
به گزارش خبرگزاری بسیج از اردبیل، کاروان محرومیتزدایی بسیج سازندگی سپاه شهرستان مشگینشهر، این بار در روستای پریخان اردو زدند.
در این کاروان گروههای جهادی همزمان با ایام محرم و هفته دفاع مقدس، بار دیگر هم ایثار و حمایت از محرومین را در کوله بار سفر خود بر دوش گرفت. شاید این کوله بار کوچک باشد، اما بارِ این کوله سنگینتر از طلایی است که در گاوصندقهای متجمّلان خاک میخورد و فرصت دستگیری از مستمندان را پیدا نمیکند، بی شک این فرصت دستگیری، توفیقی است که از جانب خداوند شامل حال این گروه جهادی گردیده است. درست است، کوله بارشان وزنش سبک است، اما محتوایش سنگین؛ کولهشان کوچک است، اما بارش افزون؛ گروهی کوچک دارند، اما محتوای کولهشان که همدردی و دستگیری از مستمندان و مردم محروم مناطق مختلف است و بارشان ایثار، بدان وسعت بخشیده است.
گروه جهادگر بسیج سازندگی با همکاری بسیج جامعه پزشکان شهرستان مشگینشهر، خدمات درمانی و بستههای دارویی را به اهالی روستای پریخان به تحفه آوردند. این گروه در وهله اول متشکل از پزشک، پرستار، دندانپزشک، مامایی به نظر میرسد، اما در حقیقت این گروه متشکل از ارادههای راسخی است که گامهای این حامیان مردم محروم را به این مناطق سمت و سوی داده است. اگرچه بستههای دارویی به مراجعه کنندگان به صورت رایگان ارائه داده میشد؛ اما در حقیقت بستههایِ «نوع دوستی» در لای نسخهها و بستههای دارویی به مردم هدیه داده میشد.
مکان این طرحِ خداپسندانه «مسجد» بود؛ خانهی خدا. درِ این طرح برای همهی مردم باز بود؛ چنانکه درِ خانهی خدا به روی هر مخلوقی باز است. اینجا اعتبار دفترچهها مهم نبود، جیبِ مراجعه کنندگان مهم نبود. این طرح، طرحی بود کاملاً رایگان؛ در صفهای ویزیت، هیچ گونهای برای شمردن اسکناس جهت ویزیت سرخ نمیشد. درست است که این طرح درمانی کاملاً رایگان برای مردم بود، اما ارزان نبود؛ گران بود و بی قیمت؛ هدفی که جهادگران برای عملی کردن آن از وقت و آسایش خود زده، گران بود و بی قیمت بودند.
هدف جهادگران از اجرای چنین طرحهایی، رسیدگی به وضعیت مردم مناطق محروم و قشر ضعیف با روحیهی جهادگری است و یکی از علل موفقیتهای این طرحها و به مرحلهی اجرایی درآمدن آنها، همین تناسب شعار و عملهایشان است، شعارهایی که تنها در لباس لفظ نمانده است و وجههی عمل به خود گرفته است.
این گروه تعاملی بسیج جامعه پزشکان و بسیج سازندگی سپاه ناحیه مشگینشهر، خود را یک گروه مستقلی شمردند که از سال 1389 به این فعالیت میپردازند و تاکنون این طرح درمانی را در بیش از 50 منطقه محروم اجرا کردند و دستگیر احوال مردم شدند.
آنها در طرح خود گاهی با بیمارانی مواجه میشدند که نیاز به عمل جراحی بود، این بیماران به صورت رایگان توسط این گروه جهادگرِ درمانی، جراحی و درمان میشدند؛ طوری که در مدت فعالیت ایثارگرانهی خود، حدود 400 عمل جراحی چشم به صورت رایگان انجام دادهاند.
کاش میشد با سخاوت خود، دنیایی بسازیم که در آن فرهنگِ مضایقه نمودن جای خود را به فرهنگِ سخی میداد؛ فرهنگی که هر کس از انسانیت و جوانمردی خود مایه بگذارد و از داشتهها و دانستهها و تواناییهای خود در دستگیری از هموطنان خود دریغ نورزد. فرهنگی که مزیّن به دستگیری و ایثار باشد؛ فرهنگی که دستگیریاش از مولایمان علی (ع) و ایثارش از فرزندش حسین (ع) به یادگار ماند و بر نسل شیعی احیاء و نگه داشتنِ این فرهنگ امری ضروری است.

