تیم جهادی بازنده مسابقات یا پیروز مسابقه با نفس
بسم تعالی
« ان الذین آمنوا و الذین هاجروا و جاهدوا فی سبیل الله اولئک یرجون رحمت الله و الله غفور رحیم»
( کسانی که ایمان آورده اند و آنان که مهاجرت کرده اند و در راه خدا جهاد نموده اند،به رحمت خدا امید می دارند و خدا آمرزنده و مهربان است.)
ایام عید بود و ما و بچه های جهادی عازم دهستان کشیت شده بودیم تا اردوی جهادی یک هفته ای خود را در این روستا برگزار کنیم فعالیت های اردوی عید ما علاوه بر فعالیت عمرانی،فرهنگی و اموزشی شامل فعالیت ورزشی هم می شد این فعالیت شامل برگزاری مسابقات فوتبال و والیبال میشد بچه های جهادی ما هم جهت برگزاری پرشورتر مسابقات و همبستگی بیشتر با اهالی روستا در هر دو رشته به صورت کاملا جدی و با عزم راسخی برای قهرمانی حضور پیدا کرده بودند و قبل از مسابقات خود را مدعی شماره یک قهرمانی و قهرمان بی چون چرای مسابقات می دانستند البته کفه این تصورات ذهنی در تیم والیبال بشدت سنگینی می کرد و تیم والیبا
ل که قبل از مسابقات در رویایی قهرمانی و بردن بازی ها بدون واگزاری حتی یک ست بسر می برد در مسابقات بی شباهت به تیم ملی مون زمان کواچ نبود و با تلاش بچه های تیم به هیچ تیمی نه نگفت و بازی ها رو با باختن در تمامی بازی ها و فقط گرفتن دو ست و رتبه اخر جدول با اقتدار تمام پایان داد اما وضعیت در تیم فوتبال کمی متفاوت تر بود و این تیم با نتایج کج دار و مریض و با سختی توانسته بود به فینال بازی ها راه پیدا کنه،اما به هیچ وجه فکر نمی کردیم اتفاقی مثل فاجعه بلوهوریزنته که همون شکست هفت بر یک برزیل مقابل المان بود رو دچار بشیم روز فینال فوتبال ما مصادف با اخرین روز اردو و قبل از برنامه اختتامیه بود و بچه های گروه اون روز علاوه بر فعالیت در بخش های خود مشغول اماده کردن مراسم اختتامیه هم بودن که این شرایط سنگینی کار دو چندان می کرد،خلاصه مسابقه برگزار شد و بچه ها که اون روز سنگینی کار حسابی اذیتشون کرده بود نشانی از امادگی روز های قبل نداشتند مثل محمد ستاره تیممون که نیمه اول بعد از گرفتگی عضله نتونست بازی رو ادامه بده یا اقا مهدی دروازه بانمون که بهش مهدی چیلاورت می گفتیم و یجورایی حضورمون تو فینال رو مدیون هنر نمایی اون تو بازی های قبل م
یدونستیم اون روز به هیچ توپی نه نگفت به گونه ای که هشت بار توپ تور دروازه شو لمس کرد و ما فینال رو باختیم اما این بازی ها برای ما ثابت کرد که روستاها و مناطق محروم هم سرشار از استعداد هایی هستند که در صورت وجود امکانات و وتوجه مسئولین می توانند شکوفا شوند و به رشد و تعالی کشور در همه زمینه ها مثل ورزش قهرمانی کمک کنند خلاصه اون روز ما بازی رو باختیم با نتیجه هشت بر یک اما این اولین بار در زنگیم بود از باختن در فوتبال ناراحت نبودم اخه وقتی دیدم اهالی روستا تیم بچه های جهادی رو بیش از همه ی تیم ها تشویق می کنن و موقع بازی های تیم ما اکثر اهالی حضور پیدا می کنند برای من روشن شد که بچه تونستن توی دل اهالی روستا جا پیدا کنن و قطعا بقیه بچه های جهادی هم مثل من نتایج بازی ها براشون از اهمیت کمی برخوردار بود و اینکه سختی و سنگینی کار تو بخش های عمرانی پشتیبانی وسایر بخش ها و معمولا مسابقه والیبال یا فوتبال در ساعات گرم روز و زیر نور افتاب توان زیادی از بچه ها میگرفت که در واقع بچه های جهادی با از خود گذشتگی مثل پوریای ولی دوست داشتند در زمین مسابقه بازی رو ببازند اما خنده رو بر لب اهالی روستا بنشانند هرچند بچه های جهادی به هیچ وجه بازنده نبودند بلکه پیروز مبارزه با نفس و تمایلات دنیایی بودند چون اون ها با حضورشان در مسابقات علاوه برهمبستگی و شاد کردن دل مردمان روستا منشا برنامه های فرهنگی اثر گذاری مثل نام گزاری تیم ها به نام شهدا وبیان زندگی نامه و فضایل اخلاقی شهدای ورزشکار و تاکید براخلاق اسلامی و همچنین توقف مساقبات هنگام اذان و برگزاری نماز در زمین فوتبال و والیبال بودند هرچند این عمل بچه ها گوشه ای از فعالیت پر زحمت گروه جهادی بود چون تمرکز اصلی گروه در قسمت های فرهنگی،اموزشی و عمرانی بود اما بچه های جهادی از این از خودگذشتگی کوچیک خود مسرور و شکرگزار خداوند بودند زیرا انها رسالت خود را در خدمت به محرومان که به تعبیر حضرت امام خمینی (ره) بالاترین عبادات هست در حد وسع خود انجام دادند.
وَالْعاقِبَهُ لِلْمُتَّقینَ
انتهای پیام/
