
به گزارش خبرگزاری بسیج، شاید به وفور مصرع «چو ایران نباشد تن من مباد» را شنیده ایم، ولی به اینکه چگونه ایران می تواند پایدار باشد، فکر نکرده باشیم.
ایران زمانی پایدار و ضامن سلامتی تن ما خواهد بود که فرزندانی عالم، صالح و سالم در خود تربیت کند، فرزندانی که با تکیه بر داشته های خود بتوانند در برابر همه زورگویی و گمراهی ها بایستند.
داشته هایی که با دستان توانمند مردمان این سرزمین به دست آمده است و چرخ روزگارمان را می گرداند، چرخی که گاهی با غفلت و بی توجهی خود سبب کندی حرکت آن می شویم.
تولید داخلی و حمایت از آن، داشته های با ارزش مردان مرد این سرزمین است که با عرق جبین و دستان پینه بسته روزها را به شب گره زده اند تا مبادا دست نیاز به طرف بیگانگان دراز کنیم.
بیگانگانی که امروز متاسفانه با هزاران توطئه از طریق رسانه های گروهی همچون ماهواره و شبکه های مجازی با عنوان تبادل فرهنگی هجمه فرهنگی شدیدی را علیه ملت و کشورمان به کار بسته اند آن هم با ذائقه و آداب و رسوم خود ما، تا مبادا واقف هجوم آن ها باشیم.
هجمه ای که حتی رحمی به اسباب بازی کودکان و لوازم التحریر دانش آموزان نکرده تا با طرح هایی جذاب و دلربا، این طیف از جامعه را نیز به سمت خود سوق داده و آینده کشورمان با اسباب بازی های امروز آن ها به بازی گرفته شود.
آیا با این فرهنگ بیگانه که مصرف گرایی و تجمل گرایی راهبرد اساسی آن ها برای تبلیغ کالا و عرضه آن برای کشورهایی همچون کشور ماست، ایران می تواند آزاد باشد؟!!
هنوز وقت آن نرسیده است که متولیان فرهنگی به جای داد از این استحاله فرهنگی، راهکار اساسی برای آن ارائه دهند، راهکاری که بتواند چرخ جامعه را بگرداند.
آیا مسئولان فکر نمی کنند با این همه کالای وارداتی همچون لوازم التحریر که نیازی به آن هم نداریم موجب تعطیلی کارگاه ها و کارخانه های داخلی و بیکاری مردان سرزمین مان می شوند.
زمان آن نرسیده است که خود مردم هم هریک سهمی مهم در گردش چرخ اقتصادی کشورمان داشته باشند و به جای خرید کالاهای خارجی و لوازم التحریر از تولیدات داخلی استفاده کنند چراکه شاید روزی بیکاری گریبان گیر فرزندان آن ها هم باشد.
کاش مردم همچنان که به تغذیه و پیشرفت تحصیلی فرزندان خود فکر می کنند به فکر فرهنگ، زندگی و اشتغال آن ها هم باشند و اهمیت بدهند سپس مصرع زیبا و پرنغز «چو ایران نباشد تن من مباد» را زیر لب ترنم کنند و بدانند ایران با داشته هایش ایران است نه طول و عرض جغرافیایی آن.
رقیه غلامی