
حجتالاسلام علیاکبر میرزایی صبح امروز در جشن عید غدیر در بندرعباس اظهار کرد: تاریخ روزهای سرنوشتساز بسیاری به خود دیده است که اهمیت این روزها به دلیل آن است که مسیر آینده را مشخص کرده و یک جریان اساسی را پایهگذاری میکنند.
وی افزود: برخی از روزهای سرنوشتساز تاریخ اهمیت دوچندانی دارند چرا که ساختاری را فراهم میآورند که هر انسانی را با اصول اولیه انسانی آشنا ساخته و باورهای صحیح را تقویت میسازد.
رئیس شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی هرمزگان با بیان این که روز سراسر مبارک عید غدیر خم یکی از روزهای ماندگار در تاریخ است، اضافه کرد: بیان چگونگی تبدیل غدیر به یک نماد فکری و نقشه راهبردی برای آیندگان بعد از خود اهمیت بسیار فراوانی دارد.
حجتالاسلام میرزایی خاطرنشان کرد: باید غدیر از دو زاویه خاص یعنی غدیرباوری و دفاع از حریم غدیر مورد بررسی و تحلیل قرار داد. منظور از غدیرباوری آن است که باید اعتقاد به غدیر از شناخت جایگاه اهل بیت(ع) سرچشمه بگیرد یعنی باید بدانیم که اهل بیت در قرآن و روایات رسول الله(ص) چه جایگاهی دارند؟
وی تأکید کرد: اگر اعتقاد ما به غدیر بر اساس شناخت باشد، قطعا چنین باوری میتواند نقشی اساسی در فکر و در عمل ما مسلمانان داشته باشد. خداوند در قرآن آیات متعددی درباره اهلبیت(ع) دارد که به روشنی جایگاهشان را مشخص میسازد.
دبیر جامعه روحانیون استان هرمزگان با اشاره به آیه 119 سوره توبه که درباره دستورات خداوند به مردم برای تبعیت از صادقین است، گفت: در روایات اسلامی از کتب شیعه و اهل سنت آمده است که منظور از صادقین همانا پیامبر اسلام و اهل بیت ایشان است.
وی همچنین آیه 23 سوره شورا را نیز مبنای اظهارات خود قرار داد و تصریح کرد: این آیه که معروف به آیه مودت است نیز خداوند سفارش میکند که استمرار نبوت با پذیرش ولایت امکانپذیر است.
حجتالاسلام میرزایی ادامه داد: غدیرباوری باید به دفاع از حریم غدیر تبدیل شود به این معنا که غدیر را نباید تنها در یک واقعه تاریخی خلاصه کنیم بلکه باید آن را در تمام شئون خود وارد کنیم و پیام واقعه عظیم غدیر را به درستی درک و تبیین سازیم.
وی اظهار کرد: غدیر دارای تجلیگاهی است. به عنوان مثال یکی از تجلیگاههای غدیر رفتار و کردار ما است که تا چه اندازه به پیامبر و اهل بیت ایشان نزدیک است.
رئیس شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی هرمزگان بیان کرد: یکی از ظلمهای واضح به جریانات مهم تاریخی مانند غدیر و عاشورا این است که پیامهایشان را درک نکنیم و فقط صورت ظاهری آنها را در نظر بگیریم.