26 دی ماه پایان دیکتاتوری و بسته شدن دفتر پهلوی
بهگزارش خبرگزاری بسیج استان مرکزی؛ 26 دیماه 1357 هرگز از تاریخ پرافتخار این کشور پاک نمیشود. تاریخی که مردم ایران زمین به آن افتخار میکنند. روز فرار شاه از میهن اسلامی که با گذشت نزدیک به چهار دهه هر روز خاطرات این روز شیرین و شیرینتر میشود.
26 دیماه 57 روزی که به گفته حضرت امام خمینی(ره) اولین مرحله پیروزی انقلاب اسلامی رقم خورد. رهبر کبیر انقلاب اسلامی چندماه قبل از این موضوع در نوفل لوشاتو گفته بودند : "و با این قیام ملت، تا شاه نرود آن بسط ها پیدا نخواهد شد و کسی نمیتواند شاه را نجات بدهد."
فرار این بار شاه راه برگشتی نداشت چراکه جرقههای انقلاب قوت گرفته بود و شعلههای حرکتهای انقلابی سوزانتر از روزها و ماههای دیگر پیرامون رضاشاه پهلوی را فرا گرفته بود و راهی جز فرار نداشت.
هیئت حاکمه آمریکا نظیر آنچه را که در سال 1332 طراحی کردند، از مدتها قبل از خروج شاه تا روزها پس از پیروزی انقلاب اسلامی ملت ایران دنبال میکردند ولی هوشیاری، ایستادگی و مقاومت همدلانه و نزدیک رهبری و قاطبه ملت ایران تمام آن توطئهها را ناکام گذاشت.
با خروج شاه از ایران، شواهد و دلایل فراوانی وجود داشت که نشان میداد، انقلاب اسلامی ایران در آیندهای نزدیک به پیروزی خواهد رسید و حامیان داخلی و خارجی شاه و مجموعه نظام شاهنشاهی پهلوی به رغم تمام تلاشهای پیشگیرانه پیدا و پنهانی که میکردند، قادر به نجات آن از سقوط نهایی نیست.
در دی ماه 1356 کارتر و برژینسکی به ایران سفر کردند. سفری که برای شاه دستاوردی جز رقم زدن سقوط و آوارگی نداشت چراکه در این سفر کارتر به تعریف و تمجید از شاه پرداخت و رضاشاه سرمست از تمجیدهای تو خالی اربابان غربی خود، در روز 17 دی ماه مقاله ای با عنوان«ارتجاع سرخ وسیاه» به قلم احمد رشیدی مطلق که سراسر توهین به روحانیت و شخص امام بود را در روزنامه اطلاعات چاپ کردغ اشتباهی که او را به پرتگاه سقوط سوق داد.
در روز 19 دیماه 1356 مردم قم به حمایت از روحانیون دست به تظاهرات گستردهای زدند و از این لحظه بود که شعارهای علنی علیه رژیم ستم شاهی و حمایت از امام و اسلام و روحانیت سر داده شد و به یکباره موج خروش مردم کاخ شاهنشاهی را به لرزه درآورد و ماموران رژیم دست به کشتار مردم مظلوم قم زدند.
در 22 بهمن 1356 مردم تبریز به مناسبت چهلم شهادی 19دی مردم تظاهرات عظیمی ترتیب دادند که به درگیری کشته شدن عدهای دیگر در تبریز انجامید و به این ترتیب تظاهرات و درگیری و مبارزه مردم علیه رژیم به شهرهای دیگر سرایت کرد.
به دنبال پیامهایی که حضرت امام میدادند مردم هر روز با هیجان بیشتری دست به تظاهرات زده و سینماها، مشروب فروشیها و مراکز فساد را به آتش میکشیدند. اوج کشتارمردم در17 شهریور در میدان ژاله تهران اتفاق افتاد.
در پی تظاهرات عظیم و بی سابقه روزهای تاسوعا و عاشورای سال 1357 امام در 23 آذرماه 57 خطاب به مردم پیام مهمی داد و ملت را به ادامه مبارزه تا پیروزی نهایی و ارتش را به خویشتن داری دعوت کرد و علنا گفتند که شاه باید برود.
شاه که به کلی درمانده شده بود در ملاقات خود با سالیوان از او می پرسد که آمریکا از او چه میخواهد و سالیوان پاسخ میدهد که شاه باید از کشور خارج شود. قبل از شاه، خانواده سلطنتی خروج را شروع کردند، ملکه مادر و اشرف به کالیفرنیا رفتند؛ فریده دیبا، لیلا پهلوی و علیرضا نیز در 25 دیماه از کشور خارج شدند. شاه خیال داشت مستقیم به کالیفرنیا وارد شود ولی با مخالفت آمریکا روبرو شد.
سرانجام صبح روز 26 دیماه، شاه و فرح به فرودگاه مهرآباد رفتند و با هواپیمای شهباز، ایران را برای همیشه ترک کرد تا دیگر آمریکاییها نیز نتوانند وی را بازگردانند.
خروجی که هرگز از یاد مردم نمیرود و چه زیبا تمام روزنامه اطلاعات تیتر زد؛ «شاه رفت»
26 دیماه 57 زمانی بود که رژیم پهلوی پس از 50 سال حکومت استبدادی، روزهای پایانی عمر خود را سپری کرد و در کمتر از یکماه پس از فرار شاه، طومار عمر 2500 ساله شاهنشاهی ایران نیز درهم پیچیده شد.
انتهای پیام/
