به گفته وی هر قدر انسان بتواند با توجه به جغرافیای محل زندگی، فصل، سن و طبیعت, سرشت و ژنتیک خود، هماهنگی لازم را در انتخاب طبیعت غذای خود به کار ببرد، سالمتر زندگی میکند و کمتر بیمار خواهد شد.
این محقق طب سنتی - اسلامی افزود: لذا بیحکمت نیست که در اقلیم بسیار گرم مثل هند، هندیان برای تحمل گرما فلفل قرمز بسیار تند میخورند و حرارت بدنشان را که 37 درجه است با دمای بالای 50 درجه بیرون بدن تطبیق میدهند و به این ترتیب با گرمای محیط «بالانس و هماهنگ» شده و بیمار نمیشوند.
ایراندوست بیان کرد: در جنوب ایران نیز افراد با تجربه و مسن از همین روش تبعیت میکنند و در تابستان با خوردن چند عدد خرما و کمی شربت عسل, لیموترش و دوغ رفع عطش میکنند.
وی عنوان کرد: در جغرافیای گرم هر قدر آب سرد بیشتر خورده شود «عطش کاذب» معده تحریک میشود و با تعریق بیشتر، منافذ پوست، آب بیشتری را دفع خواهد کرد و گرما غیرقابل تحملتر خواهد بود (خوب است این کار را خود افراد تجربه کنند).
این محقق طب سنتی - اسلامی خاطرنشان کرد: بر خلاف شرایط اقلیمی گرم, در اقلیم سرد باید بهعکس عمل کرد؛ چراکه در هوای سرد، خون برخلاف هوای گرم که رقیقتر شده و در سطح پوست قرار میگیرد، غلیظتر در عمق بدن تجمع میکند و پوست بدن کمرنگتر و سردتر میشود، لذا برای تحمل سرمای طاقتفرسا باید غذاهای گرم، چرب و روغن حیوانی، زیتون، کنجد و پروتئینهای حیوانی را مورد استفاده قرار داد.