بهگزارش خبرگزاری بسیج استان مرکزی، شهیدی میآید و محفل وداعی دوباره برپا میشود، در ماههای اخیر مردم استان مرکزی شاهد تشییع پیکر شهدای مدافع حرم بودهاند، مدافعان حرم که صدای "هَل مِن ناصر یَنصُرنی" سالار شهیدان را به گوش جان شنیده و به یاری او شتافتند، آفتاب محرم برمیآید و کربلای دل را در پرتو خود میسوزاند.
سرخی بیرق ایستادگی از گلدسته دستها بالا میرود و در باد به حرکت در میآید و کاروان اسرا صحرای کربلا را به سوی شام حرکت میکند، چه غریبانه و مظلومانه میروند و در این میان کوفیان بار دیگر بی وفایی خود را نشان دادند.
آری محرم، ماه پاسداری از حرمت انسان، حریم ایمان و حصار قرآن است؛ چه خوب مدافعان حرم این معنا را دریافتند، آنانی که به یاری امام حسین(ع) شتافتند تا در سایه امامت او قرار گیرند و از مکتب اسلام و قرآن دفاع کنند ان روز دیر رسیدند.
آری واقعه تمام شده و دیر رسیده بودند، حکمت دیر رسیدنشان را ندانسته بودند تا اینکه این روزها شاهد حضور و جنایاتی دیگر علیه خاندان اهل بیت(ع) بودند، جنایاتی که برخی مجامع بینالملل در مقابل ان سکوت کردهاند ولی انان که درس را در مکتب حسین(ع) آموخته بودند این بار پا در رکاب شدند تا اجازه ندهند حرمت حریم خاندان اهل بیت(ع) شکسته شود.
حماسهای که اسلام را تقویت کرد کربلا بود، حماسهای که امام سوم شیعیان(ع) در برابر ظلم و ستم ایستادند تا به ما بگویند مرگ از زندگی ننگین بهتر است و زندگی به هر قیمتی زیبا نیست.
تکرار تو بر نوارهای سبز دیوارهای مسجد، یادمان داد که تو بیش از یک نفر بودی، تو را باید آنقدر نوشت، تا محراب و جانماز و نقش اسلیمی طاق نماهای زمین، به ناتمامِی تو اقرار کنند؛ یا حسین!
ای عزیز جان فاطمه(س) و حیدر کرار علی(ع)، این روزها ایام سوگواری مادر بزرگوارتان دخت نبی اکرم(ص) است، ریحانه گرامی پیامبر(ص)، ای که نامهای جاودانه و پرمعنایی تو را فرشتگان از بارگاه حضرت حق برای محمد امین(ص) آوردند.
فاطمه(س) آمد تا زیبایی، زیبا شود و محبت عاطفه آغاز شود؛ فاطمه(س) آمد تا علی(ع) حیدر کرارشود زهرای مرضیه(س) در سراسر زندگی پرافتخار خویش، آموزگار مردم خواهی و سمبل واقعی بشردوستی بود.
او که در هفتمین روز از درگذشت خورشید رسالت، با روح بزرگ پدر سخنها گفت؛ از جمله فرمود: وا محمدا! ای برگزیده پروردگار وای بهار یتیمان...! چه کسی در برابر قبله و جای گاه نماز تو بایستد و چه کسی دختر غم دیده تو را پناه باشد؟
و دیری نگذشت که زهرای مرضیه(س) خوشحال و با لبی خندان به دیدار پدر رفت روز تنها شدن حضرت زینب(س) که چهار سال بیشتر نداشت؛ این روزها مصادف با روز شهادت کسی است که مادر خورشیدهای دنباله داری است که تا هنوز تاریخ زلالی زمین را تضمین کردهاند.
بانوی سلامهای عقیق نام تو هزار مجنون را بقیعستانی کرده هزار لیلا را نینوایی و هزار یوسف را جمکرانی؛هزار زینب را نیز کربلایی کرده است نام تو از حوا گذشته و به آسیه رسیده،از آسیه گذشته و به مریم رسیده و از مریم گذشته و در خدیجه آغاز شده است نام تو سنگ صبور همه زینبیهاست.
ای دردانه نبی مکرم اسلام که بدخواهانی که نمیخواستند سبز شدن تو را شاهد باشند چگونه بر تو ظلم روا داشتند آنان که میخواستند ناحق را به جای حق حاکم کنند بیشرمانه بر خانه تو هجوم آوردند؛ هجومی وحشیانه که هنوز هم در تاریخ از آن یاد میشود و از تلخترين آثارش صدمات جسمی و روحی بود که بر صدیقه کبری(س) روا داشتند.
چه کسی گواهی نمیدهد که خانه فاطمه(س) خانه رسول خداست و حرمت منزل او حرمت منزل پیامبر(ص)؛ اما مأموران دستگاه خلافت احترام خانه پيامبر(ص)را تا چه حد رعايت كردند؟ ماموران دنیا پرستی که همه آيات را زير پا نهاده، شئون خانه پيامبر(ص) را زیر پای نهادند و بر اهل حرم ظلم روا داشتند.
پس از شهادت دخت نبی خدا(ص) امیرالمومنین(ع) یار و یاور دیرین خود را از دست داد و تنها ماند و زینب(س) بار وظیفه مادر را بر دوش کشید و لحظهای از دلداری پدر غافل نماند، زینب(س) در کنار برادران خود چه دلسوزانه نقش مادری را به تصویر کشد و چه استوار در برابر طوفان حوادث قد خم نکرد.
زینب(س) در صحرای کربلا خم به ابروی نیاورد و راضی به رضای معبود بود، زنان و کودکان شهدای کربلا را مرهمی بود بیآنکه کسی مرهمی بر زخمهای او باشد، عمه سادات چون کوه ایستاد و چه زیبا تکبر را در مجلس عبیدالله ترسیم و لرزه بر اندام کفار نشاند.
تا زمانی که زینب(س) بود دشمنان نتوانستند آنگونه که میخواستند بر مسلمانان بتازند ولی حال پس از سالها انان که از نسل آن کفار هستند میخواهند حرمت شکنی کرده و بر اهل بیت خاندان عصمت و طهارت جسارت کنند.
دلیرمردانی که از اقصی نقاط جهان پیام اسلام را دریافتهاند و عمق این پیامها را درک کردهاند اجازه نمیدهند که هرگز دشمنان اسلام پای از حد خود فراتر نهند، همه به سوی سوریه شتافتهاند تا زینب(س) را یاری رسانند و به مادر بزرگوارشان عرض کنند که فاطمه جان ما اهل کوفه نیستیم که فرزندت را یاری نرسانیم.
تا زمانی که جان در بدن داریم در مقابل زیادهخواهان میایستیم و اجازه نمیدهیم به خیال خام خود دست پیدا کنند؛ در این وادی نوشیدن جام شهادت افتخاری بس بزرگ است که امیدواریم لایق آن شویم.
"حمیدرضا انصاری" از شهدای مدافع حرم و از پاسداران سپاه روحالله که اگرچه در دوران 8 سال دفاع مقدس از قافله شهدا جای ماند ولی امروز در سوریه در مقابل دشمنانی ایستاد که میخواستند حرمت حرم حضرت زینب(س) بشکنند و به خواستههای مادی خود برسند.
شهید "انصاری" چه زیبا به سوی آسمان ابدیت پرکشید؛ ایام سوگواری حضرت فاطمه(س) کمکم از راه میرسد بانوی پهلو شکستهای که مادر حسنین(ع) بود، شهیدانی که همچون بانوی پلو شکسته در مقابل ظلم سینه سپر کردند و همدرد شدند با بانوی پهلو شکسته، دردی در پهلو که برایشان شیرینتر از عسل بود.
انتهای پیام/