کنز گوهر عشاق ایرانی

نامشان را براي اولين بار است كه مي‌شنوم و افسوس مي‌خورم كه چرا اينقدر اطلاعاتم از امامان و امامزادگان كم است، بي‌بي سكينه «سلام الله عليها» فرزند بلافصل امام موسي كاظم«عليه‌السلام»، كه مزار شريفشان در جاده ملارد و در مسير جاده ترانزيت غرب کشور جنب صالح آباد خاتونلر شهرستان شهريار واقع شده است.

وارد حياط مي‌شويم، پر است از كساني كه اين آستان را منزل باقي خود كرده‌اند، و ضريح مطهر در اوج زيبايي رو به روي در ورودي حياط قرار گرفته است، بي هيچ آلايشي!

ورود خواهران است و سمت چپ برادران، كنار ديوار ورودي برادران با كاشي‌ها چه زيبا كعبه و گنبد خضراء را ساخته‌اند، ولي جمال ضريح چيز ديگري است و لطف ديگري دارد.

مست و شيداي حضرت وارد صحن مي‌شوم، دوست دارم دلم ياد امام رضا«عليه‌السلام»‌و حضرت معصومه«سلام‌الله‌عليها» كند، اما نه!

دل كربلايي است!

درباره‌ي نحوه‌ي درگذشت ايشان در كتاب كنز الانساب چنين آمده است: فرزند امام موسي كاظم«عليه‌السلام» عبدالرحمن، زيد، سليمان، حمزه و سكينه خاتون در ولايت زهرآب افتادند، عبدالرحمن و زيد را در پلنگ آباد و سليمان را در كوشك آباد و سكينه خاتون بنت امام موسي كاظم«عليه‌السلام» را در شهرآباد شهيد كردند، نحوه‌ي شهادت چنانچه بر روي ديوار يكي از درهاي ورودي صحن به صورت كاشي‌كاري بزرگ نگاشته شده‌است: خارجيان مرد از عقب آمدند؛ در شهر آباد چشمه ای بود پر آب که حضرت سکینه خاتون خود را در میانه ی آب افکند و غایب شد.

بنای بقعه کاملا نوساز و دارای تزيينات معماری اسلامی از قبيل کاشی‌کاری و آيينه کاری است. ضريح فلزی داخل حرم مطهر در سال 1372 توسط هنر مندان اصفهانی طراحی و نصب گرديده است .

بقعه مزبور دارای گنبدی آجری با پوشش کاشی خشتی است که اخيرا ساخته شده است .

به نماز مي‌ايستم، مهمان حضرت هستم و در نماز هديه، سوره‌ي فجر به زبان جاري مي‌شود، سوره‌ي امام حسين‌«عليه‌السلام» و من تنها ادا كننده‌ي اين آيات شريف هستم، ميزبان خود تعيين مي‌كند كه هر مهمان چه چيز را بخواند و بگويد!

بعد از نماز از ميان انواع و اقسام كتابهاي دعا، يك جلد كلام‌الله مجيد را بر‌مي‌دارم، اينهمه كتاب دعا هيچكدام دستم را نمي‌گيرد، قرآن بايد خواند، صاحبخانه مي‌خواهد و من مطيعم.

مي‌خوانم، آيه آيه، انگار كدورتي بر دل دارم كه با آيه آيه‌ي قرآن پاك مي‌شود، از بين مي‌رود، مهربان مي‌شوم، در آخرين آيات است كه مي‌خوانم هر كس را خدا بخواهد هدايت مي‌كند!

و خدايا چه زيبا صدايمان كردي!‌ چقدر مهربان صداقتت در ميان آيات پيدا بود!‌ خدايا هدايتمان كن!

از نماز كه فارغ مي‌شوم به رو به رو نگاه مي‌كنم، كنار ضريح شعري را بر روي پارچه نوشته‌اند، زبان حال همه‌ي زائران است و دريغم آمد كه به شما نگويم و برايتان نخوانم:

از اينجا حضرت مهدي به سوي قم گذر دارد                            به مشتاقان مهدي جايگاه و معبر است اينجا

عزيز حضرت موسي ابن جعفر خفته در اين خاك                       براي ضامن آهو چه نيكو خواهر است اينجا

سكينه نام و عظت دار و فخر مردم مضطر                               پي گوهر مگرد عاشق كه كنز گوهر است اينجا

از ظلم ظالمين آواره در كوه و بيابان شد                                  ز آه قلب پاكش تا قيامت محشر است اينجا

رضا گفت و شد آخر به رضاي ايزدش تسليم                            همه ديدند او بي مونس و ياور است اينجا

ملائك صف به صف آيند بر ديدارش از بالا                             به زير پاي خود بنگر هزاران سپهر است اينجا

حجاب ديده است اي كاش مي‌افتاد يك لحظه                        از آن هنگام مي ديدي ز جنت برتر است اينجا

به سينه دست بگذار و سلام از عمق دل بر گو                          بدان زائر كه باب فيض حي داور است اينجا

ببوس از آستان قدس دخت حيدر كرار                                    گشا دست نيازت را كه روح حيدر است اينجا

اگر هستي پي ديدار قبر حضرت زهرا«س»                              بريز اشك از دو ديده چون بقيعي ديگر است اينجا

اگر بار گناهت گشته افزون تر ز درياها                        مكان بخشش جرم و گناه نوكر است اينجا

دل از شيطان ببر بنما فقط خالص عبادت را                              مس قلبت بيا زر كن كه سنگ زرگر است اينجا

دليل گفتن اين شعر را از من مپرس هرگز                                فقط گويم كه اسرار دل پيغمبر است اينجا

مرو سوي كوي ديگر بخواه از او شفاعت خود                           قدم آهسته بردار آبروي كشور است اينجا

«امير» از شهر مشكين دشت رو كن سوي اين تربت                 بيا بنگر حرم را بر حقيقت محور است اينجا

(26 ماه مبارك رمضان، سال 1386، شاعر: امير ميكائيل زاده:‌ تقديم به زايران حضرت بي‌بي سكينه«س»)

به صحن كه مي‌رسم، انگار عمري دوباره يافته‌ام، تازه چشمانم باز مي‌شود، تازه از دور ضريح را مي‌بينم و گلدسته‌ها را، دو گلدسته نيز در طرفين ايوان ورودی بنا گرديده است، رو به روي ضريح قبر متولي ضريح بي‌بي‌سكينه«سلام‌الله‌عليها» قرار دارد، مزار حاج شيخ محمد بيات، متوفي در عاشوراي حسيني(1385).

در صحن هم 40 باب زائر سرا با 115 اتاق جهت استراحت و اسکان زائران و نيز امکانات اوليه جهت زوار وجود دارد. در فضای صحن امامزاده سمت راست، بوي كربلاي ايران مي‌آيد، قبور شهدا اينجاست! و سمت چپ نيز دفتر امامزاده و دفتر پاسخگويي به سوالات شرعي كه مسئول آن، حجه السلام و المسلمين، آقاي خراساني است و به گفته‌ي توليت آستان، جناب آقاي ساحلي، ايشان يكسال است كه خادم حرم شده‌اند و دفتر ديگر، دفتر بسيج است كه خادمان حرم را معرفي مي‌كند.

برنامه‌هاي فرهنگي اين امامزاده، همچون ديگر امامزاده‌ها، دعاي توسل و كميل و ندبه است و در ايام الله، نيز كه فعاليت‌هاي حرم رنگ و بوي خاص خود را دارد، ديدني و شنيدني.

بايد رفت، دل مي‌ماند به امانت و ما مي‌رويم، يارب باز هم زيارت حرمش را نصيبمان فرما.