همچنین در کنار روایت ارتباطات استاد با آیتالله خامنهای، سخنرانیها و پیامهای اصلی معظمله درباره ایشان، شامل سخنرانی در 1366/4/29، 1371/9/11 و 1385/6/26 و پیام تسلیت، آمده است.
یکی از بخشهای خواندنی این اثر، ارائه دستخطهای شهریار در سرودههایی است که به آیتالله خامنهای تقدیم کرده است. سروده ذیل یکی از اشعار شهریار است که درباره ایشان گفته شده و در هفدهم مرداد سال 66 به نظم درآمده است:

رشگم آید که تو حیدر بابا
بوسی آن دست که خود دست خداست
راستان دست چپ از وی بوسند
که خدا بوسد از او دست براست
در امامت به نماز جمعه
صد هزارش بخدا دست دعاست
من بیان هنرم، یک دل و بس
او عیان هنر از سر تا پاست
او شب و روز برای اسلام
پای پویا و زبان گویاست
او چه بازوی قوی و محکم
با امامی که ره و رهبر ماست
شهریارا سری افراز به عرش
کو نگاهیش به (حیدربابا)ست