شیعه می کُشند!

رسمشان است، این خائنان آل سقوط!، نوکران صهیونیست و ابلهان از همه چیز بی خبر!

با آن همه دبدبه و کبکبه هاشان چه ترس و وهمی از شیخ شیعه داشتند که به آرزویش که همان شهادت است رساندند

و چه می دانند از آنچه که نمی دانند.

این ابلهان حداقلش هم به این فکر نمی کنند، آنچه که برای شیعه مهم است فکر است و فکر؛ نه جسمی که وجود دارد در عالم ماده.

جسم را می کُشند و در کله پوکشان از نابودی شیعه می گویند.

به قول مولایمان حضرت امام خامنه ای (مدظله العالی)، اینها دشمنان اسلام هستند، شیعه و سنی بهانه است .

این چه قدرتی است که علیرغم صرف میلیاردها دلار کثیف، تجهیزاتی به پالانشان می بندند، ولی از حضور شیخ پیر ما هراسانند.

چه شد یال و کوپالت ای وزیرکی که هنوز جنسیتت مشخص نشده و پابوس اطباء تایلند شده ای... حرفهای گنده ای می زنی که تکیه بر قولچماغی کرده ای که خود پوسیده است.

خواندن و نوشتن اگر نمی دانی از بزرگترهایت می توانی بپرسی، عاقبت شاهانی که گدایی بر دربار سرورانشان را نیز نصیبشان نشد.

یکی را از لوله فاضلاب بیرون کشیدند و دیگری را هم در قفس این طرف و آن طرف می بردند؛ آن یکی را هم بعد از چند ماه خفت و خواری از حفره موشی بیرون می کشند و به سزای عملش که هشت سال، واژه انسانیت را شرمگین کرده بود.

در تاریخ عمر پر برکت شیعه این قبیل اتفاقات بسیار بوده اند مثل: حرق الدار، واقعه کربلا، قیام زید، شیعه کشی امویان، کشتار تبرستان، شیعه کشی عباسیان، شیعه کشی وهابیون، شیعه کشی صدام، شیعه کشی در مصر، شیعه کشی در افغانستان، شیعه کشی در پاکستان، شیعه کشی در بحرین و شیعه کشی در یمن؛ یکی مانده به آخرینش (شهید شیخ نمر) هم، شیخ زکزاکی رهبر جنبش اسلامی نیجریه بود که صدها تن از شیعیان را به خاک و خون کشیدند.

کاش قبل از شهادت شیخ ما می پرسیدی که به خدایی تکیه کن که تکیه گاه همه آسمانها و زمین است.

شهادت ارزوی شیعه است؛ شیعه ای که مولایش امیر مؤمنان حضرت علی (ع) مدرس مکتبش بود و حسینیان شاگردان مکتب.

ای آل سقوط! بدانید شهادت شیخ شیعه و شهادت هر شیعه، بنیان شیعه را مستحکمتر و ریشه های پوسیده شما را از بین خواهد برد.

شیخ نمر، نماد مقاومت، ازخود گذشتگی ، جهاد و شجاعت برای رسیدن به حقیقت علوی است.

آل سقوط! که هیچ تناسبی با حکومت نبوی حضرت محمد(ص) نداشت، با ادعای مبارزه با کفر، تقریباً با هر گروه سنی و شیعه‌ای که با تفکر وهابی همراه نشد، به مخالفت و دشمنی برخاست و در حملات وحشیانه به کشورهای همسایه نیز تصاویر دهشتباری از تفکر خشن و بی‌رحمانه خود به نمایش گذاشت.

آل سقوط! شیخی را گردن زد که نه دعوت به جنگ مسلحانه کرده بود نه توطئه پنهانی علیه دستگاه حاکم کرد. او تنها جرمش «انتقاد علنی» و شجاعانه از دولت بود.

در پایان هم اینگونه عارضم از قول مولایمان، حضرت امام خامنه ای (مدظله العالی)، یقیناً شهید شیخ نمر مورد تفضل خداوند خواهد بود و بدون شک دست انتقام الهی گریبان ظالمانی را که به جان او تعدّی کردند خواهد گرفت و این همان چیزی است که مایه تسلّی است.

یادداشت: بهروز حسینی