وجود کمترین عزم در اجرای صحیح "امر به معروف" جای تأسف دارد

به گزارش خبرگزاری بسیج،نویسنده کتاب "درد و درمان" با اشاره به اینکه این کتاب با محوریت امر به معروف و نهی از منکر تألیف شده است، گفت: متأسفانه احساس می شود در خصوص اجرای صحیح و همه جانبه این واجب الهی، کمترین عزم و اراده در کشور وجود دارد و در بعضی جاها که افرادی به عنوان متولی اجرای این فریضه منسوب می شوند، اقداماتشان بیشتر جنبه نمایشی و فرمایشی و رفع تکلیفی دارد و نه یک کار حساب شده و موثر.

 به گزارش خبرگزاری بسیج از سمنان، به دنبال چاپ کتاب امیدرضا ستاری با او و اهدافش از شروع این پژوهش دینی به گفت وگو پرداخته که در ادامه می خوانید:

 ** خبرگزاری بسیج؛ لطفا خود را معرفی کنید؟(نام و نام خانوادگی،میزان تحصیلات،شغل)

ضمن سلام و عرض تسلیت به مناسبت ایام عزاداری امام حسین(ع) اینجانب امیدرضا ستاری هستم و 33سال دارم.مدرک تحصیلی من نیز مهندس عمران است و در حال حاضر دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت اجرائی هستم.

***چند اثر تا کنون داشتید؟نام اولین کتاب شما چه بود؟

کارهایی که قبل از کتاب درد و درمان انجام داده ام، بصورت مجله و ویژه نامه هایی بود که در مناسبت های مختلف و مهم، آماده می کردم و در نماز جمعه و مساجد توزیع می شد؛ از آنجا که  هدفم از آن کارها، صرفا روشنگری و لبیک به ندای امام و مقتدایم بود، لذا سعی می کردم بر مسائلی تاکید کنم که دانستن آنها برای مردم ضرورت داشت، اما خیلی ها بنا به ملاحظاتی جرات انجام آن را نداشتند.

همین مسئله باعث شد که در موارد متعددی از سوی برخی مسئولین و ارگان ها احضار و توبیخ می شدم، اما چون کارهایم کاملا مستند بود،  لذا  نمی توانستند با من برخورد قانونی کنند و به لطف خدا، آن فعالیت ها با استقبال بسیار خوب مردم نیز مواجه میشد.

 ***جرقه انتخاب این موضوع از کجا زده شد؟هدف شما از انتشار این کتاب چیست؟

در طول سالهایی که توفیق عمل به این واجب الهی یعنی امربه معروف و نهی از منکر نصیبم شده است،یکی از دغدغه‌های همیشگی‌ من عدم استقبال و عمل به این فریضه توسط آحاد مومنین بود.

دو دلیل برای این مسئله وجود داشت:

1- عدم تبیین درست و صحیح این واجب سرنوشت ساز برای مومنین که باعث می شد دغدغه ای در جهت عمل به آن نداشته باشند.

2-

یکی از

وجود سؤالات و شبهاتی که در راه اجرای این فریضه، از سوی مخاطبین مطرح می شد که به دلیل نبود پاسخی قانع کننده و منطقی، نیروی آمر به معروف ضایع و تحقیر می شد و فرد گناه کار، جسورتر از گذشته می شد.

لذا پس از تحقیق و مطالعه بسیار و کمک از تجارب میدانی حاصل از انجام این فریضه و استفاده از نظرات ارزشمند بزرگان و عالمان دین، به لطف خدا و در حد توانم توانستم ضمن گردآوری مهم‌ترین و اثرگذارترین سؤالات و شبهات مطرح، پاسخ‌هایی ارائه کنم که تا حد بسیار زیادی می‌تواند برای علاقه‌مندان به انجام این فریضه الهی، راه‌گشا و مؤثر واقع شود و برای آنها که از روی جهل و ناآگاهی، مرتکب خطا و گناهی می شوند، زمینه ساز آگاهی و برگشت از مسیر غلط و اشتباه .

در این کتاب سعی شده  به دور از ارائه‌ی هر گونه مطلب تکراری و خسته کننده و با در نظر گرفتن تمام جوانب یک کار اجرایی و میدانی، با استنادبه آیات و روایات و کلام بزرگان و استفاده از مثال‌هایی کاربردی، منطبق بر واقعیات و همچنین بیان خاطراتی تلخ و شیرین از اجرای این فریضه، به بسیاری از سؤالات و شبهات( برای سلایق مختلف)، پاسخ‌هایی منطقی و قانع کننده ارائه گردد

یکی دیگر از خصوصیات برجسته این کتاب این است که با استفاده از تنوع فونت و نوع طراحی، مخاطب خستگی زیادی در هنگام مطالعه پیدا نمی کند و هر کس هم که به صورت اتفاقی، هر کجای این کتاب را باز نماید، به یقین دست خالی نخواهد ماند و به واسطه یک آیه و روایت و یا نکته و تلنگر، تحت تاثیر قرار خواهد گرفت .

در خصوص علت انتخاب  نام (درد و درمان ) برای کتاب  نیز باید بگویم: گناه ، بزرگترین درد جامعه امروز است که ریشه بروز تمام مشکلات و مصیبتها است و بهترین ، اثر گذارترین و موثر ترین راه درمان، عمل به فریضه امر به معروف و نهی از منکر است؛به همین دلیل اسم کتاب را درد و درمان انتخاب کردم .

نکته دیگری که در انتخاب این نام وجود داشت این بود که متاسفانه بنا به دلایل مختلف، بعضی از مردم، نگاه خوبی به این واجب الهی ندارند و لذا اگر بصورت واضح، نام این فریضه رو بر روی جلد کتاب استفاده می کردم، ممکن بود در همان مواجهه اول، برخی مخاطبین رغبتی به مطالعه این کار نشان ندهند.

اما وقتی بواسطه نام کتاب و طرح جلد، جاذبه اولیه در مخاطب به وجود اومد، به یقین با تورقی کوتاه در کتاب، بواسطه مطالب جذاب و اثر گذار، رغبت خواهد کرد که آنرا مطالعه کند.

 ***مخاطب کتاب شما چه کسانی هستند؟

 این کتاب برای همه سلیقه ها نوشته شده است چرا که امر به معروف و نهی از منکر به مسائل اجتماعی مربوط می شود و در یک جامعه، همه انسانها با هر سلیقه و دیدگاهی، خواه ناخواه با یکدیگر ارتباط مستقیم دارند بنابراین؛ چه مومنانی که می خواهند به این واجب الهی عمل کنند و چه افرادی که بنا به دلایلی مرتکب خطایی می شوند،می توانند از این کتاب استفاده نمایند و برای آنها مفید است.

 ***اگر حرف و یا سخنی دارید بفرمایید؟

متأسفانه احساس می شود در خصوص اجرای صحیح و همه جانبه این واجب الهی، کمترین عزم و اراده در کشور وجود دارد و در بعضی جاها که افرادی به عنوان متولی اجرای این فریضه منسوب می شوند، اقداماتشان بیشتر جنبه نمایشی و فرمایشی و رفع تکلیفی دارد و نه یک کار حساب شده و موثر.

بازهم متأسفانه در مواردی مشاهده می شود کسانی به عنوان متولی اجرای این واجب سرنوشت ساز انتخاب می شوندکه هیچ سنخیتی با آن ندارند؛آنچه که بیش از هر چیز در اولویت کارهایشان قرار دارد،حفظ پست و مقام و منفعت هایشان است نه حفظ نظام مقدس اسلامی  و صیانت از آرمانها و ارزشهای آن.

از کار برای خدا، صرفا کارهای باکلاسی که از پشت میز ریاست است را چسبیده اند و موقع حرف و ادعا که میشود،در صف اول قرار دارند؛ اما نوبت به عمل که میرسد، غیبشان می زند و صرفا دعای خیرشان از پشت سر، بدرقه خواهران و برادرانی است که بدون کمترین امکانات و پشتیبانی در میدان عمل وارد شده اند و به این واجب الهی عمل می کنند.

آنچه که واقعا جای تاسف دارد این است که همین پشت میز نشین های بی اطلاع از جوانب و سختی های یک کار میدانی و اجرائی، برای نیروهای آمر به معروف وناهی از منکر تعیین تکلیف می کنند و به آنها دستور می دهند شما فقط تذکر بدهید و عبور کنید؛ براستی علت چنین توقعاتی چیست !؟ مسلمانی که برای دشمنان دین خدا خطری نداشته باشد، مسلمانی که جاذبه و دافعه نداشته باشد، مسلمانی که « أَشِدّاءُ عَلَی الکفّارِ رُحَماءُ بَینَهُم » نباشد ،مسلمانی که اهل تولی و تبری نباشد ، مسلمانی که به ( اِنّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْحارَبَکُمْ اِلی یَوْمِ الْقِیامَهِ) اعتقادی نداشته باشد  و در یک کلام، مسلمانی که توقع داشته باشد هم « اهل امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر باشد » و هم « همه از او راضی باشند» یا مسلمان نیست و یا اسلام را به خوبی نشناخته است و به احکام آن به خوبی عمل نکرده است.

محال ممکن است که به شیوه صحیح و اصولی به این فریضه عمل شود و در عین حال، هیچ سختی و مصیبت و دشمنی به وجود نیاید.

خداوند متعال که این فریضه را واجب کرده، در آیه17سوره لقمان، باصراحت از سختی و مصیبتهای این راه سخن می گوید :

* آیه 17 سوره لقمان:يَا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلَاةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلَى مَا أَصَابَكَ إِنَّ ذَلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ .

ای فرزند عزیزم، نماز را به پا دار و امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر کن و (بر این کار از مردم نادان) هر آزار بینی صبر پیش گیر، که این نشانه‌ای از عزم ثابت (مردم بلند همّت) در امور عالم است.

آن وقت برخی بنده های نادان خدا، بنا به دلایلی که جرات نمی کنند آن را به زبان بیاورند (حفظ پست و مقام)، با قیافیه حق به جانب می گویند :

اگر خوب امر به معروف کنید، دیگر تنش و درگیری در آن به وجود نمی آید و مردم به شما اعتراض نمی کنند و از شما ناراحت نمی شوند !!!

یعنی مسئولینی که در این دوره و زمانه حضور دارند و چنین نظرات کارشناسی !!! در خصوص این واجب الهی ارائه می کنند، می بایست که حتما تجربیاتشان را برای پیامبران و امامان معصوم(ع) ارائه کنند !!!

چرا که تمام بزرگان دین ما در راه عمل به این واجب الهی سختی دیدن، فحش شنیدن، کتک خوردن، تحقیر و تهدید شدن و نهایتا به شهادت رسیدن

* سوره حجر، آیه 11 : وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَهیچ پیامبری به سراغ آن‌ها نمی‌آمد مگر این‌که او را مسخره می‌کردند

مشخص است که چنین نگاه و توقع غلطی در خصوص این فریضه الهی، صرفا برای این است که بعضی ها می خواهند برای خودشان حاشیه امنی درست کنند تا هم به عنوان مسئول حامی این فریضه، در بین مذهبی ها جایگاهی پیداکنند و هم به واسطه اجرای بی خاصیت و نمایشی این فریضه، غیر مذهبی ها را از خودشان راضی نگه دارند؛ به عبارتی اینها مسئولین دو زیستی هستند که هم در حکومت شاه و هم در جمهوری اسلامی، دنیای به کامشان هست !!!

امیدوارم مومنین در این خصوص هوشیار باشند و به خاطر لبخند رضایت چند مقام مسئول، واجب الهی را بی خاصیت و بی ارزش نکنند و البته حواسشان هم باشد که به فرموده رهبر معظم انقلاب، از اصلی ترین بخش در انجام این واجب الهی که مربوط است به سطوح مسئولین غفلت نکنند .

زیرا یکی از دلایل مهم در عدم پذیرش تذکر ما توسط مردم این است که آنها می بینند ما صرفا خلاصه شده ایم در منکراتی همچون حجاب(که این هم در جای خودش مهم است)  اما در خصوص تخلفات و سوء مدیریتها  و منکراتی که برخی مسئولین مرتکب می شوند، هیچ قدمی در راستای عمل به فریضه امر به معروف ونهی از منکر بر نمی داریم .

لذا در رفتارمان عدالت داشته باشیم و در این راه، رضایت خالق را بر مخلوق ترجیح دهیم

چرا که رضایت خالق، رضایت مخلوق را نیز به دنبال دارد

اما برای رضایت مخلوق دویدن، هیچ سرانجامی ندارد ،چرا که طبع اینها سیری پذیری نیست !!!

* امام حسین (ع):کسانی که رضایت مخلوق را بر خشنودی خداوند ترجیح می‌دهند، رستگار نخواهند شد.