به گزارش خبرگزاری بسیج از
آذربایجان شرقی، موزه قرآن و کتابت در کنار مسجد صاحب الامر(عج) یا همان ثقه
الاسلام فعلی*(شهید ثقه الاسلام) قرار دارد با طاقی بلند و گنبدی شکل با حجاری های
زیبا، منقوش به گل و بوته و در طرح های اسلیمی و ختایی که نسخ خطی قرآن مربوط به
دوره های مختلف تاریخ به خصوص دستخط منسوب به امام رضا(ع) بر روی پوست آهو و قطعات
زیبای خوشنویسان بنام ایران نیز در میان ویترین های شیشه ای آن به زیبایی چشم هر
بیننده ای را متحیر می سازد.
در میان موزه قلمدان های کاغذی
منقش و لاک کاری شده با گل بوته هایش و ظروف چینی، سفالی و برنجی مزین به آیات
قرآنی و پلاک های نقره ای منقوش به اوراد و ادعیه بر روی درب ورودی دل از انسان می
رباید ولی با این همه وصف و دل انگیزی که پنجره های رنگی اش با گرمی مطبوعش در این
ظهر سرد اسفند بیشتر مجذوبمان می ساخت نتوانست پای بندمان کند و ناخودآگاه با همان
حس که به حسی ناشناخته و شیرین نامش نهادیم به مامن مسجد ثقه الاسلام پناه آوردیم.
از قدیم همیشه مسجد جای امن و پناهگاه همه دلدادگان و غریبان و درماندگان و محل مشورت و اتخاذ تصمیمات مهم بوده است و این نکته را نه فقط در کتاب ها خوانده و از نقل ها شنیده باشیم که به وضوح ظهور این امر در دوران پیش از انقلاب اسلامی و در زمان دوران دفاع مقدس نمود واقعی خود را نشان داد.
و امروز این حس خوب که حسی شگفت انگیزی برایمان بود ما را از موزه به سمت خود کشاند تا در مامن آرام، مطبوع و صمیمی آن از همه دلبستگی هایمان رها شویم و تا اذان شوق، نگاهمان را با سطور کتاب الهی نوازش دهیم تا نماز ظهر به زیارتمان بخواند.
شگفت انگیز این که متولیان مسجد نیز با رویی گشاده و مهربان از ما استقبال کردند و همین امر موجب شد تا در حریم امن مسجد صاحب الامر(عج) که روایت است حضرت ولی عصر(عج) روزی در این مسجد نماز می گزاردند لحظه های سرد ظهر اسفند خود را به گرمای دلچسب آن بسپاریم.
یکی از متولیان مسجد نامگذاری این مسجد را به نام شهید ثقه الاسلام به علت اقامه نماز این مبارز در این مسجد بیان کرد و گفت: این مسجد همان مسجد شاه طهماسب است که بعدها به علت روایات که حضرت ولی عصر(عج) در آن نماز گذاردند به این نام معروف و مصطلح شد و موزه قرآن و کتابت نیز جزو همین مجموعه است که پس از پیروزی انقلاب اسلامی به نام شهید ثقه الاسلام عنوان یافت.
تا اذان ظهر دقایقی بیش نمانده است، فضای مسجد را خوب از نظر می گذرانم، فضایی بزرگ با معماری قدیمی متعلق به دوره شاه طهماسب اول صفوی که طاق های گنبدی شکل آن بر روی ستون های سنگی اش قرار گرفته و شبستان آن با نرده هایی چوبی در سه طرف مسجد زیبایی خاصی به آن بخشیده است، با فکر این که این مسجد در میان شهر تبریز و در کنار مهرانه رود قرار دارد، اذان ظهر به نمازم می خواند تا با چند رکعت شوق نیایش دلم را به آستان حضرت دوست بسپارم.
رقیه غلامی
*از روحانیون مبارز دوران مشروطه که توسط روس ها در باغشمال تبریز به دار آویخته شد.