بررسی پشت پرده قاچاق دارو در "شهرنامه"
شماره دوم نشریه شهرنامه با بررسی سه پرونده ویژه منتشر شد.
به گزارش خبرگزاری بسیج، پرونده اصلی شهرنامه به موضوع مزاحمت های ساختمان سازی و آلودگی های صوتی حاصل از ساخت و ساز پرداخته و با تیتر "آجرپاره" منتشر شده است. در این پرونده اعضای شورای شهر تهران، نمایندگان مجلس و کارشناسان شهری با انتقاد از زیر پا گذاشته شدن حقوق شهروندی در ساخت و سازها، خواستار برخورد قانونی با این مزاحمت ها شده اند و البته بر استفاده از تکنولوژی های نوین برای کاهش آلودگی های صوتی ساختمان سازی تاکید کرده اند. گزارش هایی همچون "سمفونی شبانه بیل و کلنگ" و "من به کجا پناه برم" از جمله مطالب پرونده ساختمان سازی است. نکته قابل توجه در این پرونده، جدولی است که قوانین کشورهای مختلف را برای کاهش آلودگی صوتی ساخت و سازها در خود جای داده که از جمله آنها می توان به قانون حداکثر آلودگی صوتی در استرالیا اشاره کرد که 45 دسی بل است؛ این رقم در کشور آلمان 10 دسی بل است.
پرونده دیگری که در شهرنامه بررسی شده، قاچاق دارو و مشکلات بيماران خاص و نیازمند دارو است. این پرونده با تیتر "بحران دارو در پساتحریم" منتشر شده و در آن، رسول دیناروند معاون وزیر بهداشت و رئیس سازمان غذا و دارو برخی پزشکان را به خاطر تجویز داروهایی که در فهرست دارویی کشور وجود ندارد، به همکاری با شبکه قاچاق متهم کرده و گفته است "مطمئنيم برخی پزشکان با قاچاقچیان همدست هستند." در این پرونده همچنین یادداشت مهدی سجادی دبیر انجمن داروسازان ایران با تیتر "قتل عام بيماران با داروی قاچاق" منتشر شده است. گفتگو با مردی که 11 سال در ناصرخسرو داروهای قاچاق برای بیماران تهیه می کرده، از دیگر مطالب پرونده دارو است.
پرونده سوم شهرنامه به بررسی سینمای کودک و جایگاه کودکان در تلویزیون اختصاص دارد. گفتگو با مرضیه برومند با تیتر "حال سینمای کودک اصلا خوب نیست" مطلب اصلی این پرونده است و در کنار آن یادداشت هایی از الهه رضایی، گیتی خامنه، محمد بحرانی و مریم وطن پور به چشم می خورد. منتقدانی همچون کیوان کثیریان، آرش خوشخو، خسرو نقیبی و سحر عصر آزاد در این پرونده به برخی آثار سینمایی در حوزه کودک امتیاز 1 تا 10 داده اند.
مطلب دیگری که در صفحه حقوقی شهرنامه منتشر شده، شیوه ساده و قانونی شکایت از نهادهای دولتی را به مردم آموزش داده و این تیتر را برگزیده است "چگونه از دولتی ها شکایت کنیم".
شهرنامه همچنین به بررسی تفاوت های تحصیل دانش آموزان در مدارس سوپرلاکچری تهران و مدارس کپری خوزستان پرداخته و برای این موضوع، تیترهای "بچه هایی از جنس خوشگذرانی و تفریح" و "دانش آموزان درس خوان عشایر در کپرهای سرد" را برگزیده و نوشته است "مدارس غیرانتفاعی تهران در حالی شهریه های ۲۰ میلیونی دریافت می کنند که استان خوزستان ۹۶ مدرسه کپری دارد."
از دیگر مطالبی که در شماره دوم شهرنامه منتشر شده است می توان به گفتگو با یلدا، کودک کار 8 ساله با تیتر "کار می کنم تا پدر کار نکند" اشاره کرد. بررسی پدیده دستفروشی کتاب (این سوی ویترین)، نگاهی به عروسک های سراموزه رهگشای (هادی و شادی، پرچمداری صلح و دوستی)، بررسی باتری های لیتیوم یون و سرنوشت کمپانی کره ای (آتش گلکسی نوت دامن سامسونگ را گرفت)، سبک زندگی کلکسیونری از زبان مجموعه دارها (راه و رسم جمع و جور کردن گنج)، استرالیایی ها زنگ گردشگری ورزشی در ایران به صدا درآوردند (بفرمایید ایران گردی و کمی هم فوتبال!) و نگاهی به پرونده های تجاوز به دختران و زنان جوان (ویرانی عمر با سایه های وحشت) از جمله تیترهایی است که در صفحات شماره دوم شهرنامه به چشم می خورد.
گفتنی است نشریه سراسری شهرنامه با شعار شهروندمحوری، هر دوهفته یکشنبه ها و در شکل و شمایل روزنامه ای منتشر می شود.
پرونده دیگری که در شهرنامه بررسی شده، قاچاق دارو و مشکلات بيماران خاص و نیازمند دارو است. این پرونده با تیتر "بحران دارو در پساتحریم" منتشر شده و در آن، رسول دیناروند معاون وزیر بهداشت و رئیس سازمان غذا و دارو برخی پزشکان را به خاطر تجویز داروهایی که در فهرست دارویی کشور وجود ندارد، به همکاری با شبکه قاچاق متهم کرده و گفته است "مطمئنيم برخی پزشکان با قاچاقچیان همدست هستند." در این پرونده همچنین یادداشت مهدی سجادی دبیر انجمن داروسازان ایران با تیتر "قتل عام بيماران با داروی قاچاق" منتشر شده است. گفتگو با مردی که 11 سال در ناصرخسرو داروهای قاچاق برای بیماران تهیه می کرده، از دیگر مطالب پرونده دارو است.
پرونده سوم شهرنامه به بررسی سینمای کودک و جایگاه کودکان در تلویزیون اختصاص دارد. گفتگو با مرضیه برومند با تیتر "حال سینمای کودک اصلا خوب نیست" مطلب اصلی این پرونده است و در کنار آن یادداشت هایی از الهه رضایی، گیتی خامنه، محمد بحرانی و مریم وطن پور به چشم می خورد. منتقدانی همچون کیوان کثیریان، آرش خوشخو، خسرو نقیبی و سحر عصر آزاد در این پرونده به برخی آثار سینمایی در حوزه کودک امتیاز 1 تا 10 داده اند.
مطلب دیگری که در صفحه حقوقی شهرنامه منتشر شده، شیوه ساده و قانونی شکایت از نهادهای دولتی را به مردم آموزش داده و این تیتر را برگزیده است "چگونه از دولتی ها شکایت کنیم".
شهرنامه همچنین به بررسی تفاوت های تحصیل دانش آموزان در مدارس سوپرلاکچری تهران و مدارس کپری خوزستان پرداخته و برای این موضوع، تیترهای "بچه هایی از جنس خوشگذرانی و تفریح" و "دانش آموزان درس خوان عشایر در کپرهای سرد" را برگزیده و نوشته است "مدارس غیرانتفاعی تهران در حالی شهریه های ۲۰ میلیونی دریافت می کنند که استان خوزستان ۹۶ مدرسه کپری دارد."
از دیگر مطالبی که در شماره دوم شهرنامه منتشر شده است می توان به گفتگو با یلدا، کودک کار 8 ساله با تیتر "کار می کنم تا پدر کار نکند" اشاره کرد. بررسی پدیده دستفروشی کتاب (این سوی ویترین)، نگاهی به عروسک های سراموزه رهگشای (هادی و شادی، پرچمداری صلح و دوستی)، بررسی باتری های لیتیوم یون و سرنوشت کمپانی کره ای (آتش گلکسی نوت دامن سامسونگ را گرفت)، سبک زندگی کلکسیونری از زبان مجموعه دارها (راه و رسم جمع و جور کردن گنج)، استرالیایی ها زنگ گردشگری ورزشی در ایران به صدا درآوردند (بفرمایید ایران گردی و کمی هم فوتبال!) و نگاهی به پرونده های تجاوز به دختران و زنان جوان (ویرانی عمر با سایه های وحشت) از جمله تیترهایی است که در صفحات شماره دوم شهرنامه به چشم می خورد.
گفتنی است نشریه سراسری شهرنامه با شعار شهروندمحوری، هر دوهفته یکشنبه ها و در شکل و شمایل روزنامه ای منتشر می شود.
ارسال نظرات شما
