
به گزارش خبرگزاری بسیج استان چهارمحال و بختیاری؛ مارال قلی زاده،برادر زاده شهید محمدعلی قلی زاده(شهید مدافع حرم چهارمحال و بختیاری) در نامه ای خطاب به عمویش، احساسات خود را ابراز داشت و نوشت:
بسم الله الرحمن الرحیم
تقدیم به روح ملکوتی شهید محمد علی قلی زاده
عموی عزیزم
راستش عکس چهره ات را با آن سربند یا حسین(ع) که در تابوت دیدم ، به ناگاه دلم لرزید و سرتاپای وجودم را غم را گرفت . برای تو راه کربلا از سوریه می گذشت . جایی که مردمش نزدیک به 4 سال بود بیشتر به جرم شیعه بودن محاطره بودند . مردم نبل و الزهرا که به گیاه خوردن روی آورده بودند اما تصمیم پست فطرتان عالم نشده بودند .محاطره را شکستید ، هم ما و هم 80 هزار مسلمان آن شهر ها را خوشحال کردید .قطعا چیزی که شما دنبال آن رفته بودید، چیزی جز عشق نبود چرا که نیازی به پول و مقام نداشتید و احتیاجی به سوریه رفتن نبود ولی چیزی که شما را به آنجا می کشاند چیزی جز عشق به هم نوع نبود. شما برای بقای انسانیت جنگیدید . قطعا اگر مردانی چون شما نرفته بودید به گفته رهبر عزیزمان الان در کرمانشاه و همدان شاهد این مبارزات بودیم.
عموی عزیزم
پیدا کردن راهت ، راحت نبود اما راهت همواره ادامه خواهد داشت.
هر چند رفتنت پایان غم انگیزی برای ما داشت ولی دلخوشیم که راه درست را رفته ای . می دانم که خیلی سخت است جدایی از خانواده با تمام دلبستگی ها و رفتن به جایی که می دانستی شاید برگشتی در آن نباشد ولی سختی اش را برای رضای خدا و برای کمک به مردم مظلوم و برای امنیت کشورت به جان خریدی . می دانم که در خاک آرام می گیری ولی برای همیشه دل های ما از نبودنت نا آرام خواهد بود.
هیچ کس برای حسین و فاطمه دیگر بابا نمی شود .
بگذار دیگر از مادرت چیزی نگویم که واژه هایم از خجالت از زیر دست قلم شرم زده فرار می کنند .در غربت بودی، غریب بودی اما غریبه نبودی و غریب و نزدیک مردم جانانه جنگیدی تا شهادت نصیبت شد؛ اما می دانم که در کنار خدای متعال برقرار و سرافرازی .
ما غم دوری از شما را به شیرینی وصالتان به حضرت حق تحمل می کنیم .
شهادت هنر مردان خدا بود و تو چه هنرمند بودی
شهادتت مبارک باد