تصمیم گیری برای پخش مستندی با این موضوع نشان از دغدغهمندی شبکه مستند در حوزه پخش مستندهای مساله محور دارد وگرنه پخش مستندهای جذاب ولی بی حاشیه مانند حیات وحش به خوبی می تواند رضایت بینندگان و مدیران سطح بالا را نیز فراهم آورد.
برنامه به اضافه مستند به عنوان مهم ترین برنامه و تریبون شبکه مستند اما با پخش مستندهایی که دردهایی را از جامعه مطرح می کند به نظر می رسد در راه درستی گام نهاده است و درد سر آن را نیز به جان خریده است.
این فیلم روایت زندگی «روکن»، «هیلین» دو خواهر سوری و «سولاف» همسایه
آنهاست که بعد از یک اتفاق تلخ، بدون خانواده و مدرک شناسایی به نوعی در
اردوگاه زندانی شدهاند، آنها حتی برای امور درمانی خود نیز نمیتوانند از
اردوگاه خارج شوند. «A157» هم شماره چادر سه دختر نوجوان سوری است که
سرگذشتی هولناک داشته اند.
پخش مستند «A157» از رسانه ملی، شاید چندین برابر با ارزش تر از جوایز
پرتعداد داخلی و خارجی است که ازآن خود کرده است، چرا که اساسا کارکرد این
مستند در پیدا کردن مخاطب وسیع درون مرزهای کشورمان است. شاید هیچ سندی به
اندازه این فیلم مستند نتواند مردم را از پدید شوم داعش آگاه نماید و آنها
را نسبت به امنیت داخلی توجیه نماید.
گفتوگوهای صریح فیلم مستند«A157» در مورد واقعیتهای شوم و فروپاشی
انسانیت، کمی آن طرفتر مرزهای ایران شاید یک شب یا چند شب از مخاطبان
پرشمار تلویزیون را تلخ کند اما مسائل سوریه را بدون تعارف مطرح میکند تا
محکمتر از وضعیت استراتژیک ایران در سوریه و عراق دفاع کند.
یادداشت امیرمحمد نیکآمال | نگاهی تحلیلی به ابعاد اقتصادی و اجتماعی طرح ملی صرفهجویی انرژی با مشارکت ۱۵۰ هزار بسیجی
یادداشت | فرشاد عالی
یادداشت / حسین زارع