با گسترش روند شهرنشینی و تمرکز جمعیت در شهرها به ویژه پس از انقلاب صنعتی مسایل جدیدی در روند توسعه شهری مطرح گردید . این روند توسعه در شهرها تا سال 1960 ادامه داشت و افزایش جمعیت در شهرها مسایل و مشکلات شهری را به تدریج نمایان کرد و از این مقطع بود که ما شاهد ظهور و بروز شوراهای شهری به شکل نوین و امروزی آن بودیم .
انتخابات شوراها یکی از نماد مردم سالاری دینی است که مردم از این طریق و ایجاد پارلمان محلی فرایند رشد و توسعه شهرشان را ترسیم میکنند . علل و متغییرهای زیادی در هر جامعه برای توسعه وجود دارد که بعضی از اینها در همه جای دنیا مشترک است و بعضی نیز بر اساس شرایط و مقتضیات میتواند متفاوت باشد . به هر حال شوراها نقش مهم در توسعه و پیشرفت جامعه دارند که اگر جامعه ای خود را به آن به شکل علمی و راهبردی مجهز کرد با سرعت بیشتری میتواند موتور توسعه شهر و روستا را بچرخاند .
اما متاسفانه امروزه در کشورهایی جهان سوم و در حال توسعه به این مهم یعنی شورای شهر به عنوان عامل توسعه نگاه نشده یا احتمالا بسیار کمرنگ توجه شده است .
به نظر میاید امروز افت خودبزرگ بینی ،گرایشات سیاسی ،لابی ، دوست نگری ،طایفه گرایی ، نوکری خواص ، سینه چاکی در سورهای شبانه و ازمونهای مجازی بجای حقیقی جای خود را به تخصص و مهارت و دانش در انتخاب کاندیداها در شوراها داده است . در حالی که در جوامع توسعه یافته اولین مسیر توسعه خود را انتخاب افراد باسواد و باتجربه در زمینه های مختلف توسعه شهری میدانند .
تازمانی که فکر چشم بسته و با سفارش و تطمیع رای و تازمانی که سطح توقع ما پایین است و انتخابها بر اساس معیارهای غیر اخلاقی و غیر علمی و سنتی طراحی شده باشد رسیدن به توسعه همه جانبه و متوازن امکان پذیر نیست که به نظر میاید برای رفع این نقیصه باید به افق و آینده دانش بنیان مبتنی بر پیشرفت و توسعه نگریست تا روشنایی را بتوان بهتر دید و مسیر توسعه را بیشتر فراهم کرد .
به هر حال در شهرهای موفق مردم سطح توقع و خواسته هایشان نسبت به وضع موجود بسیار بالاست و مطالبه گر و حقوق شهروندی را میدانند و البته اتفاقا اصحاب رسانه هم که نقش روشنگری دارند به کمک آنها می آیند و زمینه انتخاب اصلح را بدون جانبداری از کاندیدای خاص فراهم می کنند . بعبارتی باید هر چهار سال با معرفی یک رابین هود و شوالیه باحنا ورنگ ولعاب توسعه زمینه پیشرفت دیار را تسریع کنیم .
بیاییم از گذشته درس گیریم و عبرت و از حماقت و انتخابها چشم بسته دست برداریم و سعی کنیم در روشنگری مردم و نهادینه کردن امر مطالبه گری مردم برای اشفتگی خواب و قیلوله مدیران و اعضای شورای شهر ناکارامد کمک کنیم.
هر چند در این مسیر نیاز مبرم به وعاظ ، دانشگاهیان ، سیاسیون علمی نه ابزاری ، تریبون داران، اصحاب رسانه ، تحلیل گران و افراد مطالبه گر نیاز میباشد و بدانیم که همه وظیفه داریم در مسولیتهای فردی و اجتماعی چنان انتخاب کنیم که پیشرفت و توسعه ایینه تمام نمای فرا روی ما باشد .
دکتر ایرج مزارعی
کارشناس مسایل سیاسی