وقتی کام مسئولان به نام خبرنگار شیرین می شود

گاهی اوقات برخی اتفاقات واقعا انسان را شگفت زده می کند و مراسم دیشب خانه مطبوعات آذربايجان شرقي از آن دست مراسم ها بود، مراسمی که به نام خبرنگاران سند خورد ولی آنچه موجب حیرت همین خبرنگاران شد تجلیل از مسئولان بود و کسی نبود از مسئولان خانه مطبوعات بپرسد آیا در روز پزشک از خبرنگار تجلیل می شود؟!

ماجرا بر می گردد به دعوت خانه مطبوعات آذربایجان شرقی از اعضای این خانه برای گرامیداشت روز خبرنگار، بگذریم از اینکه چه زمان و مکان بدی برای این دورهمی انتخاب شده بود، زمانی همزمان با دربی مشهور تبریزی ها و ساعات پایانی پنج شنبه که بیشتر مردم یا مهمان هستند، یا مسافرت می روند و ...

نکته قابل تامل تر میهمانی دیشب این بود که خبرنگاران را دو ساعتی روی صندلی نشاندند و در تجليل از مسئولان چنان وسواسي به خرج دادند تا مبادا مسئولی از قلم بیفتد، بیخیال قلم به دستان عرصه خبر!

واقعا زور دارد در مراسم خبرنگاران، خبرنگار بشیند و مسئولان محترممان همچون 364 روز سال، نطق کنند! زور دارد در مراسمی که خبرنگاران باید محور صحبت باشند، مسئولان حرف بزنند آن هم نه یکی، نه دو تا بلکه ... زور دارد در مراسمی بشینی که در ردیف های جلو، به جای پیشکسوتان عرصه خبر و خبرنگاری، همچون دیگر مراسم های جاری در جای جای کشور، مسئولان جلوس کنند، زور دارد!

آنطور که برداشت من و دوستانم بود، مراسم را شویی برای تبلیغ هئیت مدیره خانه مطبوعات در نزد مسئولان دیدیم تا آئینی در خور تجلیل از خبرنگاران چراکه تنها چیزی که انجام نشد، تکریم و تجلیل از خبرنگار بود.

حتی متولیان این آیین رغبت نکردند تا رسم میهمان نوازی را هم به جا آورده و میهمانان را تا پایان مسیر همراهی کنند، کاش در این برنامه ریزی دقیق، به این هم فکر می شد که خبرنگاران خانمی که ساعت 23:30 در میدان ساعت از ماشین پیدا شدند، چگونه می توانند به تنهایی به خانه برگردند یا شاید تصورشان این بود که همه در عمارت شهرداری ساکنند!

من مانده ام آیا نمی شد به جای خارج از شهر، داخل شهر این مراسم برگزار می شد؟ به جای شام، ناهار می دادند؟ و ... بگذریم! چه سوال های سهل جوابی، حتما نمی شد!

ميرحسين بني هاشم