دهه کرامت یادآور لطیف ترین علائق و مهر و وفاهای کم نظیر یک خواهر نسبت به مقام شامخ و معنوی برادر است؛ به طوریکه امام صادق(ع)پیش از ولادت کریمه آل محمد(ص) فرمود: ” خدا را حرمی است و آن مکه است، امیرمؤمنان را حرمی است و آن کوفه است و ما اهل بیت را حرمی است وآن قم استف بزودی بانویی به نام فاطمه از تبار من در آن جا دفن شود که هر کس به زیارتش بشتابد، بهشت بر او واجب می گردد”.
حدفاصل بین ولادت حضرت فاطمه معصومه (س)، دختر امام موسی کاظم (ع) و خواهر امام رضا (ع) در نخستین روز ماه ذی القعده و همچنین ولادت امام رضا (ع) در روز یازدهم ذی القعده، را دهه کرامت مینامیم.
دهه کرامت یک دانشگاه واقعی است، دانشجویان آن در صورت اطاعت پذیری و عمل به دستورات آن می توانند به آن مقامی برسند که به اذن خدای متعال کار خدایی انجام دهند؛ حضرت امام رضا(ع) و حضرت فاطمه(س) استادان این کلاس بوده و به اذن خداوند کارهای خارق عادتی انجام می دهند که جز از طرف خداوند از عهده دیگران بر نمی آید بنابراین نمونه های فراوانی را از آنها در طول تاریخ شنیده و دیده ایم.
این روزها یادآور کم نظیرترین علائق یک خواهر به برادر است که این عشق و مهربانی او را وادار نموده تا از مدینه به طرف خراسان هجرت نماید که این عطوفت و مهربانی و علاقه را جز در مورد حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و حضرت زینب(س) سراغ نداریم.
همچنین این دو بزرگوار دارای جود و بخشش بسیار بوده و به خاطر اینکه امام رضا (ع) از خصایصی چون کمک به ایتام و فقرا و غیره برخوردارند و حضرت معصومه (س) دارای بخشندگی بسیار است، این دهه را دهه کرامت نام گذاشتهاند.
آن چه که مهم است آشنا شدن با سیره ائمه معصومین (ع) و بکار بردن آن در زندگی است، ما باید بفهمیم که امام رضا (ع) رفتارشان با مردم چگونه بوده و چطور به آنها کمک میکردند.
البته یقین نباشد، عملی هم صورت نمیگیرد همان گونه که یقین میشود آتش گرم است و به آن دست زده نمیشود، اگرما یقین داشته باشیم مسلما پیرو سیره اهل بیت (ع) هستیم.
هاله اسدی