به گزارش خبرگزاری بسیج،خانه طراحان انقلاب اسلامی طی نگارش بیانیه ای نسبت به اجرای طرح سازمان زیباسازی شهرداری تهران با عنوان «نگارخانه ای به وسعت شهر» و جمع آوری تصاویر شهدا از شهر و مصلحت اندیشی مدیران شهری منتشر کرد.
در این بیانیه آمده است:
بسم رب الشهدا و الصدیقین
من به شما سفارش می کنم نگذارید یاد شهدا فراموش شود. امام (ره)
هرسال ایران نیمه شعبان، ولادت امام عصر را جشن می گیرد؛ همه مسرورند که تو به دنیا آمدی اما... اما هیچ کس غربت تورا درک نخواهد کرد. غربتی که جد تو پیش از تو برآن گریست، غربتی که امام صادق (ع) اینچنین آن را تفسیر می کند: "...او تنها ظهور می کند؛ به تنهایی وارد مسجدالحرام می شود؛ به تنهایی به دامن کعبه دست می یازد؛ تاریکی شب همه جا را فرا می گیرد و او هم چنان تنهاست." آری مهدی زهرا (س) غریب است.
نیمه شعبان امسال شهر ما میهمانان عزیزی هم داشت، در خیابان که قدم می زدی تصویر شهدا ابراهیم همت، مهدی باکری، حسین همدانی، حسن تهرانی مقدم، محمودرضا بیضایی و مصطفی احمدی روشن با سبدی نرگس در دست و لبخندی شیرین بر لب چنان چشم نواز و دل انگیز بود که هر عابری را سر ذوق می آورد؛ گویی نور چشمی های مهدی زهرا (س)، فاتحان خیبر و خرمشهر و مدافعان حرم زینب (س) همه برگشته بودند تا عید را به مردم تبریک بگویند... اما نه! آن ها پیامی آورده اند و این پیام جز یادآوری غربت مهدی فاطمه (س) و یارانش نیست.
آری! فقط کمی بعد از قدم رنجه سربازان راستین امام عصر به شهر، گویی عده ای این حضور را تاب نیاوردند. دیگر خبری از تصویرشان در شهر نبود؛ صورتشان را پوشانده بودند و دیگر عطر نرگس در خیابان ها نمی آمد. نظر به صلاحدید و مصلحت اندیشی مدیران شهر، در راستای اجرای تمام و کمال پروژه نگارخانه ای به وسعت یک شهر، تابلوی شهدا برچیده شد. ولی هرچه فکر می کنم این چند تصویر جای کسی را تنگ نکرده بود، فقط اگر مادر شهیدی، همسر یا فرزند شهیدی آن را می دید، دلش شاد می شد و دعایمان می کرد. این مهم نیست که این آثار را چه کسی، با یا بدون هماهنگی سازمانی تولید و منتشر کرده است، که البته هیچ کاری بدون هماهنگی با عزیزان نیز صورت نمی گیرد ولی فقط به حرمت تصویر شهدا هم که شده نباید این اتفاق می افتاد.
مردم، والله شهدا زنده اند! همسنگران، رفقای قدیمی! همت و باکری فراموشتان شد؛ زنگ صدای سردار همدانی هم به همین زودی از سرتان پرید؟ هزار تابلو ازآن شما، چندتا هم برای دل خانواده شهدا، بخدا به دعای خیرشان می ارزید. نمی دانم از دوست شکوه کنم یا از دشمن! فقط دعا می کنم، دعا می کنم خدا همه مارا از شر نفسمان حفظ کند؛ دعا می کنم خدا ما را به خودمان واگذار نکند؛ دعا می کنم خدا بیش از این ما را شرمنده شهدا نکند. یا زهرا
سوم خرداد یکهزار و سیصد نود و پنج