۲۲ / تير / ۱۴۰۵ - 13 July 2026
17:27
کد خبر : 8696389
۱۰:۱۹

۱۳۹۵/۰۳/۲۹
مدیر حوزه علمیه قزوین:

غنای انسان به واسطه اتصال به قرآن است

مدیر حوزه علمیه قزوین اظهار کرد: اگر مومن اهل تدّبر در قرآن باشد ذکاوت و هوشیاری پیدا می‌کند، چون قرآن نور است در خود قرآن هم تعبیر «نور و منور» آمده است

به گزارش خبرگزاری بسیج در قزوین،حجت الاسلام علی عباسی مدیر حوزه علمیه قزوین در حاشیه برگزاری کلاس اخلاق ویژه ماه مبارک رمضان در جمع کارکنان سپاه ناحیه امام سجاد(ع) گفت: اولین قدم تغییر در اراده انسان است.

وی گفت: قبل از اراده، هوشیاری مطرح است اگر کسی خواب باشد، اراده ندارد فرد باید بیدار و هوشیار باشد تا بتواند برای حرکت و تغییر اراده کند.

وی خاطر نشان کرد: کسی که در قرآن تامل می‌کند بیدار است و هیچ‌گاه به خواب نخواهد رفت کسی که قرآنی شد جهان‌شناسی و انسان‌شناسی‌اش کامل می‌شود و اگر هم انسان‌هایی باشند که در قرآن تأمل نکنند طبق آیه (افلا یتدبرون القرآن عن علی قلوبهم)به قلبشان مهر می‌خورد.

عباسی افزود: اگر مومن اهل تدّبر در قرآن باشد ذکاوت و هوشیاری پیدا می‌کند، چون قرآن نور است در خود قرآن هم تعبیر «نور و منور» آمده است.

وی اظهار کرد: تدبر در قرآن دریچه‌های پنهان را به روی انسان باز می‌کند لذا بعد از هوشیاری مرتبه اراده است که انسان حرکت می‌کند تا به مقصد بزرگ الهی برسد، تا اراده نباشد دعوت‌های قرآنی هم بی‌جواب می‌مانند.

مدیر حوزه علمیه قزوین با بیان اینکه اراده امام خمینی(ره)مثال زدنی بود، گفت: اراده امام(ره) اراده‌های یک ملت را به حرکت واداشت. انسان‌هایی که شیفته شدند و به دنبال حق و حقیقت رفتند امام(ره) یک فرد بود، آدمی بود که عالمی شد.

وی افزود: امام(ره) اهل قرآن و تأسی به قرآن بودند و در جریان تبعید امام(ره) به عراق و بعدها به اروپا ایشان می‌فرمود اگر من را در هیچ کشوری هم راه ندهند و تنها بمانم، دست از رسالت خود برنخواهم داشت این اراده  محکم امام(ره) بودکه برگرفته از آموزه‌های قرآنی بود.

عباسی گفت: امام(ره)، خلیفه الله بود. یعنی تک‌تک انسان‌ها ظرفیت خلیفه الله بودن را دارند، اما اراده مهم است در معنویات نباید به کم قناعت کرد بلکه باید هدف را بزرگ قرار دهیم و خود را به چیزهای کوچک نفروشیم.

استادیار صالحین سپاه امام سجاد(ع) قزوین اظهار کرد: امام علی(ع) در مورد کم‌فروشی خود به دنیا تعبیری در خور تأمل دارند، ایشان فرمودند: کجاست مردی که «لُماظه» به معنی (غذای متعفن باقی مانده در دهان) را برای اهلش بیندازد؟ منظور امیر‌المومنین(ع) از این تعبیر دنیا بوده است. حضرت اشاره دارند که دنیا در نزد من اینقدر بی‌ارزش و پست است.

4001/پ30/ب


گزارش خطا
ارسال نظرات شما
x

عضو کانال روبیکا ما شوید