ترانه‌‌ای برای مدافعان حرم

یه حس ناب و زیبا که

تمومِ روحو می‌گیره

سرم با پا زده جاده

دلم با سر داره میره

بنامت پا شدم بی بی

گرفتی کل دنیامو

برات سینه زدم عمری

تمومِ بچگی هامو

همیشه تکیه هامونو

به عشق تو علم بستم

واسه سربند «یا زینب»(س)

 هنوزم در به در هستم

یه قاب عکس بود و من

پدر مفقود دریا شد

یه شب دل رو به دریا زد

شبی که «کرخه» معنا شد

حالا خونش تو رگ هامه

که فرزندِ خلف باشم

تا آخر تو خمِ غیرت

از اول توی صف باشم

یزیدی‌ها نمی دونن

نمی مونن! چشات تر شه؟

به ناموسم، فقط قدری

اگه قلبت مکدر شه

سرِ سردارمون بالا

ابَر مردِ یه ایرانی

دلِ «سید علی» روشن

یه ایرانه سلیمانی