حاصل دسترنج کارگران تنها به کام کارفرمایان

به گزارش خبرگزاری بسیج استان مرکزی، در آخرین جلسه گفتگوی دولت با بخش خصوصی استان مرکزی که در اسفندماه سال 94 برگزار شد مصوبه‌ای از سوی استاندار مرکزی به تصویب رسید که کام کارفرماین را شیرین کرد.

در این جلسه که بخش خصوصی نسبت به عملکرد سازمان بیمه تامین اجتماعی شاکی بود به بهانه حمایت از تولید، از استاندار مرکزی خواستند که به عنوان نماینده دولت از سازمان بیمه تامین اجتماعی بخواهد که تنها در صورتی از کارگاه‌ها و شرکت‌ها بازرسی داشته باشد که یا کارگر نسبت به پیمانکار شاکی باشد یا خود صاحب کارگاه متقاضی بازرسی باشد و تنها لیستی را که از سوی کارفرما به سازمان بیمه ارائه می‌شود جزو بیمه شوندگان محسوب شود.

انتقاد بخش صنعت و اصناف استان مرکزی این بود که سازمان بازرسی با مراجعه به کارگاه‌های تولیدی و تطبیق لیست ارائه شده کارفرما با تعداد کارگران کسانی را که جزو لیست نبوده به لیست وارد کرده و جریمه نقدی چندین ماهه معوقات پرداخت حق بیمه کارگر را از پیمانکار یا صاحب کارگاه درخواست می کنند که با توجه به وضعیت نامساعد تولید و صنعت در استان مرکزی و بحرانی که واحدهای تولیدی با آن گریبانگیر هستند مشکلات را دامن می‌زنند.

با این استدلال‌ها و بهانه تراشی‌ها استاندار مرکزی سازمان بیمه تامین اجتماعی استان را موظف به رعایت ماده 92 قانون نظام صنفی کرد.

ماده 92- سازمان تأمین اجتماعی فقط در صورت شکایت هر یک از کارکنان واحدهای صنفی مبنی بر عدم پرداخت حق بیمه در مدت همکاری توسط افراد صنفی می‌تواند به نظر بازرس یا مندرجات دفاتر قانونی قرد صنفی، استناد و حق بیمه را دریافت کند. این مبلغ در صورت احراز تخلف فرد صنفی، معادل حق بیمه پرداخت نشده شاکی شاغل و جریمه‌ای به مبلغ دو برابر آن خواهد بود. چنانچه مبلغ جریمه کمتر از یکصد هزار (000/100) ریال جریمه نقدی معادل یکصد هزار (000/100) ریال خواهد بود.

راه فرار مناسبی در پیش روی کارفرمایان قرار گرفت و بسیاری از آنان می‌توانند از این ماده قانونی به نفع خود بهره‌برداری کنند، عاقبت کار واضح است اینکه کارگران بسیاری به خاطر اینکه بتوانند معیشت خانواده را تامین کنند چشم بر بحث بیمه و بازنشستگی می‌بندند و به ناچار با هر شرطی که صاحبان واحدهای تولیدی مطرح می‌کنند موافقت کرده و تنها به این امید زندگی می‌کنند که امروز بگذرد فردا را خدا بزرگ است.

چند روز پیش مردی را دیدم که بیش از 50 سال سن داشت زیر لب آنچه ناسزا بود بر زبان می‌راند و مرتب کاغذهایی را که در دست داشت زیر و رو می‌کرد، نزدیکش نشستم حس کنجکاوی رهایم نکرد می‌خواستم بدانم چرا آشفته است، لحظاتی گذشت خودش سر صحبت را باز کرد و گفت یک عمر زحمت بکش با بد و خوب روزگار بساز حالا که می‌خواهی نتیجه‌اش را ببینی مرتب امروز و فردا می‌کنند، نمی‌دانم مگر چقدر زمان می برد که بخواهند پرونده ات را بررسی کن و در نهایت موافقتشان را با بازنشست شدنت اعلام کنند خوب است که تمام کارها دیگر با سیستم انجام می‌گیرد اگر مثل گذشته برعهده کارمندان بود حتما نوه‌ام باید می‌آمد تا بتواند حکم بازنشستگی پدربزرگش را بگیرد.

گفتم چطور مگر؟

گفت از اواخر آذرماه آمده‌ام درخواست سختی کار داده‌ام گفتند بررسی می‌کنند تا ببینند چند سال سابقه بیمه دارم و آیا سختی کار شامل حالم می شود یا نه؟ تمام سوابق بیمه ام را از سیستم گرفتم جالب این بود ماه هایی را که تصور می کردم حق بیمه ام به حساب ریخته شده صاحب کارم نریخته و چیزی هم به من نگفته تا دست کم خودم آزاد بریزم، سال گذشته زمستان با وجود اینکه کار نبود توافقی قرار شد حق بیمه ام را او واریز کند و من هم با همان حقوق کیلویی کنار بیایم؛ شعلم جوشکاری است و هر کاری که تمام می شود کیلویی من دستمزد دریافت می کنم.

وقتی دیدم حق بیمه‌ام واریز نشده علت را جویا شدم و از سوی صاحب کار پاسخ شنیدم که بازرس بیمه آمده ولی گویا مغازه بسته بوده او نیز لیست بیمه را تائید نکرده است وقتی به سازمان بیمه مراجعه کردم با جواب جالبی رو به رو شدم اینکه صاحب کار با مراجعه به سازمان بیمه اعلام کرده که کارگر ندارد و از لیست بیمه حذف شده‌ام، حالا هم برای تائید سختی کار قرار بود اسفندماه پاسخ نهایی را از بیمه دریافت کنم زمانی که مراجعه کردم گفتند تازه پرونده افرادی را که سه ماه زودتر از من درخواست دادند بررسی کرده و پاسخ داده‌اند هنوز هم باید منتظر بمانم.

در این مدت که کار می کنم مجبور شده‌ام با هر دستمزدی که کارفرما تعیین کرده موافقت کنم فقط به خاطر اینکه آینده خانواده‌ام تامین شود تحمل سختی‌ها راحت نیست ولی خوب ارزش داره اگه بخواهی دست کم یه آینده معقول داشته باشی و به قول معروف آب باریکه‌ای که روزت سپری شود، با شرایطی که الان هست نمی‌توان به دیگران امید داشت یا برای رفع احتیاج به دیگران نیازمند شوی؛ حقوق بازنشستگی اگرچه کم است ولی ارزش دارد که محتاج نامرد نشوی.

از او پرسیدم کجا کار می کنی؟

یک مغازه جوشکاری در حاشیه شهر، چندین سال است که کار می کنم از زمانی که ساخت و ساز راکد شده کار ما هم راکد شده و زمستان که اصلا خبری نیست فقط به خاطر اینکه بیمه باشم با هر شرایطی کار کردم.

انتهای پیام/