این موضوع برایم سؤال ایجاد کرد و از یکی از پیرمردهای روستا پرسیدم.حاجآقا شما وسط اینهمه فقر و نداری که در روستا با اون مواجه هستید چطور کار قرآنی میکنید اون هم در سطح ملی! ایشان در پاسخ سؤالم گفت: پسرم برای جنگ نرم! بهشون با نگاه و لبخندی طنزآمیز گفتم جنگ نرم!
ابروهاش رو به هم گره زد و با عصبانیت به من گفت: یعنی واقعا نمی دونید جنگ نرم چیه؟ من که حسابی جا خوردم از جهت ماست مالی کردن موضوع گفتم نه، فقط جالب بود برام.
وی ادامه داد برای اینکه بتونیم تو مقابله عقیدتی و قلبی پیروز باشیم و همونطور که رهبر معظم انقلاب فرمودند که قرآن رو باید تو قلبمون داشته باشیم. بنابراین ما هر کاری بخوایم انجام بدیم اول و آخر باید بیاییم در خونه قرآن و اهل بیت (ع). این شد که ی نگاه عاقل اندر سفیهی بهم کرد و رفت.
او میگفت ما این نگاه رو مدیون حاج عبدالله والی هستیم.