عقلانیت یا دیوانگی،مسئله این است

هم‌افزایی جنگ اقتصادی با جنگ نرم (تلاش برای تغییر نگرش مردم) لیبرال‌هایی را  به قدرت رساند که آمریکا را کلید حل مشکلات می‌دانستند.

لیبرال‌های توسعه‌گرا در حلقه موسوم به نیاوران، حل مشکلات اقتصادی و رسیدن به توسعه را منوط به دو موضوعِ تغییر رفتار ج.ا.ایران در سیاست خارجی و تعامل راهبردی با آمریکا نموده و بر آن روکشی از تدبیر، عقلانیت و اعتدال کشیدند.
عناصر این حلقه، در اثر سهل اندیشی و نفوذ پذیری دچار اشتباه محاسباتی گردیده و از یک سو معتقد به تغییر ایالات متحده در دوران اوباما شده و از سوی دیگر، اعتماد مجدد به آمریکا را خواستار گردیدند. اینان با تجویز تنش زدایی و اعتماد سازی، خواهان واگذاری مزیت‌های راهبردی ایران به طرف‌های مقابل برای بازی به اصطلاح عقلانیِ «برد-برد» شدند.

اکنون با یک تجربه تاریخی دیگر، پرسش محوری این است که آیا آمریکا کلید حل مشکلات اقتصادی بود یا خود مشکل؟! چرا کسانی که تا دیروز به جای نکوهش رفتار غرب در قبال ایران، به سرزنش ج.ا.ا پرداخته و صراحتا می‌گفتند : «این ما هستیم که سر سلوک و سازش با دنیا نداریم» اکنون مذاکره با آمریکا را دیوانگی می‌دانند؟! پاسخ روشن است؛ اثبات چند باره عقلانیتِ گفتمان انقلاب اسلامی و از طرف دیگر نفوذ پذیری و اشتباه محاسباتی غربگرایان، مرز عقلانیت و دیوانگی در همین جا نهفته است.