خاطرهای خواندنی از زبان برادر شهید مدافع حرم
بنده اولین باری که به منطقه اعزام شدم با شهید قبادی آشنا شدم؛ با شهید در منطقه بودم که ناگهان بیسیم زدند که دشمن به ماشین یکی از بچهها حمله کرده است و متاسفانه تعدادی از بچهها شهید یا مجروح شدهاند.
به گزارش خبرگرازی بسیج از کرج، علیرضا قبادی شهید مدافع حرم و دانشجوی سما دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج است. برادر شهید علیرضا قبادی از همرزم برادر شهیدش خاطرهای نقل میکند که در زیر میخوانیم.
میگفت: بنده اولین باری که به منطقه اعزام شدم با شهید قبادی آشنا شدم؛ با شهید در منطقه بودم که ناگهان بیسیم زدند که دشمن به ماشین یکی از بچهها حمله کرده است و متاسفانه تعدادی از بچهها شهید یا مجروح شدهاند.
شهید علیرضا به محض شنیدن خبر سریع خود را برای رفتن به منطقه مورد نظر آماده و مسلح کرد. گفتم: علیرضا صبر کن تا نیروهای کمکی بیایند.
شهید علیرضا قبادی گفت: نباید یک دقیقه هم صبر کرد؛ پیکر شهدا و مجروحان نباید دست دشمن بیفتد؟! دشمن بچهها را سلاخی میکند.
گفتم: آخه تعداد ما کم است؛ امکان دارد دشمن کمین کرده باشد.
شهید علیرضا خیلی محکم گفت: هر که میخواهد بیاید یا علی وگرنه خودم تنها میروم.
وقتی قاطعیت را در صدا و چهره اش دیدم گفتم باشه من میآیم. تعدادمان ۶ نفر بود. شهید علیرضا بچهها را مسلح کرد و همراه اش چند خشاب پر و چند آر پی جی اضافه آورد. خودش پشت فرمان ماشین تویوتا نشست و ما هم عقب ماشین.
نزدیک منطقه مورد نظر رسیدیم که شهید علیرضا ماشین را متوقف کرد و به ما گفت: شماها پیاده و با فاصله ۳ متری از هم حرکت کنید! خیلی آرام و آهسته جلو میرویم.
گفتم: علیرضا منقطه ساکت است!
شهید علیرضا با لبخند گفت: آره زیادی ساکت است!
به منطقه مورد نظر رسیدیم دیدیم پیکر شهدا و مجروحان در کنار ماشین روی زمین افتاده است. خواستیم جلو برویم که شهید علیرضا با دست اشاره کرد همانجا سنگر بگیریم و آماده شلیک باشیم.
خودش یواش یواش به سمت ماشین حرکت کرد. با دست اشاره کردم علیرضا من هم بیایم؟ با اشاره گفت: نه.
با سرعت در ابتدا یک نفر از مجروحان را روی دوش خود گذاشت و عقب آورد.
گفتم: علیرضا اجازه بده ما هم کمک کنیم. گفت: امکان دارد دشمن اینجا برای ما کمین کرده باشد. شماها فقط هوای من را داشته باشید تا پیکر شهدا را هم بیاورم.
ظرف یک ربع ساعت، شهید علیرضا تمام پیکرها را به دوش گرفت و آورد. تمام لباسهای شهید علیرضا قبادی از خون شهدا قرمز شده بود.
درود خدا بر غیرتش!
بعد از اینکه کارش تمام شد گفت: منطقه را ترک کنیم.
به اینجای ماجرا که رسید، همرزم شهید آهی کشید و گفت: شهید علیرضا قبادی حتی نسبت به پیکر شهدا هم این چنین احساس مسئولیت میکرد. شهادت کجا و من کجا؟!
هنوز آنقدر خود را تزکیه نکردم که شهید بشوم!
یادشان بخیر و راهشان پر رهرو باد
منبع: روابط عمومی دانشگاه آزاد اسلامی استان البرز و واحد کرج
ارسال نظرات شما
