ملت ایران فاتحان نهایی خون شهیدانند!
به گزارش خبرگزاری بسیج از قزوین، کوچه هایمان را به نامشان کردیم که هر وقت آدرس منزلمان را می دهیم بدانیم از گذرگاه کدام شهید با آرامش به خانه رسیده ایم .
شهید جهانبخش جلیلوند پنجم مرداد سال 1345 در روستای ضیاء آباد از توابع شهرستان تاکستان به دنیا آمد، پدرش علیشاه کشاورز و مادرش اقدس نام داشت.
شهید جلیلوند تا پایان دوره راهنمائی درس خواند به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت و در پنجم اردیبهشت1366 در مریوان توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت گلوله به پشت سر و گوش شهید شد و هم اکنون مزار این شهید بزرگوار در گلزار شهدای استان قزوین واقع است.
«وصیت نامه شهید به شرح ذیل است»
خوشا به حال ما و خوشا به حال شما که در جبههای میرزمیم که انسانهایش دریایی از معرفتند؛ خالصانه سلاح بر میدارند و شجاعانه می رزمند و عاشقانه جان به جان آفرین تسلیم می دارند، شما وارثان این جبههاید که باید ابوالفضل وار از آن پاسداری کنید.
تو ای مادرم! زینب وار در سوگ من مقاومت کن که من هم شهیدی از شهیدان نینوای حسینم....
و تو ای پدرم! خوشحال باش که امانت داری نیکو برای حق بودی؛ انسان باید عاقبت بمیرد، پس چرا نیکو نمیرد؟
پدرجان! خون من هدیهای بود از طرف تو به وطن و امام.
پدرجان! باید مرا عفو کنی؛ چون که تو یارای کار کردن نداری و من نتوانستم عصای دست تو باشم؛ مرا ببخش که قبل از که کمکت کنم رفتم.
پدرجان! من، نه از کسی طلب کارم و نه به کسی بدهکار؛ فقط یک جان به خدا بدهکار بودم که دادم و چه نیکو جان دادنی که حق به پیشوازم آمد و من به مهمانی خدا رفتم.
وصیت نامهام را در ورقه ی نامه نوشتم که گل دارد و نشانه شادی است و جز به این صورت نمی توان به مهمانی رفت!
پدرجان! می دانم پیری و نای کارکردن نداری و امید به من بسته بودی؛ ولی خدا را هیچ وقت فراموش نکن که یار مستمندان و رنجبران است و خدا صابرین را دوست میدارد.
گفتنی ها با شما بسیار دارم؛ ولی چون وقت تنگ است، بگذار قدری هم با ملت ایران و امامم صحبت کنم و بگویم که فاتحان نهایی و وارثان خون شهیدانند . تو ای امام! نور خدایی که بر سایه ی شوم ظلم تاختی و نه تنها ملتی را بلکه جهانی را روشنی بخشیدی و خوشا به حال ما ملت ایران که از یاران توئیم و یاور تو.
سرباز وظیفه جهانبخش جلیلوند
10/12/65
