اعیاد شعبانیه زیر سایه «نگارخانهای بهوسعتیکشهر»
به گزارش خبرگزاری بسیج، نگارخانهای به وسعت یک شهر اتفاق مهمی در حوزه هنرهای تجسمی است که مدد شهرداری تهران روی بیلبوردهای شهری تهران در حال نمایش است. این اتفاق به خودی خود رویدادی مهم است که به ایجاد رابطه بهتر مردم با هنرهایی تجسمی که بعضا در گالریها و موزه های شهرهای ایران و یا در موزه های جهانی وجود دارند، کمک میکنند اما در کنار این اتفاق مثبت چند نکته قابل توجه است.
مصادف شدن این نمایشگاه شهری با جشن های اعیاد شعبانیه خالی بودن دست شهرداری برای این جشن ها را بیشتر نمایان کرده است به گونهای که امسال شما کمتر متوجه ماه شعبان در شهر تهران میشوید. نورپردازیهای ویژه، برنامه های مختلفی که سالهای قبل در این ایام شاهد آن بودیم امسال دیده نمیشود و بخاطر همزمانی با نگارخانه ای به وسعت یک شهر بیلبوردهای شهری نیز آنچنان که باید به کمک دیده شدن اعیاد نیامده است. یکی دیگر از علل کم رونق بودن جشنهای بزرگ شعبانیه نبود ایدههای بکر و جذاب در شهرداری برای آن است که باعث شده کارهای تکراری گذشته نیز به چشم شهروندان نیاید و شهرداری نتوانسته در شور و شوق این ایام سهمی میان مردم داشته باشد.
نکته بعدی به آثار ارائه شده در «نگارخانهای به وسعت یک شهر» بر میگردد، برخی از آثار نقش بسته بر بیلبوردهای شهری آنچنان نسبتی با فرهنگ مردم ندارد، آثاری از بزرگان نقاشی و دیگر هنرهای جهان با آنکه دارای شایستگی هنری بالایی هستند اما مسئولان هنری شهرداری باید به این نکته توجه کنند که این آثار مخاطبان خاص دارند و برای فهم آنها باید بیس و پایه هنرهای اینچنینی در مخاطب وجود داشته باشد و این آثار ویژه مخاطبان گالریها و موزههاست و نمی تواند با شهرواندنی متعلق به فرهنگ شرق ارتباط برقرار کند. به طور مثال اثر «نقاشیخط» متعلق به یک هنرمند ایرانی به مراتب بیشتر از اثری فاخر از ونگوک یا هنرمندی غربی میتواند با مخاطبانی که به سرعت از کنار این آثار عبور میکنند ارتباط برقرار کند و از طرف دیگر اگر نقش ذائقهسازی را برای مسئولان هنری شهرداری تهران در نظر بگیریم آنها باید به دقت در خوراک محتوایی که به مخاطبان میلیونی خود میدهند دقت کنند.
