وقتی صحبت از پیرغلامی و نوکری حضرت سیدالشهدا(ع) میشود این صفت را در کسانی میبینیم که خداوند درجات دنیایی را از آنها گرفته و درجات الهی را جایگزینشان کرده، تا به مولای خود نزدیک شوند و طریق سعادت را با فهمتر طی کنند؛ این زمان میشود که پیرغلامان امام حسین(ع) دعا میکنند و مستجاب میشود. امتیازات آنها پنهان است چون ظواهر را از دست دادهاند.چون پدرم میخواند از ایشان الگوبرداری کردم و بعد، پدر همسرم هم روحانی هستند که روضهخوانی میکردند و از ایشان هم از لحاظ اخلاقی الگوبرداریهای بسیاری کردم؛ اما استاد بخصوصی در این زمینه نداشتهام؛ تیپ و خواندنم را از آقای مرحوم علامه الگویگیری کردم و مجلس ایشان را دوست داشتم و در اواخر عمرشان با ایشان هم مجلس شدم؛ اما از کسی به صورت خاص شاگردی نکردم.
هرچیزی که اثرگذر است آفت را به جانش میاندازند؛ اگر ما مداحان در جامعه اثرگذار نبودیم شاید تا این حد مورد هجمه قرار نمیگرفتیم و آفت به جان ما نمیانداختند؛ در مقالهای که آیت الله خاتمی تهیه و چاپ کردهاند به صورت مستند دلایل پایداری انقلاب اسلامی ایران را با وجود این مقدار هجمه مطرح کردهاند، که در آن وجود روحانیت و مجالس اهل بیت(ع) را دلیل این پایداری اعلام کردهاند؛ در این بین دشمن هم به دنبال آسیب زدن و بیمحتوا کردن هیئتهای مذهبی است و تلاش کردند مراجع را از چشم مردم بیاندازند و مجالس اهل بیت(ع) را هم بی محتوا کنند. امروز میبینیم فرد وقتی هیئت آمد، چند ساعتی سینهزنی و شور گرفت اما در آخر که از هیئت بر میگردد، هچ چیزی را کسب نکرده و معرفتی حاصل نمیشود؛ لذا مجالس از محتوا افتاده، اگر واقعا این محتوا در مجالس بود بعد از هیئت یا بعد از ایام محرم وضعیت جامعه باید تغییر کند، اما باز میبینیم تا زمانی که در هیئت هستند به سر و سینه میزنند و اشک میریزند و همین که از هیئت بیرون میآیند گویا که هیچ وقت هیئت نبودهاند و هیچ تغییری نکردهاند.