به گزارش خبرگزاری بسیج مازندران، حادثه
پلاسکو که به وجود آمد، همه تلاشها بر این بود که آتش زبانه کشیده خاموش
شود، بعد از فرو ریختن ساختمان ضمن تلاش برای خاموش کردن آتش، بحث نجات جان
افرادی که در اثر تخریب ساختمان در زیر آوار ماندن مطرح شد، پس از انجام
عملیات امدادرسانی نگاهها به سمت سایر نقاط آسیبپذیر کشور هم معطوف شد و
برنامهریزان را بر آن داشت که باید اقدامات مناسبی برای جلوگیری از خسارت و
بحران در دستور کار قرار داد. شاید تعداد نقاط آسیبپذیر محل استفاده عمومی در نزدیکی ما ممکن بسیار زیاد باشد، حادثهپذیری برخی از نقاط به خوبی ملموس است و با نگاهی به وضعیت بنا و حادثه میتوان تشخیص داد که هر لحظه امکان بروز حادثه وجود دارد.
حساسیت اجتماعی زمانی افزایش مییابد که این نقطه حادثه پذیر در یک مدرسهای باشد که 400 دانشآموز در هر شیفت صبح و عصر در آن مدرسه مشغول تحصیل هستند و تعداد کمی از خانوادهها در جریان وضعیت عمرانی این مدرسه هستند.
به ظاهر مدرسه که نگاه میشود، چندان مشکل خاصی وجود ندارد، ولی حساسیت زمانی ایجاد میشود که این مدرسه در کنار جوی آبی قرار میگیرد و پی ساختمان مدرسه به طول حدود سه تا چهار متر مربع از زیر در حال تخریب است و دیوارهای مدرسه هم به دلیل رطوبت ناشی از عبور این جوی آب بزرگ دچار فرسایش شده است.
بخشی از ساختمان مدرسه شهدای محراب ساری
اگرچه اعلام کنیم که در آستانه تخریب ناشی از قرار گرفتن در کنار جوی
چندان اغراق نکردیم، این نگرانی از سوی برخی از خانوادهها که در جلسه
اولیاء و مربیان حضور داشتند برای پیگیری وضعیت آنرا به اصحاب رسانه اطلاع دادند.
قضاوت در ارتباط با وضعیت سازه و محلی که ساختمان دچار فرسایش شده را از طریق چند عکسی که از محل تهیه کردیم برعهده افکار عمومی قرار میدهیم.



حفره ایجاد شده درست زیر پای دانش آموزان است
در همین ارتباط با مدیر مدرسه پسرانه شهدای محراب صحبت شد که مرتضی قربانی در این ارتباط گفت: در حال حاضر نگران تخریب دیوار مدرسه هستیم.
وی اظهار کرد: در همین ارتباط نامهای به آمورش و پرورش ناحیه یک ساری نوشته شد و دغدغهها و مشکلات که ممکن است در اثر تخریب این دیوار ایجاد شود را اطلاعرسانی کردیم.
قربانی اضافه کرد: شهردار منطقه سه و متولیان حراست این منطقه هم در جریان مشکلات تخریب دیوار قرار داشته و مراتب نگرانی خویش را به یکی از اعضای شورای شهر ساری که در این منطقه رفت و آمد هم دارد اطلاعرسانی کردیم ولی اقدامی هنوز صورت نگرفت.
زنگ مدرسه نواخته شد، نگرانی در چشم مدیر مدرسه و ناظم قابل مشاهده بود که مبادا بچهها شیطنت کنند و به دیوار نزدیک شده و خدای ناکرده جان آنها در خطر باشد، هرچند بارها به دانشآموزان در این ارتباط تذکر هم داده شد ولی بچه است برخی مواقع ناخواسته در پی شیطنتهای کودکانه به سمت و سوی دیوار کشیده میشود و هر از چند گاهی لگدی هم به دیوار میزند تا به ظن خودش پس از تخریب این دیوار چند روز از تعطیلی غیررسمی هم سهمی ببرد و هزاران ترس و دلشوره ناشی از وجود این دیوار در حال تخریب ذهن را درگیر میکند و هر روز صبح این دلشوره آغاز بیپایان است.
برخی مواقع دلنگرانی را با خانوادهها در میان میگذارد و در برخی مواقع هم انتقال نگرانی فایده ندارد ولی دلشورهای که خدای نکرده اگر دیوار این مدرسه تخریب شود لحظهای دست از سرش برنمیدارد.
کل دیوار حیاط مدرسه در مسیر جوی آب بزرگی قرار داشته و خطر ریزش دیوار هر لحظه دیوار بیست متری محدوده مدرسه را تهدید میکند.