به گزارش خبرگزاری بسیج، کمی از بندر خمیر هرمزگان که فاصله میگیری
در حاشیه جنوبی مسیر به انبوه چادر نشینانی بر میخوری که گویی خود یک شهرند
و حاشیه ای هستند اما در متن. مهاجرانی که به ناچار چادر و کپر را پناه
خود کردند و روزگار را در آن میگذرانند. جایی در ناکجا آباد و جایی که نیست
اما هست. فارغ از خانواده ها کودکانی هستند که حس خوب کودکی را نمیبینند
واز حداقل امکانات رفاهی و آموزشی و بهداشتی هم اثری نمیبیند. نه آرزویی و
نه رغبتی به آینده.