به گزارش خبرگزاری بسیج از اصفهان، وضعیت نابسامان اقتصادی ایران در کنار جوان بودن جمعیت آن، در سالهای اخیر موجب شد بیکاری یکی از مهم ترین معضلات دولتهای مختلف باشد.
در حال حاضر بیشتر شهرهای کشور با بیکاری دست و پنجه نرم میکنند و سیل جوانان بیکاری که عمدتا صاحب یک مدرک دانشگاهی نیز هستند، معضلات اجتماعی مختلفی از جمله بالا رفتن سن ازدواج، رشد آمار طلاق و حتی افزایش میزان جرم و فحشا را به دنبال دارد.
بر اساس آمارها نرخ بیکاری عمومی کشور در پایان سال ۹۳ به ۱۰٫۶ درصد رسید که البته خود دو دهم درصد نسبت به پایان سال ۹۲ بیشتر است اما در همین شرایط نیز نرخ بیکاری جوانان ۱۵ تا ۲۴ ساله کشور ۲۵.۲ درصد و نرخ بیکاری زنان تا ۲۴ ساله کشور ۴۳.۸ درصد است.
همچنین در این سال آمارهای بیکاری استان اصفهان برای جوانان ۱۵ تا ۲۴ سال ۲۸٫۱ درصد و برای جوانان ۱۵ تا ۲۹ سال ۲۷٫۴ درصد اعلام شده است.

بیکاری آران و بیدگل چقدر است؟
علی رغم این مشکلات، به گفتهی مسئولان شهرستانی به لطف برخورداری از شهرکهای صنعتی فعال و تبدیل شدن به قطب صنعت فرش ماشینی کشور که ۱۰ درصد از کل صادرات استان را به آران و بیدگل اختصاص میدهد، این شهرستان مشکل کمتری در این زمینه دارد.
بر اساس آماری که از سوی منابع رسمی اعلام شده، در سال ۹۴ بیکاری آران و بیدگل حدود چهار درصد و بیکاری کاشان را هفت تا ۹ درصد بوده است. با این حال مشاهدات میدانی و واقعیتهای موجود در جامعه نرخ بیکاری شهرستان را بیش از این درصدها نمایش میدهد.
با وضعیت نابسامان و رکود اقتصادی حاضر، بسیاری از واحدهای تولیدی و صنعتی شهرستان با مشکلات متعددی در ادامهی حیات اقتصادی خود مواجه هستند.
به طوری که بخش قابل توجهی از واحدهای صنعتی شهرکهای صنعتی آران و بیدگل به حالت نیمه تعطیل درآمده و شیفتهای کاری خود را به نصف تقلیل دادهاند.
در این حالت هرچند به صورت رسمی آمار بیکاری شهرستان بالا نمیرود، ولی فشار اقتصادی حاصل از کاهش درآمد و رکود وجود خواهد داشت.

اقتصاد کارگرپرور و بیکاری تحصیل کردگان آران و بیدگل
بیکاری فارغ التحصیلان یکی از معضلات اصلی امروز کشور است که پیش بینی میشود در آیندهی نزدیک با ورود فارغالتحصیلان جدید متقاضی کار این بحران تشدید شود. آمارها بیان میکند که در اوایل انقلاب اسلامی حدود ۱۸۰ هزار دانشجو در مراکز آموزشی عالی کشور مشغول به تحصیل بودند که این رقم هم اکنون به ۲۵ برابر افزایش یافته است.
هم اکنون پنج میلیون دانشجو در مقاطع کاردانی، کارشناسی، ارشد و دکتری در ۲۵۰۰ موسسه آموزش عالی در حال تحصیل هستند. در سال ١٣٩٢ حدود ۵ میلیون و ٩٠٠ هزار نفر جمعیت دارای تحصیلات عالی را مردان و حدود ۵ میلیون و ١٠٠ هزار نفر را زنان تشکیل دادهاند که دو میلیون و ٣٠٠ هزار نفر (۳۹درصد) از مردان و سه میلیون و ۴٠٠ هزار نفر (۶۵٫۶ درصد) از زنان بیکار بودهاند.
در وضعیت کنونی سالانه بیش از ۳۵۰ هزار دانشجو از دانشگاهها و مراکز آموزش عالی فارغ التحصیل میشوند، این در حالی است که طبق گفته رئیس اتاق بازرگانی ایران هر ساعت ۱۵۰ نفر به جمع بیکاران ایران اضافه میشود.
در آران و بیدگل که فولاد و فرش ماشینی صنایع اصلی آن به شمار میرود، همین مسأله به عنوان مهم ترین معضل حوزهی بیکاری آن مطرح است.
بیشتر تحصیل کردگان دانشگاهی شهرستان به خاطر ذات کارگرپرور صنعت آن، پس از طی مراحل تحصیلات تکمیلی مجبور به مهاجرت از آن میشوند.

ضمن این که رشتههای موجود در دانشگاههای شهرستان، نظیر دانشگاه پیام نور که اصلی ترین واحد تحصیلات دانشگاهی در آران و بیدگل است، به هیچ وجه با نیازهای جغرافیایی و اجتماعی شهرستان همخوانی ندارد.
تمام این مشکلات در کنار هم موجب شده نرخ بیکاری فارغ التحصیلان در آران و بیدگل ۱۰ درصد از نرخ مشابه در کشور بیشتر باشد و به حدود ۳۲ درصد برسد. این مشکل خصوصا زمانی اوج میگیرد که عموم این فارغ التحصیلان در رشتههای علوم انسانی درس خواندهاند که زمینهی کاری متناسب با تحصیلاتشان به ندرت در دسترس است.
اقتصاد دانش بنیان، راه حل مشکل بیکاری
اقتصاددانان برای رفع مشکلات مربوط به بیکاری فارغ التحصیلان، حرکت به سمت اقتصاد دانش بنیان را تجویز میکنند. همین نکته در وعدههای انتخاباتی سید جواد ساداتی نژاد برای انتخابات مجلس شورای اسلامی نیز آمده بود.
به هر حال از کل شاغلان کشور تنها ۳۱ درصد دارای تحصیلات عالی هستند و نزدیک به نیمی از این تعداد در بخش خدمات مشغول فعالیت هستند. حل این مشکل که حاصل بی تدبیری مسئولان دولتهای مختلف و روانه کردن جوانان به دانشگاههاست نیازمند بازنگریهای جدی در وضعیت پذیرش دانشگاهی و ارتباط آن با نیاز جامعه است.

آران و بیدگل در وضعیتی قرار دارد که به زودی موجی از فارغ التحصیلان دانشگاهی برای حضور در بازار کار آن به فارغ التحصیلان کنونی اضافه خواهند شد.
برای رهایی از معضلات کنونی و کاهش بیکاری، وجود سیاستی درست و مدیریت ورود صنایع دارای فناوری بالا بسیار ضروری است. ضمن این که دانشگاهها نیز باید برای پذیرش دانشجو در رشتههایی اقدام کنند که بتوان در آینده به بازدهی آن در شهرستان امیدوار بود.