خبرگزاری بسیج - سرویس اخبار ویژه:
با درگذشت شاعر انقلابی استاد حمید سبزواری مجالی پیش آمد برای فاطمه راکعی تا به همین مناسبت چند خطی بنویسد و خبرگزاری کتاب ایران نیز آن را منتشر کند.
راکعی ضمن تسلیت به خانوادهی این استاد عزیز نوشت:« شعرهای او برای وصف انقلاب اسلامی، امام خمینی(ره) و شهیدان به اندازهای زلال و صمیمی است که گمان میکنم سرودههای سبزواری از موثرترین شعرها برای انتقال فرهنگ اسلامی و معرفتی که در انقلاب اسلامی به دست کم، کشورهای همجوار است.»
او در حالی که می کوشید سبزواری را منحصر به سالهای انقلاب بنماید ادامه داد:«عشق به انقلاب، عشق به شهیدان و عشق به امام
شهیدان در شعرهای سبزواری به درستی منتقل شده است. سرودههای سبزواری به لحاظ
شعریت نیز از محکمترین شعرها در سبک کلاسیک بود و نام و یاد او هرگز از تاریخ
ادبیات ایران فراموش نخواهد شد.»
اظهارات راکعی در حالی است که در سال 92 درخصوص سیاستهای جشنوارهی شعر فجر گفت : « در جشنواره شعر فجر امسال از برگزیدگان واقعی شعر امروز ایران تجلیل شود. دیگر دلیلی وجود ندارد که شعر فجر حتماً به موضوعات و مفاهیم انقلاب اسلامی محدود شود و به آنها بپردازد.»
گفتنی است فاطمه راکعی از اعضای حزب فتنهگر مشارکت است.او در 16 آبان سال 91 یکی از اشعارش را به مطصفی تاجزاده(از زندانیان فتنهی 88) تقدیم کرد و او را مورد تمجید قرار داد.راکعی که خود را فمنیست اسلامی می داند بر این باور است که هر شخصی که برای ارتقا جایگاه و حقوق زنان تلاش کند یک فمنیست است.او بارها در حمایت از کودتای آمریکایی – اسرائیلی 88 شعر سروده است!
وی دو سال پیش در همایش سراسری اصلاح طلبان درخواست رفع حصر سران فتنه را مطرح کرد و گفته بود: «حل مسئله حصر از شخصیتهای شریف و بزرگی که مایه افتخار و الگوی راستین زن معاصرند(!!!) یعنی زهرا رهنورد، آرزوی ماست، همچنین آرزوی رفع حصر چهرههای گرانقدری همچون محسن میردامادی و مصطفی تاجزاده و دیگر بزرگان را داریم.»
با وجود اینکه امثال راکعی به دنبال خلاصه کردن استاد سبزواری به سالهای انقلاب هستند حسن پرویز، سخنگوی انجمن قلم ایران اخیرا در خصوص استاد گفته است :« در جریانات مختلفی که در انقلاب پیش میآمد و گاهی حق و باطل با یکدیگر میآمیختند و فضا بهگونهای غبارآلود بود که نمیشد بهراحتی حق و باطل را تشخیص داد، گاهی منیتهای انسانها باعث میشود که از مسائل انقلاب فاصله بگیرند. ما در این زمان در بین اعضای انجمن قلم ایران فردی را داشتیم که از مسیر انقلاب خارج شد. یکی از کسانی که بدون لحظهای تردید و بدون مسامحه و تردید، مسیر درست را تشخیص داد، حمید سبزواری بود.»