پزشکی، از جمله شغل های مقدس است
به گزارش خبرگزاری بسیج از کرج؛ اگر احساس تعهد به علم، انسان و انسانیت نبود، بلاشك امروز پیشرفتهایى كه شما در پزشكى ملاحظه مىكنید، كشف و حاصل نشده بود؛ این را قدر بدانید، این احساس تعهد، خیلى ارزشمند است.(امام خامنه ای)
انسان در انتخاب شغلها و سایر انواع انتخابات آزاد است. آزاد خلق شده است، و در اسلام آزادى به او اعطا شده است، لکن خود انسانها در انتخاب شغل، مختلف هستند، و این اختلاف تابع آن اختلاف نفسانى خودشان و اخلاق باطنى خودشان است…این انتخابات، یک انتخاب آزادى است که تابع آن نفسیت اشخاص است.
نفوس انسان در این عالم به حسب خلقت اختلاف دارد، و به حسب تربیتهایى هم که در محیطها مى شود باز یک اختلافات زیادى در این تربیتها حاصل مى شود. در یک محیط مى بینید که تربیتها، تربیتهاى ضد انسانى است، ضد اخلاقى است، و در یک محیط تربیتها تربیتهاى انسانى است.
از جمله شغلهاى بسیار مقدس شغل پزشکی است، شغلى است که اگر پزشکها به تکالیف خودشان، تکالیف انسانى خودشان عمل بکنند، این شغل بسیار شریف و یک عبادتى است،و همین طور پرستارى؛ این شغل پرستارى از شغلهاى بسیار شریفى است که اگر چنانچه، انسان با وظایف انسانى و شرعى خودش عمل بکند، این یک عبادتى است که در تراز عبادتهاى درجه اول است. البته مسئولیت هایى هم دارد.
هم در پزشک و هم در همه قشرهایى که در بیمارستانها هستند، یک مسئولیتهاى بزرگى هست برایشان، پزشکها همچو نباشد که براى جمع آورى مال و منال این خدمت را انجام بدهند، خدمت بکنند، خدمت بکنند و نظرشان خدمت به انسانها که بندگان خداست باشد تا این شغل عبادت بشود.
آن منافعى هم که پیدا مى شود، منافعى است که از این عبادت برایشان پیدا شده است، و اما اگر بنا باشد که آنها خداى نخواسته، انحراف داشته باشند و گاهى انحرافات به جایى برسد که جانهاى مردم را در خطر بیاندازد، این یک جنایتکار است، مثل همان جنایتهایى که ساواکیها مى کردند، یا یک قدرى بدتر،و همین طور پرستارها، پرستارى از بیمار امر بسیار مشکلى است، لکن خیلى ارزشمند است.
انسان با یک بیمارى به طور محبت، به طور برادرى، به طور خواهرى مراعات احوال او را بکند، و این براى انجام یک وظیفه انسانى- الهى باشد، از عبادات بسیار ارزشمند است، شما متوجه باشید که شغل شما شغل بسیار شریفى است و از آن طرف مسئولیتش هم زیاد است، مسئولیتش را خود شما مى توانید جبران بکنید، به محبت کردن به مریض، اینها احتیاج دارند به محبت، بیش از آنکه احتیاج به دوا دارند.
یک مریضى که از خانه اش آمده است در بیمارستان، این مریض خودش را مثل اینکه یک غریب مى داند، اگر این پرستارها با او با ملایمت، با رفتار انسانى، با محبت، مثل برادر و خواهر با او رفتار کنند، این حس غربت از او منفصل مى شود و آرامش برایش حاصل مى شود، و این آرامش روحى در بهبودى او کمک مى کند؛ کمک طبیب است، کمک پرستار است.
شما متوجه باشید که این شغل را خداى نخواسته آلوده نکنید به جهات مادى، به جهات دنیایى، که هم کار کرده باشید و هم اجر الهى نبرده باشید، شما کارى بکنید که این شغل شما الهى باشد، براى خدا باشد، منافات ندارد اینکه براى خدا باشد لکن به شما هم مثلًا اجرى بدهند، اینها منافات با هم ندارند، شما توجه داشته باشید به اینکه با این بیماران خوش رفتارى کنید، کمک کنید آنها را دلجویى کنید از آنها، اینها افسرده هستند، باید دلجویى کنید، این شغل شما از آن شغلهاى بسیار ارزنده است.
و من باز برمى گردم سراغ شما خواهران و عزیزان، که توجه داشته باشید در این محیطى که هستید رعایت احکام اسلام را بکنید، مملکت اسلامى است، جمهورى اسلامى است، باید در همه شئونش تحول حاصل بشو، همان طور که میبینم تحول روحى از براى شما حاصل شده است، همین طور باید در اعمال هم یک تحولى زیاد حاصل بشود، تخلف از موازین الهى نشود، و با رحمت و عطوفت با این کسانى که در زیر دست شماها، چه پزشکان و چه نِرستارها و چه سایر قشرهایى که در آنجا خدمت مى کنند.
خدمت شما یک خدمت بسیار با ارزشى است، خدمت مشکلى است، پرستارى، پزشکی، هر دو مشکل است و اما بسیار شریف است، در صورتى که به آن وظایفى که باید عمل بشود عمل بکنند، و من دعاگوى شما همه هستم، و آن قدرى که از من مى آید این است که براى مرضاى شما دعا کنم، که کمک شما باشند. و براى شماها هم دعا کنم و براى پزشکان هم دعا کنم و براى همه اهالى کشور عزیزمان دعا کنم، خداوند همه شما را با سعادت و سلامت و رفاه قرار دهد.
و السلام علیکم و رحمة اللَّه و برکاته
(صحیفه امام، ج12، صص: 285 -289)
