چرا عجوزه پهلوی دلنگران فوت کیارستمی است؟!

خبرگزاری بسیج-سرویس اخبار ویژه

فرح پهلوی، در پی درگذشت عباس کیارستمی بیانیه ای صادر کرده و وی را فرزند کانونی خوانده که خود بنیان گذار وی بوده است! وی با یادآوری این که عباس کیارستمی پایه گذار بخش سینمای کانون پرورش فکری کودکان و نو جوانان بود، او را هنرمندی نامیده که در سربلندی مردم ایران "نقشی بزرگ" ایفا کرده است!

فرح پهلوی در بیانیه خود به مناسبت فوت کیارستمی نوشت: "بغض گلویم را فشرد وقتی در یکی از گفتگوهای کیارستمی شنیدم که گفته بود زمانی که من بمیرم مراسم یاد بود و خاکسپاری من از مقابل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آغاز شود."

عباس کیارستمی، سینماگر سرشناس ایرانی که روز چهاردهم تیر ماه درگذشت، کار خود را از کانون پرورش فکری آغاز کرد؛ نهادی که در دهه ۴۰ شمسی با حمایت فرح پهلوی و مدیریت لیلی امیرارجمند افتتاح شد.

ملکه سابق ایران در بیانیه خود عباس کیارستمی را "شاعر، نقاش و فیلم‌ساز بزرگ" نامیده که در زمانی که نام ایران در رسانه‌های خبری "مترادف با تروریسم و خفقان" بود، گل کرد.

خبرگزاری بسیج بدون هیچ قضاوتی بخشی از سخنان کیارستمی را در خصوص ارزش های دفاع مقدس منتشر می کند. شاید دلیل اصلی ناراحتی فرح پهلوی از درگذشت کیارستمی در همین نکته باشد!

عباس کیارستمی در حاشیه جلسه پرسش و پاسخ با دانشجویان دانشگاه سیراکیوز آمریکا گفته بود: «یک هفته قبل از اینکه اینجا بیایم یکی از فیلمسازانی که سال‌ها فیلم جنگی ساخته (اشاره به ابراهیم حاتمی کیا) فیلم‌های پرهزینه جنگی و البته با مخاطب کمتر- برای اینکه مخاطب ایرانی دیگر حوصله جنگ نداشت، بنابراین بودجه‌های خیلی سنگین می‌گیرد و فیلم‌های جنگی می‌سازد، گوش من را پیچانده بود که زمانی که ما داشتیم می‌جنگیدیم کیارستمی داشت دنبال دفترچه دوستش می‌گشت. «خانه دوست کجاست» یکی از پربیننده‌ترین فیلمهایی بود که من ساختم، درواقع همه جای دنیا آن را می‌شناسند. «خانه دوست کجاست» ماندگار شد چون راجع به یک ارزش انسانی صحبت می‌کرد اما فیلم‌های تو نماند چون تو راجع به یک پریودی از تاریخ ایران حرف زدی که تازه آن پریود هم به هیجان اورد بچه ها را. احمدپور (شخصیت اصلی فیلم خانه دوست کجاست) رفت پس داد دفترچه را، اما تو به هیجان آوردی و احمدپورهای دیگر رفتند در جنگ و کشته شدند و حالا پس از سال‌ها می‌شود راجع به آن‌ها فکر کرد که آن‌ها چطوری از بین رفتند. در یک جنگی که هیچ مفهومی نداشت.»