که محصول دوره خودشان است، اظهار کرده است: وقتی اقتصاد کشور در طول هشت سال بر باد میرفت، آنها کجا بودند؟ همینهایی که امروز به عنوان کارشناس اقتصادی ژست توصیه و پیشنهاد میگیرند، تا دیروز کجا بودند که ٨٠٠ میلیارد تومان بودجه کشور در یک دوره ناپدید شد؟ کسانی که امروز نگران واردات کالا از بنادر هستند، زمانی که سنگ قبر، سنگ پا، پیژامه چینی و... وارد میشد، کجا بودند؟
ترکان افزوده است: اتفاقات رخ داده...فقط محصول شخص احمدینژاد و چند نفر در دولت ایشان نبود، همینها که امروز طلبکار شدهاند شریک همه ناهنجاریهای رخ داده در دوره گذشته بودند!
او در بخش دیگری از اظهارات خود گفته است: ما جملات ثبت شده آنها را در تایید اقدامات ناهنجار رییس جمهوری گذشته به صورت ثبت شده داریم. اینها که مجیز ایشان را میگفتند، امروز خود را به گونهای دیگر به مردم معرفی یا دولت یازدهم را در نطقهای خود به عنوان متهم معرفی میکنند. اینها اشک تمساح میریزند که کشور با رکود مواجه است. باید بدانیم هنوز از رکود خارج نشدهایم چون همچنان در تحریم هستیم.
*شاید عدهای از خوانندگان این صحبتها ندانند که اکبر در ترکان در دولت نهم معاون وزیر نفت بوده است!
وی در حالی طی ماههای مسندنشینی خود در دولت یازدهم بارها و بارها دست به انتقادات گسترده از دولت احمدینژاد زده است که خود او زمانی در دوران معاونت نفتی خود در دولت نهم گفته بود: «احمدینژاد از من راضی است» و در همان مصاحبه مؤکداً تصریح کرده بود که در کار حرفهای خود نگاه سیاسیاش را دخالت نمیدهد!
ترکان که ماجرای سکههای ارسالی نهاد تحت امر او برای مسئولان یک برنامه تلویزیونی منتقد، اخیراً جنجالهای فراوانی را برانگیخت؛ زمانی در اوان کار دولت یازدهم نیز طی مصاحبهای اظهار کرده بود که 49.5 درصدی که در انتخابات خرداد 92 به آقای روحانی رای ندادهاند، حامی بیقانونی و قانونگریزی و عامل پدید آمدن امثال بابک زنجانی هستند!
مقایسه توانمندیهای صنعتی کشور با آبگوشت بزباش نیز از دیگر اظهارات این فرد است که انتقادات گستردهای را متوجه دولت یازدهم کرد.
اشاره ترکان به اینکه «منتقدان در آن روزها کجا بودند؟!» نیز حاوی این پاسخ است که اقدامات منتقدان مبرّز در مخالفت با اقدامات خلاف قانون دولت سابق و فعلی امری مضبوط و تاریخی است.
گزینه مبهم برای تاریخ اما آن است که برخی مقامات دولت سابق چگونه به مجاهدان دولت فعلی بدل شده و ساکتان آن روزها که حتی در مواقعی لب به تمجید از شخصی به نام مشایی هم میگشودند و در مقابل اشتباه محرزی مثل «دوستی با مردم اسرائیل» لام تا کام سخن نمیگفتند اکنون به مورّخین آن روزها تبدیل شده و منتقدین را به انحاء مختلف مینوازند.
انتقاد از سایهانداختن رکود بر سر اقتصاد کلان کشور نیز نه اشک تمساح نه صدای کلاغها و نه صدای جهنمیان! که واقعیتی محرز و حتی جاری شده بر زبان مسئولان دولت فعلی است.
وانگهی به نظر میرسد کشور از رکود خارج نشده نه به سبب تحریمها (که سی و چند سال بود در اعلیدرجه وجود داشتند و هیچگاه اثری بیش از 30 درصد نداشتند) که به دلیل مغفول گذاشتن ظرفیتهای بزرگ کشور توسط دولت و امید بستن بیش از اندازه به گشایش از آنسوی مرزهاست.
گفتنیست، رئیسجمهور روحانی در سال 93 به مردم اعلام کرده بود، کشور از رکود خارج شده اما بعدها آشکار شد که این حرف صحیح نبوده است.
با اینکه دولت یازدهم به سال پایانی عمر خود نزدیک میشود اما هنوز هم کسانی در دولت، به جای پاسخگویی در زمینه مشاکلی همچون چرایی عدم توقف تحریمها، آلودگی هوا، رکود، عدم لمس وعدههای مربوط به برجام، چرایی بیاحترام شدن پاسپورت ایرانی، مهجور ماندن اقتصاد مقاومتی و ... به حاشیههای دولت سابق علاقه نشان میدهند!
***
تعیین نامزدهای برنزی در دفتر سیاسی یک حزب اصلاحطلب!
مصطفی کواکبیان، دبیر کل حزب اصلاحطلب مردمسالاری اخیراً در یک سخنرانی گفته است: در حزب مردم سالاری کاندیداهای انتخابات مجلس شورای اسلامی را به سه دسته نامزدهای طلایی، نقرهای و برنزی تقسیم بندی کردهایم.
به گزارش ایلنا، او افزوده است: نامزدهایی که اصلاحطلب هستند و از فیلتر شورای نگهبان عبور میکنند و دارای رای حداقلی 10 الی 20 درصد هستند و همچنین عضو حزب مردمسالاری هستند، نامزدهای طلایی...نامزدهای نقرهای کسانی هستند که اصلاحطلباند اما در احزاب دیگر عضویت دارند و نامزدهای برنزی کسانی هستند که جزء اصلاحطلبان نیستند اما اصولگرایی خوشخیم هستند!
کواکبیان همچنین گفته است: به آقای لاریجانی نیز گفتهام که برای مجلس دهم 90 نفر اصولگرا در نظر بگیرند چرا که 200 نفر دیگر همه اصلاحطلب خواهند بود.
*مسئله چرایی عدم توفیق احزاب در ایران و بویژه احزاب اصلاحطلب که از کثرت بیشتری برخوردارند، همواره پرسشی اصلی در ذهن برخی جویندگان بوده است...