غدیری بمان

به گزارش خبرگزاری بسیج از قم، سوز آفتاب شعله می‌کشد، پیامبر(ص) دستور توقف صادر می‌کند، حجاج در حال بازگشت از حج سوار بر مرکب و پیاده در راه هستند، آن‌ها که جلوتر رفته بودند بازگشتند و آن‌ها که هنوز نرسیده بودند بالاخره رسیدند، همه جمع شده‌اند. سکویی بلند از زین چهارپایان شکل گرفت. همهمه بین مردم بالا گرفته است، همه از یکدیگر علت این گردهم‌آیی آن هم در آن نقطه روز را می‌پرسند، ولی کسی جوابی برای این پرسش ندارد جز پیامبر(ص).

ختم‌المرسلین با متانت از سکو بالا می‌رود، لحظاتی نمی‌گذرد که تمام همهمه‌ها خاموش می‌شود، سرها همگی به سمت پیامبر(ص) می‌چرخد، پیامبر(ص) لب به سخن می‌گشاید:« حمد و سپاس خدایی را که در یگانگی خود بلند مرتبه، در سلطنتش شکوهمند و در ارکان قلمروی خود عظیم است»، مثل همیشه سخن را با نام او و زبان را به شهادت یگانگی و عظمت او می‌گشاید.

باز هم، باز هم و باز هم از عظمت پروردگار، قدرت و لطف او در حق مخلوقات می‌گوید تا اینکه سخن به رشته اصلی می‌رسد: «خداوند مرا خبر رساند که اگر آن چه که بر من نازل کرده است را به مردم نرسانم وظیفه رسالت را کامل انجام نداده‌ام و خداوند تبارک و تعالی ایمنی از آزار مردم را برایم تضمین کرده و البته که او بسنده و بخشنده است. جبرائیل از سوی پروردگارم چنین وحی آورد که در این مکان برپای ایستم و به هر سفید و سیاهی اعلام کنم که «علی‌بن‌ابی‌طالب» برادر، وصی و جانشین من در میان امّت و امام پس از من است که جایگاه او نسبت به من همانند هارون نسبت به موسی است با این تفاوت که پیامبری پس از من نخواهد بود و او پس از خدا و رسول خدا، صاحب اختیارتان است.»

سپس پیامبر(ص) دست علی(ع) را گرفت و آن را بالا برد تا حدی که پایش موازی زانوی پیامبر(ص) رسید، سپس فرمود :« ای مردم، این علی است برادر من، وصی من، جامع علم من و جانشین من در امتم بر آنان که به من ایمان آورده اند. او جانشین من در تفسیر کتاب خداوند بلندمرتبه و دعوت به آن است. اوست خلیفه رسول خدا و اوست امیرالمؤمنین و امام هدایت کننده از طرف خداوند و اوست قاتل ناکثان و قاسطان و مارقان به امر خداوند.»

«الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الإسلام دینا» را در این هنگام پیامبر(ص) با صدایی رساتر از جانب خدا در گوش جهان زمزمه کرد، سپس از حسد شیطان و هبوط انسان برای آنان گفت و از اینکه ستیز با امام علی(ع) کار تیره‌بختان و پیروی از علی(ع) کار پرهیزکاران است تا مبادا حسادت درونشان شعله کشد و آنان را به ستیز با امام علی(ع) وا دارد و هبوط از انسانیت را که بسی سنگین‌تر از هبوط از بهشت است برایشان رقم بزند.

پیامبر(ص) ادامه داد: ای مردم! هر آینه برتری‌های علی‌بن‌ابی‌طالب(ع) نزد خداوند بلند مرتبه که در قرآن نازل فرموده، بیش از آن است که من یک باره برشمارم پس هر کس از مقامات او خبر داد و آنها را شناساند، تصدیق و تأییدش کند. آن کس که از خدا و رسولش و علی و امامان پس از او پیروی کند، به رستگاری بزرگی دست یافته است.

غدیر همچنان جاریست، خطبه‌هایی که پیامبر(ص) از عمق جان بر زبان آورد در نبض زمین جوانه زده و دستان علی و فرزندانش رشته در گرداگرد هستی دوانده است تا امان باشد این جهان بی امان را. خطبه غدیر را هر رو باید خواند، باید از روی آن مشقی هزار صفحه نه، بلکه به بلندای عمر نوشت، باید دستان دل را به دستان علی و فرزندانش گره زد تا مبادا طوفان زندگی پیچیده این مردمان، غدیر را از خاطر این ذهن بی‌رنگ ببرد و سقفیه‌ای از جنس برند دنیایی‍شان به جای آن حواله کند.

غدیر همچنان جاریست، سفارش غدیریه پیامبر(ص) را به جان حک کن تا نباشی از آنان که گوهر عمر را با ستیز با علی، آل‌علی و آنچه را که آنان جان بر کف برای نهادینه کردنش تلاش کردند نابود کنی. هر چه طوفان دنیا وزید ولی تو غدیری بمان!

فاطمه جمالزاده